EBEVEYNLERİN OKUL ÖNCESİ DÖNEMDEKİ ÇOCUKLARINA (60-72 AY) YAŞATTIKLARI DOĞAL ÇEVRE DENEYİMLERİNİN İNCELENMESİ

Öz

-

Anahtar Kelimeler

• -

EBEVEYNLERİN OKUL ÖNCESİ DÖNEMDEKİ ÇOCUKLARINA (60-72 AY) YAŞATTIKLARI DOĞAL ÇEVRE DENEYİMLERİNİN İNCELENMESİ

Öz

Bu çalışmanın amacı ebeveynlerin okul öncesi dönemdeki çocuklarına (60-72 ay) yaşattıkları doğal çevre deneyimlerini ortaya koymaktır. Çalışmanın örneklemini Giresun il merkezinde Milli Eğitim Bakanlığı’na bağlı bağımsız anaokulları ve ilköğretim okullarının anasınıflarına devam eden 60–72 aylık çocukların ebeveynleri oluşturmaktadır. Çalışmanın verileri aile tarama ölçeği ile toplanmıştır. Çalışmanın sonunda ailelerin çocuklarına yaşattıkları doğal çevre deneyimlerinin; yaşanılan yere ve ailenin aylık gelirine göre farklılaşmadığı, annenin öğrenim düzeyi, babanın öğrenim düzeyi, annenin mesleği ve babanın mesleğine göre ise istatistiksel olarak anlamlı farklılık olduğu sonucuna ulaşılmıştır

Anahtar Kelimeler

• Okul öncesi, çevre, doğal çevre deneyimleri

Kaynakça

1. Alisinanoğlu, F., Özbey, S., Kahveci, G. (2007). Okul Öncesinde Fen Eğitimi. Ankara: Nobel Yayınları.
2. Arseven, A. D. (2001). Alan Araştırma Yöntemi. Ankara: Gündüz Eğitim Yayıncılık
3. Aşılıoğlu, G. (2004). Özel Okullarda Ve Devlet Okullarında Öğrenim Gören Öğrencilerin Çevre
4. Eğitimi Düzeylerinin Karşılaştırılması (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Ankara:
5. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
6. Ayvaz, Z.(1998). Çevre Eğitimine Giriş. İzmir: Çevre Eğitimi Merkezi Yayınları.
7. Başal, H. A. (2005). Çocuklar İçin Uygulamalı Çevre Eğitimi, İstanbul: Morpa Yayınları.
8. Blocker, T., Eckberg, D. (1997). “Gender and Environmentalism: Result From the 1993 General Social Survey.” Social Quarterly, 78(4), 841-858.

