THE EFFECT OF MICRO-TEACHING TECHNIQUE ON TURKISH TEACHER CANDIDATES' PERCEPTIONS OF EFFICACY IN LESSON

Öz

Abstract Technological developments affect all areas of human life. These effects also reflect on educational settings which are re-arranged to adapt to the age via technology. The aim of this study is to investigate the effect of micro teaching used in teacher training on Turkish language teacher candidates' perceptions of efficacy in lesson planning, implementation, and evaluation. The purpose of this technique is to identify and improve teacher candidates' weaknesses. Teacher candidates in their 3rd year at a Turkish Language Teaching Department formed the sample of the study. A pre-test-post-test experimental design with a control group model was used in the study. Multivariate ANOVA model which is used to analyze the data collected by split-plot designs was also used in this study. The data was analyzed using SPSS version 15. According to the results, the perception of efficacy in lesson evaluation in the experimental group was significantly higher than that of the control group. Key Words: micro teaching, Turkish Teacher candidates, lesson planning, implementation, and evaluation.

Anahtar Kelimeler

• micro teaching, Turkish Teacher candidates, lesson planning, implementation, and evaluation.

MİKRO ÖĞRETİM TEKNİĞİNİN TÜRKÇE ÖĞRETMENİ ADAYLARININ ÖGRETİMİ PLANLAMA, UYGULAMA VE DEGERLENDİRME

Öz

Öz Teknolojik gelişmeler insanoğlunun yaşamındaki tüm alanlarda etkisini gösterir. Bu etkiler eğitim ortamlarına da yansır. Teknoloji aracılığıyla eğitim ortamları yeniden düzenlenerek çağa uygun hâle getirilir. Bu çalışmanın amacı, eğitim ortamlarının önemli bir parçası olan öğretmenlerin yetiştirilmesinde kullanılan mikro öğretim tekniğinin, öğretmen adaylarının öğretimi planlama, uygulama ve değerlendirme yeterliklerine yönelik algılarına saptamaktır. Bu öğretim tekniğinin amacı öğretmen adaylarının zayıf yanlarını ortaya çıkarmak, düzeltmek ve öğretmenlik becerilerini düzeltmektir. Çalışmanın örneklemini Türkçe Öğretmenliği Bölümünde öğrenim gören üçüncü sınıf öğretmen adayları oluşturmaktadır. Arastirmada ön test-son test kontrol gruplu deneysel model kullanılmıştır. Araştırmanın desenini iki faktörlü desenlerde toplanan verilerin analizinde sıklıkla kullanılan çok faktörlü ANOVA modeli (Büyüköztürk, 2010) oluşturmaktadır. Toplanan verilerin analizi SPSS 15 paket programında yapılmıştır. Araştırma sonunda Türkçe öğretmen adaylarının mesleki değerlendirme yeterlilik algıları deney grubu lehine anlamlı çıkmıştır. Anahtar Kelimeler: mikro öğretim, Türkçe öğretmen adayları, öğretimi planlama, uygulama ve değerlendirme.

Anahtar Kelimeler

• mikro öğretim, Türkçe öğretmen adayları, öğretimi planlama, uygulama ve değerlendirme.

Kaynakça

1. Akkoyunlu, B.;Orhan, F.; Umay, A. (2005). A Study on Developing Teacher Self Effıcacy Scale For Computer Teachers. H. U. Journal of Education, 29, 1-8.
2. Albert, C. R. and Hipp R. (1976). Videotape Recording in the Preparation of College Sociology Teachers. Preparing Sociologists to Teach, 3(3), 327-338.
3. Alkan, C. and Kurt, M. (2007). Özel Öğretim Yöntemleri, Anı Yayıncılık, Ankara.
4. Becit, G.; Kurt, A.A.; Kabakçı, I. (2009).Bilgisayar Öğretmenadaylarının Okul Uygulama Derslerinin Yararlarına İlişkin Görüşleri. Anadolu Unıversıty Journal Of Socıal Scıences,9(1), 169–184.
5. Büyüköztürk, Ş. (2010). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı. PegemA Yayıncılık, Ankara.
6. Can, V. (2009). A microteaching application on a teaching practice course. Cypriot Journal of Educational Sciences, 4, 125-140.
7. Clifford, R. T.; Jorstad, H. L.; Lange, D. L. (1977). Student Evaluation of Peer-Group Microteaching as Preparaton for Student Teaching. The Modern Language Journal, 61(5/6), 229-236.
8. Coşkun, E.; Gelen, İ.; Öztürk, E. P. (2009). Türkçe Öğretmeni Adaylarının Öğretimi Planlama, Uygulama ve Değerlendirme Yeterlik Algıları. Mustafa Kemal University Journal of Social Sciences Institute, 6(12), 140-163.

