Evalution of night nutrition habits and sleep quality in nurses; an example of university hospital

Öz

This cross-sectional study was conducted on 241 nurses working in a university hospital between July 2018 and January 2019, to determine the relationship between night feeding habits and sleep quality in nurses and to determine the factors that affect night feeding habits and sleep quality. Personal information form, Pittsburgh Sleep Quality Index, and Night Eating Questionnaire were used to collect data. Frequency, percentage, t-test in independent groups, and One Way Analysis of Variance (ANOVA) and Logistic Regression Analysis were used for statistical evaluation of the data. Significance value was accepted as p<0.05. 75.1% of the participants were female and 24.9% were male. The mean age of the participants was 32.68±7.22. 60.6% of the nurses in the study received a score of 5 or higher from PSQI indicating poor sleep quality, and 9.1% were found to have night eating habits. The mean PSQI score was 6.68±3.03. There was a relationship between night eating habits and sleep quality (r=0.486, p<0.05). Night eating habits were found to be highest in individuals between 33-40 years, least in individuals above 40 years of age and married individuals (p<0.05). It was found that the night eating habits were increased due to night shifts, continuous night or shift work, duration of work (5-15 years), alcohol use factors (p<0.05). It was found that situations such as night watch, continuous night or shift work, alcohol consumption, and increased tea consumption adversely affect sleep quality (p<0.05). In conclusion, in our study it was found that there was a relationship between night eating habits and sleep quality of nurses. Working hours and conditions can be regulated to reduce night eating habits and improve sleep quality.

Anahtar Kelimeler

• Night eating syndrome
• nursing
• Pittsburgh Sleep Quality Index
• sleep quality

HEMŞİRELERDE GECE BESLENME ALIŞKANLIĞI VE UYKU KALİTESİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ; BİR ÜNİVERSİTE HASTANESİ ÖRNEĞİ

Öz

Hemşirelerde gece beslenme alışkanlığı ve uyku kalitesi arasındaki ilişkiyi saptamak, gece beslenme alışkanlığı ile uyku kalitesine etki eden faktörleri belirlemek amacıyla yapılan, kesitsel tipteki bu çalışma, Temmuz 2018-Ocak 2019 tarihleri arasında bir üniversite hastanesinde çalışmakta olan 241 hemşire üzerinde yapılmıştır. Verilerin toplanmasında kişisel bilgi formu, Pittsburgh Uyku Kalite İndeksi ve Gece Yeme Anketi kullanılmıştır. Verilerin istatiksel değerlendirilmesinde frekans, yüzde, bağımsız gruplarda t testi, Tek Yönlü Varyans Analizi (ANOVA) ve Lojistik Regresyon Analizi kullanılmıştır. Anlamlılık değeri p<0,05 olarak kabul edilmiştir. Araştırmaya katılan kişilerin %75,1’i kadın, %24,9’u erkektir. Katılımcıların yaş ortalaması 32,68±7,22’dir. Çalışmadaki hemşirelerin % 60,6’sı PUKİ’ den uyku kalitesinin kötü olduğunu gösteren 5 ve daha yüksek puan almış ve %9,1’inde gece yeme alışkanlığı olduğu bulunmuştur. PUKİ ortalama puanı 6,68±3,03 bulunmuştur. Gece yeme alışkanlığı ile uyku kalitesi arasında ilişki olduğu belirlenmiştir (r=0,486, p<0,05). Gece yeme alışkanlığının 33-40 yaş arası bireylerde en fazla, 40 yaş üzeri bireyler ile evli bireylerde en az olduğu saptanmıştır (p<0,05). Gece nöbeti tutma, sürekli gece veya vardiyalı çalışma, meslekte çalışma süresi (5-15 yıl), alkol kullanımı faktörleri ile gece yeme alışkanlığının arttığı tespit edilmiştir (p<0,05). Gece nöbeti tutma, sürekli gece veya vardiyalı çalışma, alkol kullanımı ve çay tüketiminin artması gibi durumların uyku kalitesini olumsuz etkilediği bulunmuştur (p<0,05). Sonuç olarak çalışmamızdaki hemşirelerin gece yeme alışkanlığı ile uyku kalitesi arasında ilişki olduğu bulunmuştur. Gece yeme alışkanlığını azaltmak ve uyku kalitesini arttırmak için çalışma saatleri ve koşulları düzenlenebilir.

