-

Öz

In this study, the reasons for students being truant, , were examined. The sample of the study was chosen in these? half of the 2014 - 2015 education year by a convenience sampling method within the purposive sampling method. 9th, 10th, 11th and 12th grade truants , from 16 different schools in the city of Malatya, were chosen. A semi structured interview form has been applied to the participants. As a result of the study, it was found that students have different reasons for being truant such as; personal problems or their parents, school environment, school management and their teachers. When the views of the students regarding the question 'how should schools be designed in order to prevent students from being truant .' They expressed some interesting views such as; the schools should be much more entertaining, there should be more social activities, block classes applications should be finished, the teachers should be interested in their students more, there should be a health care professional in the schools and the teachers should be more tolerant with their students. Schools should not be thought as just the places where lessons are taught. Schools should be more than this and there should also be more social activities in the schools. These are among the most important results of this study

Anahtar Kelimeler

• School attendance, skipping school, reasons for skipping school

OKULA DEVAMSIZLIK YAPAN ÖĞRENCİLERİN DEVAMSIZLIK SEBEPLERİNİN ÖĞRENCİ GÖRÜŞLERİNE GÖRE DEĞERLENDİRİLMESİ

Öz

Bu araştırmada; okula devamsızlık yapan öğrencilerin devamsızlık sebeplerinin öğrenci görüşlerine göre değerlendirilmesi incelenmiştir. Araştırmanın çalışma grubu amaçlı örnekleme yöntemlerinden, kolay ulaşılabilir durum örneklemesi yöntemi ile belirlenen 2014–2015 eğitim-öğretim yılı  II. döneminde Malatya ilindeki 16 farklı okuldan en fazla devamsızlık yapan 9.sınıf, 10.sınıf, 11.sınıf ve 12.sınıf öğrencilerinden oluşmuştur. Sonuç olarak; öğrencilerin kendileri, çevreleri ve aileleri ile ilgili sorunlar, okul ortamı ve okul yönetimi ile ilgili sorunlar ve öğretmenler ile ilgili sorunlardan kaynaklanan sebeplerden dolayı devamsızlık yaptıkları ortaya çıkmıştır. Öğrencilerin okula daha fazla devam etmeleri için okulun nasıl olması gerektiği ile ilgili soruya yönelik olarak belirtilen öğrenci görüşleri incelendiğinde ise; okul daha eğlenceli olmalı, sosyal etkinlikler artırılmalı, blok ders uygulaması kaldırılmalı, öğretmenler öğrenciler ile daha fazla ilgilenmeli, okulda sağlık personeli bulundurulmalı, ders araç-gereçleri yeterli hale getirilmeli ve öğretmenler daha hoşgörülü olmalı gibi öneriler dikkat çekici bulunmuştur. Okulun sadece ders ortamı olmaktan çıkartılıp, yaşanabilir, daha fazla sosyal etkinliklerin yapıldığı bir ortam haline getirilmesi gerektiği de bu araştırmanın önemli sonuçları arasında yer almıştır.

Anahtar Kelimeler

• Okula devam, okula devamsızlık, devamsızlık nedenleri

Kaynakça

1. AKSÜT, M. (2007). Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Kullanılarak Eğitimde Bireysel Farklılıklar Konusu Sunumu. http://bots.comu.edu.tr/turkce/poster.pdf#page=68, Erişim Tarihi: 29.12.2011.
2. ALTINKURT, Y. (2008). Öğrenci Devamsızlıklarının Nedenleri ve Devamsızlığın Akademik Başarıya Olan Etkisi. Dumlupınar Üniversitesi, Sosyal Bilimler Dergisi, 10: 123-145.
3. ANNELLS, M. (2006). Triangulation Of Qualitative Approaches: Hermeneutical Phenomenology And Grounded Theory. Journal Of Advanced Nursing, 56(1), 55-61.
4. ARSLAN, A. (2006). Bilgisayar Destekli Eğitim Yapmaya İlişkin Tutum Ölçeği. Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Eğitim Fakültesi Dergisi, 3(2): 24–33.
5. ATAMAN, A. (2001) Sınıf İçinde Karşılaşılan Davranış Problemleri Ve Bunlara Karşı Geliştirilen Önlemler. L. Küçükahmet (Ed.), Sınıf Yönetiminde Yeni Yaklaşımlar. Ankara: Nobel.
6. BAHALI, K. VE TAHİROĞLU, A. Y. (2010). Okul reddi: Klinik özellikler, tanı ve tedavi. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 2(3), 362-383.
7. BALCI, A. (2002). Etkili okul ve okul geliştirme. Ankara: Pegem.
8. BURNS, R.C. (1993). Parents and schools: From to parents. Washington: National Education Association.