9. Castle, A, M. (1996). Children’ s Exposure to the Natural Environmental as Related to Their Environmental Attitudes, Master’s Thesis. Michagen State University Department of Family And Child Ecology, p. 15.
10. Demiriz, S. (2001). “Okulöncesi Eğitim Kurumlarındaki Fen Ve Doğa Etkinlikleri İle İlgili Uygulamaların Belirlenmesi.” Ankara: IV. Fen Bilimleri Eğitimi Kongresi 2000, Bildiriler, ss. 86-95.
11. Erol, G. H.(2005). Sınıf Öğretmenliği İkinci Sınıf Öğrencilerinin Çevre Ve Çevre Sorunlarına Yönelik Tutumları (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Denizli: Pamukkale Üniversitesi Bilimleri Enstitüsü İlköğretim Anabilim Dalı. Fen
12. Erol, G. H, Gezer, K.(2006). “Sınıf Öğretmenliği Öğretmen Adaylarına Çevreye ve Çevre Sorunlarına Yönelik Tutumları.” International Journal Of Environmental and Science Education, v l, n 1, p 65 – 77.
13. Futer, M. (2005). Evaluating The Effectiveness of Environmental Education Essential Elements in School Field Trip Programming (Master Thesis). McGill Department of Intedrated Studies in Education, USA. University, Montreal,
14. Haktanır, G.,Çabuk, B. (2000). “Okul Öncesi Dönemdeki Çocukların Çevre Algıları.” Ankara: IV. Fen Bilimleri Eğitimi Kongresi, Bildiriler Kitabı, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi, ss.76-81.
15. İşyar, N. (1999). İlköğretim Öğrencilerinin Olumlu Çevresel Tutumlarının Yaş ve Sosyo- Ekonomik Düzeye Göre Değerlendirilmesi (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Bursa: Uludağ Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sınıf Öğretmenliği Ana Bilim Dalı.
16. Karasar, N. (2002) . Bilimsel Araştırma Yöntemi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
17. Kavruk, S. B.(2002). Türkiye’de Çevre Duyarlılığının Artırılmasında Çevre Eğitiminin Rolü ve Önemi (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Ankara: Gazi Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
18. MEB (Millî Eğitim Bakanlığı) (2006). “Okul Öncesi Eğitimi Genel Müdürlüğü. 36–72 Aylık Çocuklar İçin Okul Öncesi Eğitim Programı. Ankara: Millî Eğitim Basımevi.
19. Özbey, S. (2006). Okul Öncesi Eğitim Kurumlarında Görev Yapan Öğretmenlerin Fen Etkinliklerine İlişkin Yeterliliklerinin Belirlenmesi (Yayınlanmamış Yüksek lisans Tezi). Ankara: Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Okul Öncesi Eğitimi Bilim Dalı.
20. Saraçoğlu, A.S., Kumral, O. (2007). “Sınıf Öğretmenliği Son Sınıf Öğrencilerinin Öğretmenlik Mesleğine Yönelik Yeterlik Algıları, Kaygıları ve Akademi Güdülenme Düzeylerinin Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi”. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Eğitim Fakültesi VI. Ulusal Sınıf Öğretmenliği Eğitimi Sempozyumu. 27-29 Nisan 2007, ss. 354-359.
21. Surbrook, A.N. (1997). Children’s Exposure To The Natural Environment And Their Environmental Attıtudes (Masters Thesis). Michagen State University Department of Family And Child Ecology.
22. Şahin, F. (2001). Okul Öncesinde Fen Bilgisi Öğretimini ve Aktivite Örnekleri. İstanbul: Ya-Pa Yayınları.
23. Şama, E. (2003). Öğretmen Adaylarının Çevre Sorunlarına Yönelik Tutumları. Ankara: G.Ü. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi. Cilt 23, Sayı 2. 99-110.
24. Uzun, N. (2005). Sınıf Öğretmenliği Öğrencilerinin Çevre Sorunlarına Yönelik Tutumları. I. Sosyal Bilimler Eğitimi Kongresi, ss.30-40. 26-28 Mayıs 2005. Ankara: Milli Eğitim Basımevi.
25. Tilbury, D. (1994). The Critical Learning Years For Environmental Education. In R. A. Wilson (Ed.), Environmental Education At The Early Childhood Level. Washington, DC: North American Association for Environmental Education.
26. Topaloğlu, D.D. (1999). Çevreye Yönelik Tutumlar ve Çevre Eğitimi. Yayınlanmamış (Yüksek Lisans Tezi). İzmir: Ege Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü.
27. Türksoy, Ö. (1991). Çocuk Ve Çevre Duyarlılığı Eğitimi. Yaşadıkça Eğitim. Cilt 19, Kasım -Aralık, ss.22–31.
28. Yurdugül, H. (2005). Ölçek Geliştirme Çalışmalarında Kapsam Geçerliği İçin Kapsam Geçerlik İndekslerinin Kullanılması. Denizli: XIV. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi 28–30 Eylül 2005.
29. Wilson, R. A. (1993). The Importance Of Environmental Education At The Early Childhood Level. International Journal of Environmental Education and information, v12, n1, pp.15-24.