OTEL İŞLETMELERİNDE PSİKO-SOSYAL MOTİVASYON ARAÇLARI VE BU ARAÇLARIN FARKLI DEPARTMANLAR ÜZERİNDEKİ ETKİSİNE YÖNELİK ANKARA ve İZMİR OTELLERİNDE BİR UYGULAMA

Öz

-

Anahtar Kelimeler

• -

OTEL İŞLETMELERİNDE PSİKO-SOSYAL MOTİVASYON ARAÇLARI VE BU ARAÇLARIN FARKLI DEPARTMANLAR ÜZERİNDEKİ ETKİSİNE YÖNELİK ANKARA ve İZMİR OTELLERİNDE BİR UYGULAMA

Öz

Otel işletmeleri ayakta kalabilmek ve daha yüksek bir kârlılık oranıyla çalışmak istiyorlarsa, ellerindeki kaynakları en iyi şekilde kullanarak verimliliklerini arttırma gayreti içerisinde olmalıdırlar. Günümüzde gelişen teknolojiyle beraber; hammadde, enerji, makina-teçhizat vb. üretim faktörlerinde yüksek bir verimlilik oranına ulaşılmıştır. Ancak, otel işletmeleri; mal, hizmet üretim ve sunumunun merkezinde yer alan mevcut işgücünden tam anlamıyla yararlanamamaktadırlar. Bunun en önemli nedenlerinden biri işletme sahiplerinin ve yöneticilerinin çalışanların verimini arttırmada önemli bir etken olan psiko-sosyal motivasyon araçlarından gereğince yararlanmadıklarıdır. Bu çalışmada; otel işletmelerinde çalışanların verimliliğini arttırmaya yönelik psiko-sosyal motivasyon araçlarının tespiti ve bu araçların farklı departmanlarda çalışanlar açısından nasıl algılandığı irdelenmiştir. Konuyla ilgili olarak; Ankara ve İzmir’deki otel işletmelerinde çalışan işgörenlere anket uygulanmıştır. Araştırma sonuçlarına göre, psiko-sosyal motivasyon araçları ile işgörenlerin verimliliği arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki ve güçlü bir bağ olduğu ortaya çıkmıştır

Anahtar Kelimeler

• Motivasyon, psiko-sosyal motivasyon araçları

Kaynakça

1. BAŞARAN, İ. Ethem. (1991). Örgütsel Davranış. Ankara: Gül Yayınevi.
2. BAYKAL, Besim. (1982). Motivasyon Kavramına Genel Bir Bakış. İstanbul: İstanbul Üniversitesi Yayınları, Yayın No:2524.
3. BERNARD, Leon. (1993). Yönetici İçin Motivasyon Modelleri. Ankara: Öteki Yayınları Yönetim Dizisi.
4. CAN, Halil. (1997). Organizasyon ve Yönetim. Ankara: Siyasal Kitapevi.
5. DUNCAN, Jack. (1990). Great Ideas In Management. San Francisco: Jassey-Bass Publisher.
6. ERDOĞAN, İlhan. (1996). İşletme Yönetiminde Örgütsel Davranış. İstanbul: İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi Yayınları, Yayın No:266.
7. EREN, Erol. (1993). Yönetim Psikolojisi. İstanbul: Beta Yayınları.
8. ERTÜRK, Müjdat. (2000). “Otel İşletmelerinde Çalışanların Verimliliğini Arttırmaya Yönelik Teşvik Araçları ve Bunların Bölümler Arası Farklılıkları (Ankara ve İzmir Otellerinde Bir Uygulama)”. Ankara: Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi).

9. HAND, B. Charles. (1976). Understanding Organizations. Londra: Penguin Book.
10. İNCİR, Gülten. (1985). Çalışanların Motivasyonuna Genel Bir Bakış. Ankara: Milli Prodüktivite Merkezi Yayınları.
11. MC CLELLAND, David. (1966). The Urge To Achieve, Think Magazine. New York: IBM Corporation.
12. ONARAN, Oğuz. (1981). Çalışma Yaşamında Güdülenme Kuramları. Ankara: Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi, Yayın No:470, Sevinç Matbaası.
13. ÖZKALP, Enver. (1982). Davranış Bilimleri ve Organizasyonlarda Davranış. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Akademisi Yayınları, Yayın No:249/16.
14. SABUNCUĞLU, Zeyyat ve TÜZ Melek. (1998). Örgütsel Psikoloji. Bursa: Alfa Yayınevi.
15. TEKARSLAN, Erdal ve BARSLAN Can. (1989). Sosyal Psikoloji. İstanbul: Remzi Kitapevi.
16. TOSUN, Kemal. (1989). İşletme Yönetimi. İstanbul: Fakülteler Matbaası.
17. WOFFORD, C. Jerry. (1988). Organizational Behaviour. Boston: Kent Publishing Company.