Anahtar Kelimeler

• Gece yeme sendromu
• hemşirelik
• Pittsburgh Uyku Kalitesi İndeksi
• uyku kalitesi

Kaynakça

1. 1. Saraç S, Çetintaş GA, Oruç Ö, Kırbaş G, Görgüner AM. Obstruktif uyku apne sendromlu hastalarda ek hastalıklar ile obezite ilişkisi. Van Tıp Derg. 2015;22(4):246-51.
2. 2. Günaydın N. Bir devlet hastanesinde çalışan hemşirelerin uyku kalitesi ve genel ruhsal durumlarına etkisi. Psikiyatr Hemşireliği Derg. 2014;5(1):33-40.
3. 3. Wu W, Wang W, Dong Z, Xie Y, Gu Y, Zhang Y, et al. Sleep quality and its associated factors among low-income adults in a rural area of China: a population-based study. Int J Environ Res Public Health. 2018;15(9):1-18.
4. 4. Van Lee L, Chia AR, Loy SL, Colega M, Tham EKH, Cai S, et al. Sleep and dietary patterns in pregnancy: findings from the gusto cohort. Int J Environ Res Public Health. 2017;14(11):1-14.
5. 5. Orhan FÖ, Tuncel D. Gece yeme bozuklukları. Psikiyatr Güncel Yaklașımlar. 2009;1(2):132-54.
6. 6. Stunkard AJ, Grace WJ, Wolff HG. The night-eating syndrome; a pattern of food intake among certain obese patients. Am J Med. 1955;19(1):78-86.
7. 7. Soares MJ, Macedo A, Bos SC, Maia B, Marques M, Pereira AT, et al. Sleep disturbances, body mass index and eating behaviour in undergraduate students. J Sleep Res. 2011;20(3):479-86.
8. 8. Dashti HS, Scheer FA, Jacques PF, Lamon-Fava S, Ordovás JM. Short sleep duration and dietary intake: epidemiologic evidence, mechanisms, and health implications1,2. Adv Nutr. 2015;6:648-59.

