A COMPARATIVE STUDY ON QUALITY OF URBAN LIFE: THE CASE OF SAMSUN ONDOKUZ MAYIS UNIVERSITY FINE ARTS CAMPUS

Öz

KENTSEL YAŞAM KALİTESİ ÜZERİNE KARŞILAŞTIRMALI BİR İNCELEME: SAMSUN ONDOKUZ MAYIS ÜNİVERSİTESİ GÜZEL SANATLAR KAMPÜSÜ ÖRNEĞİ

Öz

Dünya nüfusunun yarısından fazlasının kentlerde yaşamını sürdürdüğü gerçeği, yaşam kalitesinin neden günümüzde kent çalışmalarının ana tartışma konularından biri olarak görünür olduğu sorusunun anlaşılması bakımından önemlidir. Ayrıca yakın gelecekte her beş insandan birinin nüfusu en az 1 milyon olan kentlerde yaşayacağına yönelik öngörüler, kentsel yaşam kalitesi olgusunun çok daha önemli bir ölçüt olarak referans alınma potansiyelini ortaya koymaktadır. Bununla birlikte öznesi insan olan ve farklı disiplinlerin kendine özgü yöntemlerle ele aldığı yaşam kalitesi konusu, en genel manada, dışsal (nesnel) koşulların onu deneyimleyen insanlar tarafından algılanma (öznel) biçimi ve neticesinde yorumlanması olarak tanımlanabilir. Bu bakış açısından yola çıkarak ekonomik, sosyolojik ve kültürel göstergeler bağlamında Atakum ve İlkadım gibi Samsun’un iki merkez ilçesinin kesişme noktasında bulunan Ondokuz Mayıs Üniversitesi Güzel Sanatlar Kampüsünde öğrenim gören dört farklı fakülteden 136 lisans öğrencisiyle – kentsel yaşam kalitesi üzerine – görüşmeler yapılmıştır. Elde edilen bulgular ise, cinsiyet ve fakülte farklılaşmasına dayalı iki boyutlu değişken üzerinden değerlendirilerek karşılaştırmalı olarak yorumlanmıştır. Sonuç olarak, bu çalışmada nesnel yaşam kalitesi göstergelerinin örneklem grubu tarafından Samsun ölçeğinde nasıl algılandığının anlamlandırılması amaçlanmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Yaşam Kalitesi,Kentsel Yaşam Kalitesi,Samsun,Ondokuz Mayıs Üniversitesi,Güzel Sanatlar Kampüsü

Kaynakça

1. Beritan, S. C. (2014), Küresel Kentler Bağlamında Yaşam Kalitesi Göstergelerine Kalitatif Bir Bakış: İstanbul – New York Karşılaştırması. Yayımlanmamış Doktora Tezi, İstanbul: Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
2. Brown, J., A. Bowling ve T. Flynn (2004), Models of Quality of Life: A Taxonomy, Overview and Systematic Review of the Literature, European Forum on Population Ageing Research.
3. Das, D. (2008), Urban Quality of Life: A Case Study of Guwahati, Social Indicators Research. 38.4, 297-310.
4. Diener, E. ve E. Suh (1997), Measuring Quality of Life: Economic, Social, and Subjective Indicators. Social Indicators Research, 40.1-2, 189-216.
5. Edgerton, D. J., L. W. Roberts ve S. von Below (2012), Education and Quality of Life”, K. C. Land, A. C. Michalos ve M. J. Sirgy (ed.), Handbook of Social Indicators and Quality of Life Research içinde, Dordrecht: Springer, 265-296.
6. Kahneman, D. ve A. B. Krueger (2006), Developments in the Measurement of Subjective Well-Being, Journal of Economic Perspectives, 20.1, 3-24.
7. Land, C. K., A. Michalos ve M. J. Sirgy (2012), Prologue: The Development and Evolution of Research on Social Indicators and Quality of Life (QOL), K. C. Land, A. C. Michalos ve M. J. Sirgy (ed.), Handbook of Social Indicators and Quality of Life Research içinde, Dordrecht: Springer, 1-22.
8. Lotfi, S., A. Faraji, H. Hataminejad ve A. Pourahmad (2011), A Study of Urban Quality of Life in a Developing Country, Journal of Social Sciences, 7.2, 232-240. Malekhosseini, A. ve H. Joodaki (2011), Review of Urban Life Quality in Separation of Localities in Iran Case Study: Noorabad City, Journal of Basic and Applied Scientific Research, 1.10, 1611-1622.

9. Marans, R. W. ve R. Stimson (2011), Objective Measurement of Quality of Life Using Secondary Data Analysis, R. W. Marans ve R. Stimson (ed.), Investigating Quality of Urban Life: Theory, Methods and Empirical Research içinde, Dordrecht: Springer, 33-53.
10. Massam, H. B. (2002), Quality of Life: Public Planning and Private Living, Progress in Planning, 58.3, 141-227. McCrea, R., T. K. Shyy ve R. Stimson (2006), What is the Strength of the Link Between Objective and Subjective Indicators of Urban Quality of Life?, Applied Research in Quality of Life, 1.1, 79-96.
11. McCrea, R., R. W. Marans, R. Stimson ve J. Western (2011), Subjective Measurement of Quality of Life Using Primary Data Collection and the Analysis of Survey Data, R. W. Marans ve R. Stimson (ed.), Investigating Quality of Urban Life: Theory, Methods and Empirical Research içinde, Dordrecht: 55-75. Picardo-Muňiz, A. (2011), The Role of Diseconomies of Transportation and Public Safety Problems in the Measurement of Urban Quality of Life, Applied Research in Quality of Life, 6.4, 363-386.
12. Reto, F. ve J. Garcia-Vega (2012), Quality of Life in Mexico: A Formative Measurement Approach, Applied Research Quality Life, 7.3, 223-238.
13. SASKİ (2018), Su Analiz Raporları, https://www.saski.gov.tr/suanalizraporlari/ (Erişim Tarihi: 10.02.2019).
14. Tiliouine, H. (2009), Stability and Change in National and Personal Wellbeing in Algeria: A Case Study of a Developing Country in Transition, V. Møller ve D. Huschka (ed.), Quality of Life and the Millennium Challenge içinde, Dordrecht: Springer, 115-138.
15. Türkoğlu, H., F. Bölen, P. K. Baran ve F. Terzi (2011), Measuring Quality of Life in Istanbul, R. W. Marans ve R. Stimson (ed.), Investigating Quality of Urban Life: Theory, Methods and Empirical Research içinde, Dordrecht: Springer, 209-231.
16. Veenhoven, R. (2000), The Four Qualities of Life: Ordering Concepts and Measures of the Good Life, Journal of Happiness Studies, 1.1, 1-39.
17. Veenhoven, R. (2007), Subjective Measures of Well-being, M. McGillivray (ed.), Human Well-being: Concept and Measurement, London: Palgrave McMillan, 214-239.
18. Vitale, S. A. (2008), City of Disorder: How the Quality of Life Campaign Transformed New York Politics, New York: New York University Press.
19. Weiner, E. (2008), The Geography Of Bliss, London: Black Swan.
20. White, N. P. (2006), A Brief History of Happiness, Oxford: Blackwell Publishing.