CİN SURESİ PERSPEKTİFİNDE CİNLERİN VARLIĞI
Öz
Kur’ân-ı Kerim; 23 yıllık nüzul sürecinde, özelde ilk muhatapları olan Arapların, genelde de tüm insanların hatta bunlarla beraber tüm cinlerin eksik, yanlış ve hurafelerle bozulmuş olan inançlarını tenkit etmekten ve doğru olanı da Efendimiz (s.a.s.)’in aracılığıyla anlatmak geri durmamıştır. Mekke müşriklerinin, Hz. İbrahim (a.s.) ile başlayan Hanif dininin tevhîd akidesini bozan hurafe karışık inançlarından birisi de, Allah’ın çocukları diyerek putlaştırdıkları ve yarı Tanrı yerine koydukları “cin” inançlarıydı. Kur’ân, bu hurafe ürünü yanlış inançlarını düzeltmiş ve cinlerin sahip oldukları vasıfları doğru bir şekilde beyan etmiştir.
Anahtar kelimeler: Kur’ân, Melek, İnsan ve Cin,
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Abdulbaki, Muhammed Fuad, el-Mu’cemü’l-Müfehres li Elfâzi’l-Kur’âni’l-Kerim, Dârü’l- Hadîs, Kahire, I. Baskı, 1996, “c-n-n” maddesi.
- Âlûsî, Ebü’l-Fadl Şihabüddin Mahmud, Rûhu’l-Me’ânî fî Trfsiri’l-Kur’âni’l-Azîm ve’s- Seb’i’l-Mesânî, (tah. Ali Abdülbari Atiyye), Dârü’l-Kütübi’l-İlmiyye, III. Baskı, Beyrut, 2009.
- Ateş, Süleyman, İnsan ve İnsanüstü, (Ruh, Melek, Cin, İnsan), Yeni Ufuklar Neşriyat, III. Baskı, İstanbul, 1995.
- Aynî, Bedrüddin Ebu Muhammed Mahmud b. Ahmed, Umdetü’l-Kârî Şerhu Sahîhi’l-Buhârî, Dârü İhyâi’t-Türâsi’l-Arabî, Beyrut, ty.
- Suat Yıldırım, Kur’ân-ı Hakîm ve Açıklamalı Meâli, Işık yayınları, İstanbul, 2005, s. 571.
- İbn Âşûr, et-Tahrîr ve’t-Tenvîr, XXIX, 217.
- Beyhakî, Ebu Bekir Ahmed İbn Hasan, Delâilü’n-Nübüvve ve Ma’rifetü Ahvali Sâhibi’ş- Şeria, Dârü’l-Kütübi’l-İlmiyye, Beyrut, I. Baskı, 1988.
- Beyhakî, eEsmâ ve’s-Sıfât, (tah. Abdullah b. Muhammed el-Hâşidî), Mektebetü’s-Süvâdî, Cidde, I. Baskı, 1993.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
-
Yazarlar
Yayımlanma Tarihi
12 Nisan 2015
Gönderilme Tarihi
2 Aralık 2014
Kabul Tarihi
-
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2015 Cilt: 14 Sayı: 53