9. Çakır, Ö. (2010). Micro-Teachıng in Material Development: Teacher Candidates’ Views on The Method and The Feedback. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5, 55-73.
10. Dass, R. C. (1986). Effectiveness of micro-teaching in training teachers. NCERT.
11. Demirel, Ö. (2000). Planlamadan Uygulamaya Öğretme Sanatı. PegemA Yayıncılık, Ankara. Deryakulu, D. (2011).Examination of PPSE Educational Sciences Questions in Terms of İnstructional Technology-Related Sub-Competencies and Performance İndicators of Generic Teacher Competencies. Educational Technology Theory and Practic, 1 (1), 1
12. Erginer, E. (2000). Öğretimi Planlama Uygulama ve Değerlendirme. Ankara: Anı Yayıncılık. Farris, R. A. (1991). Micro-Peer Teaching: Organization And Benefits. Education, 111 (4), 559-56
13. Fuller. F. F. and Manning, B. A. (1973). Self-Confrontatıon Revıewed: A Conceptualızatıon for Vıdeo Playback In Teacher Educatıon. Review of Educational Research, 43(4), 469-5
14. Holzman, P. S. (1969). On hearing and seeing oneself. Journal of Nervous and MentalDisease, 148 (3), 198-209.
15. Edwards, C. H. (1975). Changing Teacher Behavior through Self Instruction and Supervised Micro Teaching in a Competency Based Program. The Journal of Educational Research, 68(6), 219-222.
16. Gürses, A.;Bayrak, R.; Yalçın, M.; Açıkyıldız, M.; Doğar, Ç.(2005). Öğretmenlik Uygulamalarında Mikroöğretim Yönteminin İncelenmesi. Kastamonu Eğitim Fakültesi Dergisi, 13(1), 1-10.
17. I'anson, John; Rodrigues, Susan; Wilson, Gary (2003). Mirrors, Reflections and Refractions: the contribution of microteaching to reflective practice, European Journal of Teacher Education, 26 (2), 189-199.
18. İşman, A. (2011). Instructıonal Desıgn in Educatıon: New Model. TOJET: The Turkish Online Journal of Educational Technology, 10(1), 136-142.
19. Joshi, S. M. (1996). Effectiveness of micro-teaching as technique in teacher preparation programme in: M. B. BUCH, Second Survey Research in Education, Baroda, Centre for Advanced Studies inEducation.
20. Karaca, E. (2006). Öğretimi Planlama, Uygulama ve Değerlendirme Yeterliklerine Yönelik Bir Algı Ölçeği”. Eğitim Araştırmaları Dergisi, 25, 119–128.
21. Karasar, Ş. (2004). Eğitimde Yeni İletişim Teknolojileri -Internet ve Sanal Yüksek Eğitim. The Turkish Online Journal of Educational Technology – TOJET, 3 (4), 117-125.
22. Klingstedt, J. L.; Descamps, J.; Schroeder-Donofrio, A. (1981). The Education Profession: Conceptual and Instructional Models. Peabody Journal of Education, 59(1), 15-23.
23. Kpanja, E. (2001). A study of the effects of video tape recording in microteaching training. British Journal of Educational Technology, 32 (4),483–486.
24. Lee, G. C. and Wu, C.-C. (2006). Enhancing the teaching experience of pre-service teachers through the use of videos in web-based computer-mediated communication (CMC). Innovations in Education and Teaching International, 43 (4), 369–380.
25. Le Fevre, D. M. (2003). Designing For Teacher Learning: Video-Based Curriculum Design. Advances in Research on Teaching, 10, 235 – 258.
26. Linman, J. S. (1980).Media and Methods.CTU Press, NJ.
27. Mackey, J. A.; Glenn, A. D.; Lewis, D. R. (1977). The Effectiveness of Teacher Education. Peabody Journal of Education, 54(4), 231-238.
28. Moore, K. (2006). Classroom Teaching Skills, McGraw-Hill Higher Education.
29. Orlich, D.C.; Harder, R.J.; Callahan, R.C.; Kauchak, D.P.; Pendergrass, R.A.; Keogh, A.J.; Gibson, H. (1990). Teaching Strategies A Guide to Beter Instruction, D.C. Heath and Company, Toronto.
30. Perlberg, A. (1976). The Use of Laboratory Systems in Improvıng Unıversıty Teaching. Higher Education, 5, 135-151.
31. Popovich, N. G.; Katz, N. L. (2009). A Microteaching Exercise to Develop Performancebased Abilities in Pharmacy Students. American Journal of Pharmaceutical Education, 73(4), 1-8.
32. Seferoğlu, G. (2006). Teacher candidates’ reflections on some components of a pre-service English teacher education programme in Turkey. Journal of Education for Teaching, 32(4), 369–378.
33. Sherin, M. G. (2003). New Perspectives On The Role Of Video in Teacher Education,Advances in Research on Teaching, 10, 1– 27.
34. Steward, M. S., & Steward, D. S. (1970). Teacher, teach yourself. Audiovisual Instruction, 15, 26Şen, A. İ. (2009). A Study on the Effectiveness of Peer Microteaching in a Teacher EducationProgram. Education and Science, 34(151), 165-174.
35. Şentürk, Ü. (2008). Enformasyon Toplumunda Eğitimin Yeri.Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 6(3), 487-506.
36. Taskin, Ç.Ş. (2006). Student teachers in the classroom: their perceptions of teaching practice Student teachers in the classroom: their perceptions of teaching practice. Educational Studies, 32 (4), 387–398.
37. Verble, M. S. (1979). Issues and Trends in American Education, Peabody Journal of Education, 56 (2), 77-82.
38. Yapıcı, Ş. and Yapıcı, Ö. (2004). Öğretmen adaylarının Okul Deneyimi 1 dersine ilişkin görüşleri. İlköğretim Online, 3 (2), 54-59.
39. Zein, J. S. (1976). Video Technology in Teaching,CTU Press, NJ.