THE EFFECT OF SELF-REGULATED LEARNING ON STUDENTS’ LIFELONG LEARNING AND CRITICAL THINKING TENDENCIES

Öz

Bu araştırmanın temel amacı öz düzenlemeli öğrenmeye dayalı öğretim etkinliklerinin, öğrencilerin öz düzenlemeli öğrenme becerilerine, yaşam boyu öğrenme ve eleştirel düşünme eğilimlerine etkisini belirlemektir. Karma yöntemin kullanıldığı çalışmanın nicel boyutunda yarı deneysel araştırma deseni, nitel boyutunda ise olgubilim deseni kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu Kırıkkale (Türkiye) ilindeki bir ortaokulda öğrenim gören 6. sınıf öğrencileri oluşturmaktadır. İki deney ve iki kontrol grubu ile yürütülen çalışmada her grupta 21 öğrenci olmak üzere, toplam 84 öğrenci yer almıştır. Araştırma kapsamında deney grubuna öz düzenlemeli öğrenme etkinlikleriyle zenginleştirilen ders planları sekiz hafta boyunca uygulanmış, kontrol grubu öğrencileri ise ders müfredatında öngörülen yöntemlere göre öğretim faaliyetlerini sürdürmüştür. Nicel verilerin analizinde tek yönlü kovaryans analizi (ANCOVA) kullanılmış, nitel veriler ise içerik analizi yöntemiyle çözümlenmiştir. Araştırmanın nicel veri analizi sonucunda öz düzenlemeli öğrenmeye dayalı uygulama süreci sonunda öğrencilerin öz düzenlemeli öğrenme becerileri, yaşam boyu öğrenme ve eleştirel düşünme eğilimleri üzerinde deney grubu lehine anlamlı bir farklılık ortaya çıkmıştır. Nitel veri analizi sonuçları incelendiğinde de, uygulama sürecinin öğrencilerin öz düzenlemeli öğrenme becerilerine olumlu katkı sağladığı öğrenci görüşleriyle desteklenmiştir. Ek olarak bulgular genel olarak ele alındığında öz düzenlemeli öğrenmenin öğrencilere akademik başarı, farkındalık, motivasyon artışı gibi katkılar sağladığı ve bunların yanı sıra öğrencilerin bir kısmının öz düzenlemeli öğrenme stratejilerini diğer derslerde de kullanmaya başladığı sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Öz düzenlemeli öğrenme
• yaşam boyu öğrenme eğilimleri
• eleştirel düşünme eğilimleri

THE EFFECT OF SELF-REGULATED LEARNING ON STUDENTS’ LIFELONG LEARNING AND CRITICAL THINKING TENDENCIES

Öz

The main objective of this research is to determine the effect of teaching activities based on self-regulated learning on students’ self-regulated learning skills, lifelong learning, and critical thinking tendencies. The study has a mixed-methods research design. Accordingly, a quasi-experimental research design was used in the quantitative part of the study. For the qualitative part, a phenomenological research design was used. The study group of the research consists of the 6th graders studying at a secondary school in Kırıkkale (Turkey). In the study conducted with two experimental and two control groups, a total of 84 students, including 21 students in each group, took part in the study. For the students in the experimental group, the lesson plans enriched with the self-regulated learning activities were implemented for eight weeks. In the control group, the lesson has been taught according to the methods stipulated by the curriculum of the lesson. In the analysis of quantitative data, one-way analysis of covariance (ANCOVA) was used, and qualitative data were analyzed by the technique of content analysis. As a result of the quantitative data analysis at the end of the application process based on self-regulated learning, a significant difference in favor of the experimental group was found in the students' self-regulated learning skills, lifelong learning and critical thinking tendencies. When the results of qualitative data analysis were considered, it was determined that the positive contribution of teaching activities based on self-regulation to students’ self-regulated learning skills was also supported by student opinions. In addition, when the findings were considered in general, it was concluded that self-regulated learning contributed to students such as academic achievement, awareness, and motivation, and that some of the students began to use self-regulated learning strategies in other lessons.

