UYARLANABİLİR EĞİTSEL İÇERİKLİ WEB ORTAMLARININ TASARIM İLKELERİ: ÖĞRENEN MODELİ
Öz
Uyarlanabilir çevrimiçi öğrenme ortamlarında öğrenen
modeline yönelik tasarım ilkelerinin belirlendiği çalışma, karma yöntemli
karşılaştırmalı türden ilişkisel tarama modeli deseninde tasarlanmıştır. İlkelerinin
belirlenme süreci, bağıl önemlilik ve bulguların sağlamlığı olmak üzere iki
boyutta gerçekleştirilmiştir. İlkelerin geliştirilmesi ve ilkelere yönelik
bağıl önemliliğin belirlenmesi amacıyla yapılandırılmış çevrimiçi Delphi
yönteminde faydalanılmıştır. Elde edilen ilkelere yönelik bulguların
sağlamlığının belirlenmesi amacıyla, alanyazın taraması sonucu elde edilen
araştırma verilerinin çözümlenmesinde içerik analizi ile birlikte bulguların
sağlamlığı değerlendirme ölçütleri kullanılmıştır. Geleneksel Delphi
çalışmasına kıyasla önceden tanımlanmış daha yapılandırılmış bir ilk anket turunu
içeren çalışmada, 90 (%92) uzmanın yanıtları geçerli sayılmış ve bu uzmanlar
çalışma grubunu oluşturmuştur. İlkelerin belirlenmesinde aritmetik ortalama,
ilk çeyrek kayma, standart sapmadan yararlanılan çalışmanın ilk turunda
uzmanlarca 17 ilke belirlenmiş, 15 ilke üzerinde uzmanların uzlaşıya
ulaşmalarıyla dört tur uygulanan Delphi yöntemi son bulmuştur. Ayrıca, uygulama
sonucunda elde edilen ilkelerin tamamına yönelik, güvenilirlik analizi
(Croanbach Alpha) ve sınıf-içi korelasyon katsayısı (ICC) değerleri
hesaplanmıştır. Delphi yöntemiyle belirlenen ilkeler
doğrultusunda, öğrenen modelleye ilişkin 480 araştırma içerik analizi ile
çözümlenmiş ve bulguların sağlamlığı ölçütlerine göre kategorik değerlendirme
yapılmıştır. Çalışma sonucunda uzmanların bağıl önemlilik ölçütlerine göre,
13 ilkede neredeyse mükemmel uzlaşma ve 2 ilkede ise önemli derecede uzlaşma
sağlandığı belirlenmiştir. Bulguların sağlamlığı değerlendirme ölçütlerine göre
yapılan kategorik değerlendirme sonucunda ise, 14 ilkede güçlü araştırma
desteği ve 1 ilkede ise orta dereceli (yeterli) araştırma desteği sağlandığı
belirlenmiştir. Ayrıca, çalışma sonucunda elde edilen gözlemciler arası
uyumunun (ICC=.926) yüksek düzeyde olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Çalışmada elde
edilen ilkeler gerek alanyazın gerekse alan uzmanlarının ortak eğilimlerini
göstermektedir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Alexander, W. ve Serfass, R. (1999). Futuring tools for strategic quality planning in education. Milwaukee, WI: American Society for Quality Press.
- Benyon, D. R. ve Murray, D. M. (1993). Adaptive systems; from intelligent tutoring to autonomous agents. Knowledge-Based Systems, 6(4), 197-219.
- Brunk, B. (2003). A framework for understanding the privacy space. PhD Thesis. University of North Carolina, Chapel Hill.
- Brusilovsky, P. (1999), Adaptive and ıntelligent technologies for web-based education. In C. Rollinger and C. Peylo (Eds.), Special issue on intelligent systems and teleteaching, Künstliche Intelligenz, 4, 19-25.
- Brusilovsky, P. (1996). Methods and techniques of adaptive hypermedia. User Modeling and User-Adapted Interaction, 6(2-3), 87-129.
- Brusilovsky, P. (1998). Methods and techniques of adaptive hypermedia. P. Brusilovsky, A. Kobsa and J. Vassileva (Eds.), Adaptive hypertext and hypermedia (1-44). Boston: Kluwer Academic Pub.
- Brusilovsky, P. (2001). Adaptive hypermedia. User Modeling and User-Adapted Instruction, 11(1-2), 87-110.
- Brusilovsky, P. (2003). Adaptive navigation support in educational hypermedia: The role of student knowledge level and the case for meta-adaptation. British Journal of Educational Technology, 34(4), 487-497.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Levent Çetinkaya
ANKARA ÜNİVERSİTESİ
0000-0002-0167-4846
Türkiye
Hafize Keser
Bu kişi benim
ANKARA ÜNİVERSİTESİ
0000-0001-5153-5492
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
22 Ocak 2018
Gönderilme Tarihi
20 Kasım 2017
Kabul Tarihi
26 Aralık 2017
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2018 Cilt: 8 Sayı: 1