-

Öz

Retail sector is a considerably important sector which improves and provides job creations; however one of the important problems of many human resources specialists is personnel satisfaction. Human resource professionals take many actions to increase employee satisfaction and look for different sources to find ways which increase clerk satisfaction. Unlike the previous researches this research analyses the relationship between personnel satisfaction and demographic characteristics and. proves that in the textile retail industry, the sales consultants’ personnel satisfaction except the education level has no relation versus age, marital status, retail experience, total work experience and having a child., it is also proved that all measured satisfaction criteria have a significant relation

Anahtar Kelimeler

• -

PERAKENDE MAĞAZACILIK SEKTÖRÜNDE SATIŞ PERSONELİNİN DEMOGRAFİK ÖZELLİKLERİ VE PERSONEL MEMNUNİYETİ İLİŞKİSİ

Öz

Tekstil perakende sektörü gittikçe hız kazanan ve istihdam sağlayan önemli bir sektör olmakla birlikte, bu alanda çalışan insan kaynakları uzmanlarının en temel problemlerinden biri, her zaman personel memnuniyeti olmuştur. Personel memnuniyetini arttırmak için birçok aksiyon alan insan kaynakları uzmanları, personel memnuniyetini etkileyen ölçütleri analiz etmek ve bu ölçütlere göre aksiyon almak için çeşitli araştırmalar yapmaktadır. Bu araştırma, personel memnuniyeti ile personel demografik özellikleri arasındaki ilişkiyi incelemiş, diğer araştırmalarda bulunanların aksine, tekstil perakende sektöründe satış danışmanı olarak çalışan personelin eğitim seviyesi dışında, yaş, medeni durum, perakende tecrübesi, toplam iş tecrübesi, çocuk sahipliği ile ilişkisi olmadığı ispatlanmıştır. Ayrıca, ölçülen memnuniyet ölçütlerinin tamamının anlamlı bir ilişki içerisinde olduğu ortaya koyulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Personel memnuniyeti, Tekstil perakendesi, Perakende mağazacılık, Organize perakendecilik, Demografik özellikler, Satış danışmanı

Kaynakça

1. Akgül, A. ve Çevik, O. (2003). İstatiksel Analiz Teknikleri “SPSS’te İşletme Yönetimi Uygulamaları”, Emek Ofset, Ankara.
2. Aslan, L. (Çeviren) (2004). Harvard Business Review Dergisinden Seçmeler, Motivasyon, MESS Türkiye Metal Sanayicileri Sendikası, İstanbul.
3. Apaydın, A., Kutsal, A. ve Atakan, C. (1994). Uygulamalı İstatistik, Baran Ofset, Ankara.
4. Baltaş, A. (2009). İnsana ve İşe Değer Katan Yeni İK, Remzi Kitabevi, İstanbul.
5. Baron, R. A., Greenberg J. (1997). Behavior Organizations, Prentice Hall, 6. Edition, Upper Saddle River, NJ.
6. Chen, S. H., Yang, C. C., Shiau, J. Y., & Wang, H. H. (2006). The development of an employee satisfaction model for higher education. The TQM Magazine, 18(5), 484-500.
7. Çam, O., Akgün, E., Gümüş, B. A., Bilge, A., & Keskin, Ü. G. (2005). Bir ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesinde çalışan hekim ve hemşirelerin klinik ortamlarını değerlendirmeleri ile iş doyumları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Anadolu Psikiyatri Dergisi, 6(2), 213-220.
8. Eskildsen, J. K., ve Dahlgaard, J. J. (2000). A causal model for employee satisfaction. Total Quality Management, 11(8), 1081-1094.

9. Fındıkçı, İ. (2009). İnsan Kaynakları Yönetimi, Alfa Yayınları, İstanbul.
10. Flynn, B. B., Schroeder, R. G., ve Sakakibara, S. (1994). A framework for quality management research and an associated measurement instrument. Journal of Operations management, 11(4), 339-366.
11. Gülfidan, İ. (Çeviren) (2008). Harvard Business Review Dergisinden Seçmeler, Tüm Benliğinizle Çalışmak, MESS Türkiye Metal Sanayicileri Sendikası, İstanbul
12. Gürüz, D., Yaylacı Özdemir, G. (2009). İletişimci Gözüyle İnsan Kaynakları Yönetimi, Media Cat Yayınları, İstanbul.
13. Heskett, J. L., Jones, T. O., Loveman, G. W., Sasser, W. E., & Schlesinger, L. A. (2008). Putting the service-profit chain to work. Harvard Business Review, 5, 118-129.
14. Hickson, C., ve Oshagbemi, T. (1999). The effect of age on the satisfaction of academics with teaching and research. International Journal of Social Economics, 26(4), 537-544.
15. Hsu, S. H., ve Wang, Y. C. (2008). The development and empirical validation of the Employee Satisfaction Index model. Total Quality Management, 19(4), 353-366.
16. Kılıç, A. (2004). Örgüt İçi Stres Faktörlerinin Çalışanların Çatışma ve İşten Ayrılma Eğilimleri Üzerindeki Etkisi, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
17. Kırel, Ç., Özkalp E. (2011). Örgütsel Davranış, Ekin Yayınevi, Bursa.
18. Malhotra, N.K. (1999). Marketing Research: An Applied Orientation, 3rd Edition, Prentice Hall, New Jersey
19. Matzler, K., Fuchs, M., & Schubert, A. (2004). Employee satisfaction: does Kano's model apply?. Total Quality Management and Business Excellence, 15(9-10), 1179-1198.
20. Petrescu, A. I., ve Simmons, R. (2008). Human resource management practices and workers' job satisfaction. International Journal of Manpower, 29(7), 651-667.
21. Şıklar, E. (2000). Regresyon Analizine Giriş Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.
22. Oshagbemi, T. (2000). Oshagbemi, T. (2000). Satisfaction with co-workers’ behaviour. Employee Relations, 22(1), 88-106.
23. Oshagbemi, T. (1997). Job satisfaction and dissatisfaction in higher education. Education+ Training, 39(9), 354-359.
24. Tabachnick, B. G. ve Fidel, S. L. (2001). Using Multivariate Statistics, 4th Edition, Allyn and Bacon, Boston.
25. Türkiye Perakendecilik Meclisi Sektör Raporu (2012). Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği, TOBB Yayın Sıra No: 2012/179, Ankara.
26. Robbins, S.P., Judge T. A. (2012). Örgütsel Davranış (Organizational Behavior), Çeviri Editörü Prof. Dr. İnci Erdem, Nobel Akademik Yayıncılık, 14. Basımdan Çeviri, Ankara
27. Zeffane, R., Ibrahim, M. E., ve Al Mehairi, R. (2008). Exploring the differential impact of job satisfaction on employee attendance and conduct: the case of a utility company in the United Arab Emirates. Employee Relations, 30(3), 237-250.