Anahtar Kelimeler

• Self-regulated learning
• lifelong learning tendencies
• critical thinking tendencies

Kaynakça

1. Akbıyık, C. & Seferoğlu, S. S. (2002). Eleştirel düşünme eğilimleri ve akademik başarı. Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 3(32), 90-99.
2. Arsal, Z. (2009). Problem çözme stratejilerinin problem çözme başarısını yordama gücü. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(1), 103-113.
3. Arsal, Z. (2009). Problem çözme stratejilerinin problem çözme başarısını yordama gücü. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(1), 103-113.
4. Artino, A. R. (2005). Review of the motivated strategies for learning questionnaire. Retrieved from http://www.eric.ed.gov/ERICWebPortal/detail?accno=ED499083.
5. Ataş, İ. (2009). Öz düzenleyici öğrenme stratejileri kullanımının ilköğretim okulu dördüncü sınıf öğrencilerinin matematik dersindeki öz yeterlik algısına ve başarısına etkisi. (Unpublished master’s thesis). Gazi University, Ankara
6. Bail, F. T., Zhang, S., & Tachiyama, G. T. (2008). Effects of a self-regulated learning course on the academic performance and graduation rate of college students in an academic support program. Journal of college reading and learning, 39(1), 54-73.
7. Bates, C. H. (2006). The effects of self regulated learning strategieson achievement, control beliefs about learning and ıntrinsicgoal orientaton. A Dissertation University of South Alabama. UMI 3218874
8. Bol, L., Campbell, K. D., Perez, T., & Yen, C. J. (2016). The effects of self-regulated learning training on community college students’ metacognition and achievement in developmental math courses. Community College Journal of Research and Practice, 40(6), 480-495.

