GÜNÜMÜZ İTİBARİYLE SİVİL TOPLUM KURULUŞLARININ İKTİSADİ VE SOSYAL FONKSİYONLARI

Öz

-

Anahtar Kelimeler

• -

GÜNÜMÜZ İTİBARİYLE SİVİL TOPLUM KURULUŞLARININ İKTİSADİ VE SOSYAL FONKSİYONLARI

Öz

Sivil toplum kuruluşları, 1980’li yıllardan itibaren ülkelerin ekonomik, sosyal ve siyasal alanlarında gördükleri işlevleriyle önemli birer aktör haline gelmişlerdir. Bu çalışmada; sivil toplum olgusuna ve onun taşıyıcı unsuru olan sivil toplum kuruluşu kavramına değinilerek, sivil toplum kuruluşlarının toplum üzerindeki iktisadi ve sosyal fonksiyonlarının ortaya konulması amaçlanmaktadır. Yapılan çalışma sonucunda sivil toplum kuruluşlarının; kendi amaçları doğrultusunda, toplumsal faydaya yönelik faaliyetleriyle, ilgili oldukları konularda toplumu bilinçlendirebildikleri ve kamuoyu oluşmasını sağladıkları, toplumun istemleri doğrultusunda bir baskı unsuru olabildikleri, demokratik iç işleyişleri ile üyelerine demokratik tutum ve sivil zihniyet kazandırabildikleri, dolayısıyla sivil toplumun gelişiminde işlevsel bir rol aldıkları, yabancılaşmanın olduğu toplumlarda, insanların bir araya gelerek toplumsal dayanışmalarına yol açtıkları, iktisadi alanda ise gelişme ve kalkınma konularında başta olmak üzere ekonomik ilişkilerin ve organizasyonların yapılanmasında öncülük ettikleri görülmektedir

Anahtar Kelimeler

• Sivil Toplum, Sivil Toplum Kuruluşları, Sosyal Fonksiyon, İktisadi Fonksiyon

Kaynakça

1. Akat, A.S. (1991). “Sivil Toplum ve Ekonomi”, Sivil Toplum, İstanbul: Türkiye Sosyal Ekonomik ve Siyasal Araştırmalar Vakfı Yayınları.
2. Arslan, O. (2001). Kurumsal ve Tarihsel Aşamalarıyla Sivil Toplum ve Türkiye Gerçeği, İstanbul: Bayrak Yayınları.
3. Avrupa Komisyonu Türkiye Temsilciliği. (2001). Sivil Toplum İşbaşında, Ankara: Avrupa Komisyonu Türkiye Temsilciliği Yayını.
4. Çaha, Ö. (1996a). Sivil Kadın: Türkiye’de Sivil Toplum ve Kadın, Ankara: Vadi Yayınları.
5. Çaha, Ö. (2001b) ; “Türkiye’de Sivil Toplumun Oluşumu ve Gelişimi”, Liberalizmin İncelenmesi, Ankara: Friedrich Naumann Vakfı Yayınları.
6. Çaha, Ö.(1998c). “Türkiye’de Sivil Toplum Sorunları”, Liberal Düşünce Dergisi, Sayı 10–11, 21-27
7. Dünya Yerel Yönetim ve Demokrasi Akademisi, (2001). Sivil Toplum Örgütleri; Neo Liberalizmin Araçlarımı Halka Dayalı Alternatifler mi? , (Çeviren: Işık Ergüden), İstanbul: Kros Matbaacılık.
8. Erdoğan, M. (1998). Liberal Toplum Liberal Siyaset, Ankara: Siyasal Kitapevi.

9. Ergil, D. (2001). “Türkiye’de Sivil Toplum Kuruluşları ve Aktiviteleri”, Ankara: Liberalizmin İncelenmesi, Friedrich Naumann Vakfı Yayını.
10. Keane, J. (1993). “Despotizm ve Demokrasi Sivil Toplum ile Devlet Arasındaki Ayrımın Kökenleri ve Gelişimi”, Sivil Toplum ve Devlet, (Çeviren: Levent Köker), İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
11. Kongar, E. (1991). “Sivil Toplum ve Kültür”, Sivil Toplum, İstanbul: Türkiye Sosyal Ekonomik ve Sosyal Araştırmalar Vakfı Yayınları.
12. Kuçuradi, İ. (1998). “Sivil Toplum Kuruluşları: Kavramlar” Üç Sempozyum: Sivil Toplum Kuruluşları, İstanbul: Tarih Vakfı Yayınları.
13. Özbudun, E. (1999). “Türkiye’de Sivil Toplum ve Demokratik Konsolidasyon”, Sivil Toplum Demokrasi ve İslam Dünyası, Editörler; Elisabeth Özdalga, Sune Persson, İstanbul: Tarih Vakfı Yurt Yayınları.
14. Turan, İ. (1998). “1972–1996 Döneminde İstanbul’da Derneksel Hayat”, Tanzimat’tan Günümüze İstanbul’da STK’lar, İstanbul: Tarih Vakfı Yayınları.
15. Yerasimos, S. (2001). “Sivil Toplum, Avrupa ve Türkiye”, Türkiye’de Sivil Toplum ve Milliyetçilik, İstanbul: