ÖĞRETMEN ADAYLARININ SÖZLÜ VE YAZILI ANLATIM BECERİLERİNE İLİŞKİN ÖZ YETERLİK ALGILARI

Öz

-

Anahtar Kelimeler

• -

ÖĞRETMEN ADAYLARININ SÖZLÜ VE YAZILI ANLATIM BECERİLERİNE İLİŞKİN ÖZ YETERLİK ALGILARI

Öz

Bu araştırmanın amacı, öğretmen adaylarının sözlü ve yazılı anlatım becerilerine ilişkin öz yeterlik algılarını ortaya koymaktır. Araştırma nitel araştırma modelinde gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın örneklemini 2006-2007 öğretim yılında Dumlupınar Üniversitesi Eğitim Fakültesinin birinci sınıflarında öğrenim gören toplam 80 öğretmen adayı oluşturmaktadır. Öğretmen adaylarına araştırmacı tarafından açık uçlu sorulardan oluşan bir anket uygulanmıştır. Verilerin çözümlenmesinde betimsel analiz tekniği kullanılmıştır. Araştırma bulgularına göre, öğretmen adaylarının yarıdan biraz fazlası sözlü anlatım becerisinin yetersiz olduğunu belirtmiştir. Öğretmen adaylarının yarıya yakını yazılı anlatım becerisini yetersiz bulmuştur. Öğretmen adaylarının yarıya yakını yazılı anlatım becerisinin sözlü anlatım becerisine göre daha iyi olduğunu belirtmiştir. Öğretmen adayları bu becerilerindeki deneyimsizliklerinden ve bazı kişisel özelliklerinden kaynaklandığını belirtmişlerdir. yetersizlik nedenlerinin; kitap okumamalarından, uygulamalarda bulunmamalarından

Anahtar Kelimeler

• Öğretmen adayı, sözlü anlatım becerisi, yazılı anlatım becerisi, öz yeterlik algısı

Kaynakça

1. Açıkgöz, K. (1996). Etkili öğrenme ve öğretme. İzmir: Kanyılmaz Matbaası.
2. Aktaş, Ş. ve Gündüz, O. (2005). Yazılı ve sözlü anlatım. (Yedinci basım) Ankara: Akçağ Basım Yayım Pazarlama A. Ş.
3. Alkan, C. (2000). Öğretmenlik mesleğindeki yeterlik ve nitelikler. Öğretmenlik Mesleğine Giriş. (Ed. Veysel Sönmez) Ankara: Anı Yayıncılık.
4. Alkan, H. (1991). Öğretmen adaylarının eğitimi üzerine öneriler. Eğitimde Nitelik Geliştirme, Eğitimde Arayışlar. 1. Sempozyumu Bildiri Metinleri. İstanbul: Kültür Koleji Genel Müdürlüğü Eğitim Araştırma Geliştirme Merkezi.
5. Babacan, M. (2003). Türkçe eğitimi bölümü öğrencilerinin Yazılı Anlatım 1 dersi sınav cevap kağıtları ve dönem ödev metinlerinde görülen ifade ve yazım yanlışları. Yaşadıkça Eğitim, 79, 33-36.
6. Bağcı, H. (2007). Türkçe Öğretmeni Adaylarının Yazılı Anlatım Derslerine Yönelik Tutumları ile Yazma Becerileri Üzerine Bir Araştırma. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Türkçe Eğitimi Anabilim Dalı. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Ankara.
7. Bandura, A. (1994). Self-efficacy. In V. S. Ramachaudran (Ed.), Encyclopedia of human behavior (Vol. 4, pp. 71-81). New York: Academic Press. (Reprinted in H. Friedman [Ed.], Encyclopedia of mental health. San Diego: Academic Press, 1998). http://www.des.emory.edu/mfp/BanEncy.html Erişim tarihi: 17.07. 2008.
8. Çilenti, K. (1984). Eğitim teknolojisi ve öğretim. Ankara: Kadıoğlu Matbaası.

9. Demirel, Ö., ve Şahinel, M. (2006). Türkçe ve sınıf öğretmenleri için Türkçe öğretimi. (Yeni Programa Uygun Geliştirilmiş Yedinci Basım) Ankara: Pegem A Yayıncılık.
10. Demirel, Ö. (2008). Öğretim ilke ve yöntemleri “öğretme sanatı”. (On ikinci Basım) Ankara: Pegem A Yayıncılık.
11. Demirgüneş, S. (2006). Niğde Üniversitesi Eğitim Fakültesinde okuyan öğretmen adaylarının yazılı anlatım düzleminde Türkçeyi kullanma becerileri üzerine bir araştırma. Ulusal Sınıf Öğretmenliği Kongresi 14-16 Nisan 2006 Ankara. http://www.usok.gazi.edu.tr/bildiri.doc Erişim tarihi: 17. 07. 2008.
12. Demirtaş, A. (2003). Gelişmiş ülkelerde alan öğretmeni yetiştirme uygulamaları. Çağdaş eğitim sitemlerinde öğretmen yetiştirme. Eğitimde Yansımlar: VII, Sivas: 21-23 Mayıs 2003 Cumhuriyet Üniversitesi Kültür Merkezi. Ankara: Öğretmen Hüseyin Hüsnü Tekışık Eğitim Araştırma Geliştirme Vakfı Yayınları.
13. Doğan, Y. (2002). Türkçe Öğretmenliği Birinci Sınıfta Okuyan Öğrencilerin Okuma ve Yazma Becerileri ile Genel Kültür Düzeyleri Üzerine Bir Araştırma. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
14. Erden, M. (2007). Eğitim bilimlerine giriş. Ankara: Arkadaş Yayınevi.
15. Ergin, M., ve diğerleri. (1993). Türk dili kompozisyon. İstanbul: Bayrak Basım Yayım Tanıtım.
16. Kavcar, C. (1998). Türkçe eğitimi ve sorunlar. Ankara: Dil Dergisi Yayınları, 65.
17. Kavcar, C.; Oğuzkan, F.; ve Aksoy, Ö. (2003). Yazılı ve sözlü anlatım. Ankara: Anı Yayıncılık.
18. Koç, S. ve Müftüoğlu, G. (1998). Konuşma ve yazma eğitimi. Türkçe Öğretimi. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları No: 1066, Açıköğretim Fakültesi Yayınları No: 587, ss.71-80.
19. Küçük, S. (2006). Türkçe öğretiminde yazılı anlatım çalışmalarının sorularla yönlendirilmesi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 4(2), 181-198.
20. Miles, M. B. & Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis : an expanded sourcebook. (2nd Edition). Calif. : SAGE Publications.
21. Özbay, M. (2005). Ana dili eğitiminde konuşma becerisini geliştirme teknikleri. Qafqaz Universitesi Dergisi, 16.
22. Saraç, C. (2002). Türk Dili ve Edebiyatı/ Türkçe Öğretmeni Adaylarının Yeterlilikleri ve Öğretmenlik Mesleğine Yönelik Tutumları. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
23. Saraç, C. (2006). Sözlü iletişim becerileri açısından Türk dili ve edebiyatı eğitimi. Milli Eğitim Dergisi. 34,169. http://yayim.meb.gov.tr/dergiler/169/cemal.pdf Erişim tarihi: 17.07. 2008.
24. Senemoğlu, N. (2007). Gelişim öğrenme ve öğretim: kuramdan uygulamaya. (Düzenlenmiş Yeni Basım). Ankara: Gönül Yayıncılık.
25. Sever, S. (2001). Öğretim dili olarak Türkçenin sorunları ve öğretme-öğrenme sürecindeki etkili yaklaşımlar. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 34(1,2), 11-22.
26. Temizkan, M. (2007). Türkçe öğretmenlerinin yazılı anlatım etkinlikleri çerçevesinde yaptıkları uygulamaların değerlendirilmesi. Milli Eğitim Dergisi, 36, 174. http://yayim.meb.gov.tr/dergiler/174/dergiler/174/10.pdf Erişim tarihi: 17.07.2008.
27. Topbaş, S. (1998). Dil, anadili ve Türkçe öğretimi. Türkçe Öğretimi. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları No: 1066, Açıköğretim Fakültesi Yayınları No: 587, ss:1-21.
28. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2005) Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. (İkinci basım). Ankara: Seçkin yayıncılık.
29. Yıldız, C., ve diğerleri. (2006). Yeni öğretim programına göre kuramdan uygulamaya Türkçe öğretimi.
30. (Editör: Cemal Yıldız) Ankara: Pegem A Yayıncılık.
31. Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı [YÖK] /Dünya Bankası (1998). Fakülte-okul işbirliği kılavuzu.
32. Ankara: YÖK/Dünya Bankası Milli Eğitimi Geliştirme Projesi Hizmet Öncesi Öğretmen Eğitimi,
33. Öğretmen Eğitimi Dizisi. YÖK (1998).
34. http://www.yok.gov.tr/egitim/ogretmen/ogretmen_yetistirme_lisans_programlari.htm
35. tarihi: 17.7.2008. Fakültesi Öğretmen Yetiştirme Lisans Programları. Ankara. Erişim