9. Bryce, J. and Withers, G. (2003). Engaging secondary school students in lifelong learning. ACER: Australian Council for Educational Research.
10. Büyüköztürk, Ş. (2007). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı (7. Baskı). Ankara: Pegem Akademi.
11. Cabı, E. & Yalın, H. I. (2011). Öz düzenlemeye dayalı karma öğrenimin öğrenci motivasyonuna etkisi [The effect of self-regulation based blended education on student motivation]. Educational Technology Theory and Practice, 1(1), 125-142.
12. Cabı, E. (2015). Öğretmen adaylarının öz-düzenleme stratejileri ve akademik başarısı: Boylamsal bir araştırma. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 35(3).
13. Camahalan, F. M. G. (2006). Effects of self-regulated learning on mathematics achievement of selected Southeast Asian children. Journal of Instructional Psychology, 33(3), 194-205.
14. Can, A. (2014). SPSS ile Bilimsel Araştırma Sürecinde Nicel Veri Analizi (4. baskı). Ankara: Pegem Akademi.
15. Cheng, E. C. K. (2011). The role of self-regulated learning in enhancing learning performance. The International Journal of Research and Review, 6(1), 1-16.
16. Clore, G. L., & Palmer, J. (2009). Affective guidance of intelligent agents: How emotion controls cognition. Cognitive Systems Research, 10(1), 21-30.
17. Cohen, L., Manion, L. & Morrison, K. (2000) Research methods in education (5th ed.). London, Routledge
18. Cornford, I. R. (2002). Learning-to-learn strategies as a basis for effective lifelong learning. International Journal of Lifelong Education, 21(4), 357-368.
19. Coşkun, Y. D. & Demirel, M. (2012). Üniversite öğrencilerinin yaşam boyu öğrenme eğilimleri. Haccetepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 42, 108-120.
20. Creswell, J. W. (2017). Research Design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches. Thousand Oaks, CA: Sage Publications. USA.
21. Çatalbaş, A., Semerci, Ç. (2016). Hayat bilgisi dersi için hazırlanan öz düzenlemeli öğrenme modeli destekli etkinliklerin öğrencilerin öğrenme ve çalışma sorumluluğuna etkisi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 16(2), 399-412.
22. Çiltaş, A. (2011). Eğitimde öz-düzenleme öğretiminin önemi üzerine bir çalışma. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 3(5), 1-11.
23. de Boer, H., Donker-Bergstra, A. S., Kostons, D. D. N. M., Korpershoek, H., & Van der Werf, M. P. (2013). Effective strategies for self-regulated learning: A meta-analysis. Groningen, NL: GION/RUG.
24. De La Harpe, B., Radloff, A., & Wyber, J. (2000). Quality and generic (professional) skills. Quality in Higher Education, 6(3), 231-243.
25. Demir, M. K. (2006). İlköğretim dördüncü ve beşinci sınıf öğrencilerinin sosyal bilgiler derslerinde eleştirel düşünme düzeylerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi, (Unpublished doctoral dissertation). Gazi University, Ankara.
26. Demiralp, D. (2016). Öğretmen yetiştirme programlarının yaşam boyu öğrenme yetkinliğini kazandırmadaki etkililiğinin değerlendirilmesi. (Unpublished doctoral dissertation). Fırat University. Elazığ.
27. Demirel, Ö. (2017). Eğitimde program geliştirme kuramdan uygulamaya. Ankara: Pegem Akademi.
28. Deveci, T., & Ayish, N. (2017). Correlation between critical thinking and lifelong learning skills of freshman students. Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(1), 282-303.
29. Dignath, C., Buettner, G., & Langfeldt, H. P. (2008). How can primary school students learn self-regulated learning strategies most effectively?: A meta-analysis on self-regulation training programmes. Educational Research Review, 3(2), 101-129.
30. Diker Coşkun, Y. (2009). Üniversite öğrencilerinin yaşam boyu öğrenme eğilimlerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi (Unpublished doctoral dissertation). Hacettepe University, Ankara.
31. Dinsmore, D. L., Alexander, P. A., & Loughlin, S. M. (2008). Focusing the conceptual lens on metacognition, self-regulation, and self-regulated learning. Educational Psychology Review, 20(4), 391-409.
32. Duman, B. (2018). Eğitimde çağdaş yaklaşımlar. G. Ocak (Ed.), Öğretim ilke ve yöntemleri içinde (375-477). Ankara: Pegem Akademi.
33. Eker, C., & Arsal, Z. (2014). Öz düzenleme stratejileri öğretimi sürecinde ders günlükleri kullanmanın öz düzenleme stratejileri öğretimine etkisi. Karaelmas Eğitim Bilimleri Dergisi, 2(1) 80-93.
34. Erdamar, G. (2017).Yaşam boyu öğrenme. Ö.Demirel (Ed), Eğitimde yeni yönelimler. (s. 219-237). Ankara: Pegem Akademi.
35. Ertaş-Kılıç, H, & Şen, A. İ. (2014). UF/EMI Eleştirel Düşünme Eğilimi Ölçeğini Türkçeye Uyarlama Çalışması. Eğitim ve Bilim, 39 (176), 1-12. doi: 10.15390/EB.2014.3632.
36. Facione, P. A. (1990). Critical Thinking: A Statement Of Expert Consensus For Purposes Of Educational Assessment And İnstruction - Executive Summary - The Delphi Report. Millbrae, CA: The California Academic Pres. ERIC Document Reproduction Service No. ED 315 423. Retrieved from http://ericir.syr.edu.