9. BÜYÜKKARAGÖZ, S. (1990). Demokrasi Eğitimi. Ankara: Türk Eğitim Derneği Yayınları.
10. BÜYÜKÖZTÜRK Ş., KILIÇ ÇAKMAK, E., AKGÜN, Ö. E., KARADENİZ, Ş., DEMİREL, F. (2012). Bilimsel Araştırma Yöntemleri (13. Baskı). Ankara: PegemA. 153,244.
11. CHRİSTENSON, S.L., SİNCLAİR, M.F., LEHR, C.A. VE HURLEY, C.M. (2000). Promoting successful school completion. In K. Minke & G. Bear (Eds.), Preventing school problems—promoting school success: Strategies and programs that work (pp. 377–420). Bethesda, MD: National Association of School Psychologists.
12. CORBIN J., & STRAUSS A. (2008). Basics Of Qualitative Research, Techniques And Procedures For Developing Grounded Theory (3rd ed.). Los Angeles: Sage.
13. CRESWELL J. W. (2013). Qualitative Inquiry&Resaerch Design: Choosing Among Five Approaches (Third edition). New York: Sage.
14. ÇALIK, E. (2008). İlköğretim Öğrencilerinin İyimserlik Düzeylerinin ve Okula İlişkin Algılarının İncelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara: Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
15. DE KALB, J. (1999). Student truancy. ERIC Digests,125.
16. DIYU, X. (2001). Investigation and discussion on the problem of primary and secondary school drop outs in poor areas. Chinese Education and Society. 33 (5), 49–58.
17. ERDEN, M. (1996). Öğretmenlik Mesleğine Giriş. İstanbul: Alkım Yayınları.
18. FORD, J. & SUTPHEN, R. D. (1996). Early intervention to improve attendance in elementary schoolfor at-risk children: A pilot program. Social Work in Education, 18 (2), 95-102.
19. JONES, V. & JONES, L. S. (1997). Responsible classroom discipline: creating positive learning environments and solving problems. Boston: Allynand Bacon.
20. KADI, Z. (2000). Adana İli Merkezindeki İlköğretim Okulu Öğrencilerinin Sürekli Devamsızlık Nedenleri. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Malatya: İnönü Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
21. KAN, A., AKBAŞ, A. (2005). Lise Öğrencilerinin Kimya Dersine Yönelik Tutum Ölçeği Geliştirme Çalışması. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(2):227–237.
22. KARASAR N. (2006). Bilimsel Araştırma Yöntemi. Ankara Nobel.
23. KINDER, K., HARLAND, J., WILKIN, A. & WAKEFIELD, A. (1995). Three to remember: Strategies for disaffected pupils.Slough: NFER.
24. MENGİ, S. (2011). Ortaöğretim 10. ve 11. Sınıf Öğrencilerinin Sosyal Destek Ve Özyeterlik Düzeylerinin Okula Bağlılıkları İle İlişkisi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Sakarya: Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
25. ÖZBAŞ, M. (2010). İlköğretim Okullarında Öğrenci Devamsızlığının Nedenleri. Eğitim ve Bilim, 35:156-169.
26. ÖZBAŞ, M. (2002). İlköğretim Okulu Müdürlerinin Sınıf İçi Etkinliklerin Denetiminde Yapmaları Gereken ve Yapmakta Oldukları İşler Konusunda Müdür ve Öğretmen Görüşleri.Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
27. ÖZBAŞ, M. (2010). İlköğretim Okullarında öğrenci devamsızlığının nedenleri. Education&Science/ Eğitim ve Bilim, 35(156), 32-44.
