SINIF ÖĞRETMENİ ADAYLARININ "ÖZEL EĞİTİM" KONUSUNDAKİ YETERLİKLERİ

Öz

-

Anahtar Kelimeler

• -

SINIF ÖĞRETMENİ ADAYLARININ "ÖZEL EĞİTİM" KONUSUNDAKİ YETERLİKLERİ

Öz

Bu araştırmanın temel amacı, sınıf öğretmeni adaylarının özel eğitim konusundaki yeterliklerini ortaya çıkarmaktır. 1998-1999 Eğitim-Öğretim yılından itibaren Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı tarafından eğitim fakültelerinde yeniden yapılanmaya gidilmiş ve öğretmenlerin yetiştirilmesinde ülkenin ihtiyaçlarına uygun dünya standartlarında nitelikli öğretmen yetiştirilmesi çabalarına ivme kazandırılmaya çalışılmıştır. Sınıf Öğretmenliği programında yer alan derslere ilave olarak “Özel Eğitim” dersinin de lisans programında zorunlu bir ders olarak okutulmaması gözden kaçan bir gerçek olarak karşımıza çıkmaktadır. Araştırma 2003-2004 öğretim yılı bahar yarıyılında Gaziantep Üniversitesi Adıyaman Eğitim Fakültesi İlköğretim Bölümü Sınıf Öğretmenliği Ana Bilim Dalında öğrenim görmekte olan 132 dördüncü sınıf öğrencisini kapsamaktadır. Araştırma doğrudan evren üzerinden yapıldığı için ayrıca örneklem alma yoluna gidilmemiştir. Araştırma sürecinde elde edilen verilerin istatistiksel analizleri sonucunda elde edilen ana bulgular şunlardır; Sınıf öğretmeni adaylarının özel eğitim ve kaynaştırma eğitimi konusundaki bilgi ve becerilerinin yeterli olmadığı, bu nedenle Özel Eğitim dersi, sınıf öğretmenliği bölümünde öğrenim gören öğretmen adaylarının bu konudaki bilgi ve beceri eksikliklerinin giderilmesi açısından en az 2 dönem programda yer alması gerektiği sonucuna ulaşılmıştır

Anahtar Kelimeler

• Kaynaştırma Eğitimi, Özel Eğitim, Özür.

Kaynakça

1. Çağlar, Doğan (1998). “Türkiye’de Özel Eğitimin Tarihçesi”. Cumhuriyet’in 75. Yılında İlköğretim, 1.Ulusal Sempozyumu, 27-28 Kasım 1998. Ankara. Öğretmen Hüseyin Hüsnü Tekışık Eğitim Araştırma Geliştirme Merkezi Yayınları: 1.
2. Kargın, Tevhide (2003). Cumhuriyetin 80. Yılında Özel Eğitim. Milli Eğitim Dergisi, Güz 2003, Sayı: 160, Ankara.
3. Özabacı, Nilüfer (2004). Sınıfta Sorunlu ve Özel Öğrencilerin Yönetimi. (Edt: Mehmet Şişman- Selahattin Turan). Sınıf Yönetimi. Pegem A Yayıncılık. Ankara.
4. T.C. Başbakanlık Özürlüler İdaresi Başkanlığı (1999). I. Özürlüler Şurası: Çağdaş Toplum Yaşam ve Özürlüler, Komisyon Raporları Genel Kurul Görüşmeleri (29 Kasım-02 Aralık 1999), TAKAV Matbaacılık ve Yayıncılık A.Ş. Ankara.
5. Üre, Ömer (2002). Özel Eğitim ve Rehberlik. Psikolojik Danışma ve Rehberlik. (Editör. Gürhan Can), Pegem A yayıncılık. Ankara.
6. Yeşilyaprak, Binnur (2003). Eğitimde Rehberlik Hizmetleri (Gelişimsel Yaklaşım). Nobel Yayın Dağıtım. Ankara.