37. Fleming, V. M. (2002). Improving students' exam performance by introducing study strategies and goal setting. Teaching of Psychology, 29(2), 115-119.
38. Fraenkel, J., Wallen, N., & Hyun, H. (2012). How to Design and Evaluate Research in Education (8th Ed). New York: McGraw-Hill.
39. Garett, K., & Wulf, K. (1978). The relationship of a measure of critical thinking ability to personality variables and to indicators of academic achievement. Educational and Psychological Measurement, 38(4), 1181-1187.
40. Gurcay, D., & Ferah, H. O. (2018). High School Students’ Critical Thinking Related to Their Metacognitive Self-Regulation and Physics Self-Efficacy Beliefs. Journal of Education and Training Studies, 6(4), 125-130.
41. Günüç, S., Odabaşı, H. F., & Kuzu, A. (2012). Yaşam Boyu Öğrenmeyi Etkileyen Faktörler. Gaziantep University Journal of Social Sciences, 11(2), 309-325.
42. Gür Erdoğan, D., & Arsal, Z. (2016). The development of lifelong learning trends scale (LLLTS). Sakarya University Journal of Education, 6(1), 114-122.
43. Güvenç, H. (2010). İşbirlikli öğrenme ve ders Günlüklerinin öğretmen adayı öğrencilerin öz düzenlemeli ögrenmeleri üzerindeki etkileri. Educational Sciences: Theory & Practice, 10(3), 1459-1487.
44. Güvenç, H. (2011). Çalışma günlüklerinin 6. sınıf öğrencilerinin öz düzenlemeli öğrenmeleri üzerindeki etkileri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 41, 206-213
45. Haşlaman, T., & Aşkar, P. (2007). Programlama dersi ile ilgili özdüzenleyici öğrenme stratejileri ve başarı arasındaki ilişkinin incelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 32(32), 110-122.
46. Hattie, J., Briggs, J., & Purdie, N. (1996). Eftects of learning skills interventions on student learning: A meta-analysis. Review of Educational Research, 66, 99-130.
47. Hoskins, B., & Fredriksson, U., (2008). Learning to learn: What is it and can it be measured?. Luxembourg: European Communities. Ip, W. Y., Lee, D. T., Lee, I. F., Chau, J. P., Wootton, Y. S., & Chang, A. M. (2000). Disposition towards critical thinking: a study of Chinese undergraduate nursing students. Journal of Advanced Nursing, 32(1), 84-90.
48. Kang, Y. (2010). Self-regulatory training for helping students with special needs to learn mathematics (Doctoral dissertation). University of Iowa, Iowa City, IA. Retrieved on April 19, 2013 from Iowa Research Online: http://ir.uiowa.edu/etd/688
49. Kayıran, B. K. (2014). Öz-düzenleyici öğrenmenin okuduğunu anlamaya yönelik akademik başarı, öz-düzenleme becerileri ve okuma stratejileri üzerindeki etkisi. (Unpublished doctoral dissertation). Çukurova University, Adana.
50. Kimber, Ch. T. (2009). The Effect of Training in Self-regulated Learning on Math Anxiety and Achievement Among Preservice Elementary Teachers in a Freshman Course in Mathematics Concepts. Temple University. CITE/Mathematics and Science Education. En línea:
51. Klug, J., Krause, N., Schober, B., Finsterwald, M., & Spiel, C. (2014). How do teachers promote their students' lifelong learning in class? Development and first application of the LLL Interview. Teaching and Teacher Education, 37, 119-129.
52. Kou, Y. C. (2010). Interaction, internet self-efficacy, and self-regulated learning as predictors of student satisfaction in distance education courses. (Unpublished doctoral dissertation). Utah State University.
53. Kreber, C. (1998). The relationships between self-directed learning, critical thinking, and psychological type, and some implications for teaching in higher education. Studies in Higher Education, 23(1), 71-86.
54. Kuiper, R. (2002). Enhancing metacognition through the reflective use of self-regulated learning strategies. The Journal of Continuing Education in Nursing, 33(2), 78-87.
55. Kuyumcu Vardar, A. (2011). Öz-düzenleme stratejileri öğretiminin öğrencilerin İngilizce başarılarına, öz-düzenleme stratejileri kullanımına ve tutumlarına etkisi. (Unpublished doctoral dissertation). Abant İzzet Baysal University, Bolu.
56. Lai, E. R. (2011). Critical thinking: A literature review. Pearson's Research Reports, 6, 40-41.
57. Lamar, S., & Lodge, J. (2014). Making sense of how I learn: Metacognitive capital and the first year university student. The International Journal of the First Year in Higher Education, 5(1), 93-105. doi:10.5204. Retrieved from intjfyhe.v5i1.193 sayfasından erişilmiştir.
58. Lee, I. (2009). Ten mismatches between teachers beliefs and written feedback practice. ELT Journal, 63(1), 13-22.
59. Lemke, J., Coughlin, E., Thadani, V., & Martin, C. (2003). enGauge 21st century skills: Literacy in the digital age. Retrieved from http://pict.sdsu.edu/engauge21st.pdf
60. Miles, M. B. & Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis. USA: SAGE Publications.