9. 9. St-Onge M-P, Mikic A, Pietrolungo CE. Effects of diet on sleep quality. Adv Nutr. 2016;7(5):938-49.
10. 10. Cerú-Björk C, Andersson I, Rössner S. Night eating and nocturnal eating - two different or similar syndromes among obese patients? Int J Obes. 2001;25(3):365-72.
11. 11. Üstün Y, Çınar Yücel Ş. Hemşirelerin uyku kalitesinin incelenmesi. Maltepe Üniversitesi Hemşirelik Bilim ve Sanatı Derg. 2011;4(1):29-38.
12. 12. Yeşilçiçek Çalık K, Aktaş S, Kobya Bulut H, Özdaş Anahar E. Vardiyalı ve nöbet sistemi şeklindeki çalışma düzeninin hemşireler üzerine etkisi. HSP. 2015;1(1):33-45.
13. 13. Alshahrani SM, Baqays AA, Alenazi AA, AlAngari AM, AlHadi AN. Impact of shift work on sleep and daytime performance among health care professionals. Saudi Med J. 2017;38(8):846-51.
14. 14. Buysse DJ, Reynolds CF, Monk TH, Berman SR, Kupfer D. The pittsburgh sleep quality index: a new instrument for psychiatric practice and research. Psychiatry Res. 1989;28(2):193-213.
15. 15. Ağargün MY, Kara H, Anlar Ö. Pittsburgh Uyku Kalitesi İndeksi’nin geçerliliği ve güvenirliliği. Türk Psikayatri Derg. 1996;7(2):107-15.
16. 16. Allison KC, Lundgren JD, O’Reardon JP, Martino NS, Sarwer DB, Wadden TA, et al. The night eating questionnaire (NEQ): psychometric properties of a measure of severity of the night eating syndrome. Eat Behav. 2008;9:62-72.
17. 17. Atasoy N, Saraçli Ö, Konuk N, Ankaralı H, Güriz SO, Akdemir A, et al. Gece yeme anketi-Türkçe formunun psikiyatrik ayaktan hasta popülasyonunda geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. Anadolu Psikiyatr Derg. 2014;15(3):238-47.
18. 18. Kucukgoncu S, Midura M, Tek C. Optimal management of night eating syndrome: challenges and solutions. Neuropsychiatr Dis Treat. 2015;11:751-60.
19. 19. Kim OS, Kim MS, Lee JE, Jung H. Night-eating syndrome and the severity of self-reported depressive symptoms from the Korea Nurses’ Health Study: analysis of propensity score matching and ordinal regression. Public Health [Internet]. 2016;141:80-7. Available from: http://dx.doi.org/10.1016/j.puhe.2016.08.018
20. 20. Deniz Bektaş B, Garipağaoğlu M. Yetişkin kadınlarda beden kütle indeksi ile gece yeme sendromu ve uyku düzeni arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi. Beslenme Diyetetik Derg. 2016;44(23):212-9.
21. 21. Striegel-Moore RH, Franko DL, Thompson D, Affenito S, Kraemer HC. Night eating: prevalence and demographic correlates. Obesity. 2006;14(1):139–47.
22. 22. Lowden A, Moreno C, Holmbäck U, Lennernäs M, Tucker P. Eating and shift work - effects on habits, metabolism, and performance. Scand J Work Environ Heal. 2010;36(2):150-62.
23. 23. Molzof HE, Wirth MD, Burch JB, Shivappa N, Hébert JR, Johnson RL, et al. The impact of meal timing on cardiometabolic syndrome indicators in shift workers. Chronobiol Int. 2017;34(3):337-48.
24. 24. Gomez-Garcia T, Ruzafa-Martinez M, Fuentelsaz-Gallego C, Madrid JA, Rol MA, Martinez-Madrid MJ, et al. Nurses’ sleep quality, work environment and quality of care in the Spanish national health system: observational study among different shifts. BMJ Open. 2016;6:1-11.
25. 25. Olejniczak D, Bugajec D, Staniszewska A, Panczyk M, Kielan A, Czerw A, et al. Risk assessment of night-eating syndrome occurrence in women in poland, considering the obesity factor in particular. Neuropsychiatr Dis Treat. 2018;14:1521-6.
26. 26. Yoshida J, Eguchi E, Nagaoka K, Ito T, Ogino K. Association of night eating habits with metabolic syndrome and its components: a longitudinal study. BMC Public Health. 2018;18(1):1-12.
27. 27. Aysan E, Karaköse S, Zaybak A, Günay İsmailoğlu E. Üniversite öğrencilerinde uyku kalitesi ve etkileyen faktörler. Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Elektron Derg. 2014;7(3):193-8.
28. 28. Lydon DM, Ram N, Conroy DE, Pincus AL, Geier CF, Maggs JL. The within-person association between alcohol use and sleep duration and quality in situ: an experience sampling study. Addict Behav. 2016;61:68-73.
29. 29. Watson EJ, Coates AM, Kohler M, Banks S. Caffeine consumption and sleep quality in Australian adults. Nutrients. 2016;8(8):1-10.
30. 30. O’Reardon JP, Ringel BL, Dinges DF, Allison KC, Rogers NL, Martino NS, et al. Circadian eating and sleeping patterns in the night eating syndrome. Obes Res. 2004;12(11):1789-96.
31. 31. Güneşer R, Atalay E. Ambulans Servisi Çalışanlarının Uyku Kalitesi, İş Stresi ve Beslenme Davranışlarının Değerlendirilmesi’. Hastan Öncesi Derg. 2020;5(2):143-56.
32. 32. Cleator J, Abbott J, Judd P, Wilding JPH, Sutton CJ. Correlations between night eating, sleep quality, and excessive daytime sleepiness in a severely obese UK population. Sleep Med [Internet]. 2013;14(11):1151-6.
33. 33. Crispim CA, Zimberg IZ, Gomes Dos Reis B, Diniz RM, Tufik S, Túlio De Mello M. Relationship between food intake and sleep pattern in healthy individuals. J Clin Sleep Med. 2011;7(6):659-64.