28. PEHLİVAN, Z. (2006). Resmi Genel Liselerde Öğrenci Devamsızlığı Ve Buna Dönük Okul Yönetimi Politikaları (Ankara İli Örneği), Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara,
29. REID, K. (1985). Truancy and school absenteeism. London: Hodder&Stoughton.
30. REID, K. (2005) The causes, views and traits of school absenteism and truancy. Research in Education, 74, 59-82.
31. SİLAH, M. (2003). Üniversite Öğrencilerinin Akademik Başarılarını Etkileyen Çeşitli Nedenler Arasından Süreksiz Durumluk Kaygısının Yeri ve Önemi. Eğitim Araştırmaları Dergisi. 10: 102-115.
32. STICKLAND, V. P. (1998). Attendance and grade point average: A Study (Report No. SP038147). East Lansing, MI: National Center for Research on Teacher Learning. (ERIC Document Reproduction Service. ED423224).
33. ŞİMŞEK H. ve YILDIRIM A. (2008). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
34. ŞİMŞEK, H. ve KATITAŞ, S. (2014) İlköğretim ikinci kademe öğrencilerinde okula yabancılaşmanın çeşitli değişkenler açısından incelenmesi (Şanlıurfa ili örneği). Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD), 15(1), 81-99.
35. ŞİMŞEK, H. ve ŞAHİN S. (2012). İlköğretim ikinci kademe öğrencilerinde okulu bırakma eğilimi ve nedenleri (Şanlıurfa İli Örneği). Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(2), 41-72.
36. TAYLI, A. (2008). Okulu Bırakmanın Önlenmesi ve Önlemeye Yönelik Uygulamalar. (Edt: Çelenk, S ). Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(1): 91–104.
37. TAYMAZ, H. (2000). İlköğretim ve Ortaöğretim Okul Müdürleri İçin Okul Yönetimi, Okul Yöneticisinin İş Alanları, Alanlara Giren İşler, İşlerin İşlemleri İşlem Basamakları. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
38. TEASLEY, M. L. (2004). Absenteeism and truancy: Risk, protection, and best practice implications for school social workers. Children And Schools, 26 (2), 117-127.
39. TUTAR, H. (2002). Türk Cumhuriyetleri Ve Akraba Topluluklarından Gelen Öğrencilerin Başarısızlık Nedenleri. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Kırıkkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyoloji Anabilim Dalı, Kırıkkale.
40. UYSAL, A. ve ŞAHİN, Y. (2007, 5-7 Eylül). Ortaöğretimde Okulu Bırakma Olgusunu Tetikleyen Yapısal/Çevresel Faktörler, 16. Eğitim Bilimleri Kongresi, Osmangazi Üniversitesi, Tokat-Türkiye.
41. UZUN, N. ve SAĞLAM, N. (2006). Orta Öğretim Öğrencileri İçin Çevresel Tutum Ölçeği Geliştirme ve Geçerliliği. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 30, 240– 250.
42. YAVUZER, H. (1996). Çocuk ve suç (8. Baskı). Remzi Kitabevi: İstanbul.
43. YILDIRIM, A. ve ŞİMŞEK, H. (2005). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
44. YILDIRIM, M.C ve DÖNMEZ, B (2008). Yapılandırmacı Öğrenme Yaklaşımı Uygulamalarının Sınıf Yönetimine Etkileri Üzerine Bir Çalışma. İlköğretim Online, 7(3): 664–679.
45. YILDIZ, M. (2011). İlköğretim Okulu Öğrencilerinin Devamsızlık Nedenlerinin Araştırılması, (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Ahi Evran Üniversitesi, Kırşehir