61. Ng, B. (2016). Towards Lifelong Learning: Identifying Learner Profiles on Procrastination and Self-Regulation. New Waves-Educational Research and Development Journal, 19(1), 41-54.
62. Nicols, D. (2009). Assessment for learner self-regulation: enhancing achievement in the first year using learning technologies. Assessment and Evaluation in Higher Education, 34(3), 335-352.
63. Pape, S., & Wang, C. (2003). Middle school children’s strategic behavior: Classification and relation to academic achievement and mathematical problem solving. Instructional Science, 31(6), 419-449.
64. Paris, S. G., & Winograd, P. (1990). Promoting metacognition and motivation of exceptional children. Remedial and Special Education, 11(6), 7-15.
65. Patton, M. Q. (2002). Qualitative research and evaluation methods. Thousand Oaks, California: Sage Publications.
66. Phan, H. P. (2006). Examination of student learning approaches, reflective thinking, and epistemological beliefs: A latent variables approach. Electronic Journal of Research in Educational Psychology, 10(4), 577- 610.
67. Phan, H. P. (2009). Relations between goals, self‐efficacy, critical thinking and deep processing strategies: a path analysis. Educational Psychology, 29(7), 777-799.
68. Phan, H. P. (2010). Critical thinking as a self-regulatory process component in teaching and learning. Psicothema, 22(2), 284-292.
69. Saks, K., & Leijen, Ä. (2014). Distinguishing self-directed and self-regulated learning and measuring them in the e-learning context. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 112, 190-198.
70. Schraw, G., Crippen, K. J., & Hartley, K. (2006). Promoting self-regulation in science education: Metacognition as part of a broader perspective on learning. Research in Science Education, 36(1-2), 111-139.
71. Schunk, D. H. (2009). Eğitimsel Bir Bakışla Öğrenme Teorileri. (Çev.Ed.: M. Şahin) Ankara: Nobel.
72. Schunk, D. H., & Zimmerman, B. J. (1994). Self-regulation of learning and performance: Issues and educational applications. Lawrence Erlbaum Associates, Inc.
73. Şahin, M., Akbaşlı, S. &Yanpar Yelken, T. (2010). Key competences for lifelong learning: The case of prospective teachers. Educational Research and Review, 5(10), 545-556.
74. Tanrıseven, I., & Dilmaç, B. (2013). Orta öğretim öğrencilerinin insani değerleri, motivasyonel inançları ve öz-düzenleme stratejileri arasındaki yordayıcı ilişkiler. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 13(1), 21-36.
75. Turan, S., & Demirel, Ö. (2010). Öz-düzenleyici öğrenme becerilerinin akademik başarı ile ilişkisi: Hacettepe üniversitesi tıp fakültesi örneği. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 38(38), 279-291.
76. Uzunboylu, H., & Hürsen, Ç. (2011). Lifelong Learning Competence Scale (LLLCS): The Study of Validity and Reliability. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 41, 449-460.
77. van Grinsven, L., & Tillema, H. (2006). Learning opportunities to support student self-regulation: Comparing different instructional formats. Educational Research, 48(1), 77-91.
78. Yağlı, Ü. (2014). İngilizce dersinde öğrenmede kullanılan öz-düzenleme stratejileri ve başarı ile ilişkisi. Karaelmas Eğitim Bilimleri Dergisi, 2(1), 108-116.
79. Yetkin Özdemir, İ. E., & Pape, S. J. (2012). Supporting students’ strategic competence: a case of a sixth-grade mathematics classroom. Mathematics Education Research Journal, 24(2), 153-168.
80. Yetkin, İ. E. (2006). The role of classroom context in student self-regulated learning: an exploratory case study in a sixth-grade mathematics classroom. (Unpublished doctoral dissertation). UMI Number: 3217420, Ohio State University.
81. Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2013). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
82. Yıldızlı, H. (2015). Öz düzenlemeli öğrenmenin altıncı sınıf öğrencilerinin matematik başarılarına, tutumlarına ve öz düzenleme becerilerine etkisi. (Unpublished doctoral dissertation). Necmettin Erbakan University, Konya.
83. Yilmaz, E., & Kaygin, H. (2018). The relation between lifelong learning tendency and achievement motivation. Journal of Education and Training Studies, 6(3a), 1-7.
84. Zheng, L., Li, X., & Chen, F. (2018). Effects of a mobile self-regulated learning approach on students’ learning achievements and self-regulated learning skills. Innovations in Education and Teaching International, 55(6), 616-624.
85. Zimmerman, B. J. (1989). A social cognitive view of self-regulated academic learning. Journal of Educational Psychology, 81(3), 329-339.
86. Zimmerman, B. J. (2002). Becoming a self-regulated learner: An overview. Theory into practice, 41(2), 64-70.
87. Zimmerman, B. J., & Martinez-Pons, M. (1986). Development of a structured interview for assessing student use of self-regulated learning strategies. American Educational Research Journal, 23(4), 614–628.