DEVELOPING A SCALE TO INVESTIGATE LEARNERS' ATTITUDES TOWARDS EDUCATIONAL VIRTUAL REALITY APPLICATIONS (EdVR- AS)

Abstract

This study describes the process of developing an attitude scale to determine middle school students' attitudes towards educational virtual reality applications. The process started with writing the testing items of the scale by conducting a literature review, and then continued with a semi-structured interview with six students. Scale development study consists of two steps. The sample in the first step of the study consisted of 850 middle school students who watched videos about educational virtual reality applications and had previous experience of using virtual reality applications. As a result of the analysis, a single factor structure consisting of 18 items emerged and this structure explains 54.96% of the variance. The Cronbach Alpha coefficient is 0.95 after EFA; It was found to be 0.94 after CFA. The sample of the second step of the study consists of 26 6th grade students who have experienced educational virtual reality applications individually. Descriptive statistical methods were used in the analysis of the data obtained from this group and the Cronbach alpha reliability coefficient was calculated to measure the reliability. Scale scores of more than half of these students are above the average. The Cronbach Alpha coefficient is also 0.90. The analysis results show that the compliance statistics of the eighteen-item attitude scale are at a good level; it shows that the scale is a reliable and valid measurement tool that can be used to determine students' attitudes towards educational virtual reality applications.

Keywords

• virtual reality
• attitude
• middle school students
• scale development

ÖĞRENCİLERİN EĞİTSEL SANAL GERÇEKLİK UYGULAMALARINA KARŞI TUTUMLARINI ARAŞTIRMAYA YÖNELİK ÖLÇEK GELİŞTİRİLMESİ (ESG-TÖ)

Öz

Bu çalışma, ortaokul öğrencilerinin eğitsel sanal gerçeklik uygulamalarına yönelik tutumlarını belirlemeye yönelik bir tutum ölçeği geliştirme sürecini anlatmaktadır. Süreç, bir literatür taraması yapılarak ölçeğin test maddelerinin yazılmasıyla başlamış, ardından altı öğrenciyle yarı yapılandırılmış görüşme ile devam etmiştir. Ölçek geliştirme çalışması iki adımdan oluşmaktadır. Araştırmanın ilk adımındaki örneklem, eğitsel sanal gerçeklik uygulamaları ile ilgili videolar izleyen ve daha önce sanal gerçeklik uygulamalarını kullanma deneyimi olan 850 ortaokul öğrencisinden oluşmuştur. Analiz sonucunda 18 maddeden oluşan tek faktörlü bir yapı ortaya çıkmıştır ve bu yapı varyansın% 54.96'sını açıklamaktadır. Cronbach Alpha katsayısı AFA' dan sonra 0,95 ve DFA' dan sonra 0,94 olarak bulunmuştur. Araştırmanın ikinci aşamasının örneklemini eğitsel sanal gerçeklik uygulamalarını bireysel olarak deneyimlemiş 6. sınıfa giden 26 öğrenci oluşturmaktadır. Bu gruptan elde edilen verilerin analizinde tanımlayıcı istatistiksel yöntemler kullanılmış ve güvenilirliği ölçmek için Cronbach alfa güvenirlik katsayısı hesaplanmıştır. Bu öğrencilerin yarısından fazlasının ölçek puanları ortalamanın üzerinde yer almaktadır. Cronbach Alpha katsayısı da 0,90'dır. Analiz sonuçları, on sekiz maddelik tutum ölçeğinin uyum istatistiklerinin iyi düzeyde olduğunu; ölçeğin, öğrencilerin eğitsel sanal gerçeklik uygulamalarına yönelik tutumlarını belirlemede kullanılabilecek güvenilir ve geçerli bir ölçme aracı olduğunu göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

• sanal gerçeklik
• tutum
• ortaokul öğrencileri
• ölçek geliştirme

Kaynakça

1. Akdeniz, A. R., Öztürk, M., & Bakırcı, H. (2017). Bilgisayar destekli öğretim uygulamalarının sekizinci sınıf öğrencilerinin fen dersi akademik başarılarına ve bilginin kalıcılığına etkisi. HAYEF Journal of Education, 14(2), 59-77.
2. Aktamış, H., & ARICI, V. (2013). Sanal gerçeklik programlarının astronomi konularının öğretiminde kullanılmasının akademik başarı ve kalıcılığa etkisi. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(2), 58-70.
3. Araiza-Alba, P., Keane, T., Chen, W. S., & Kaufman, J. (2021). Immersive virtual reality as a tool to learn problem-solving skills. Computers & Education, 164, 104121.
4. Azuma, R. T. (1997). A survey of augmented reality. Presence: Teleoperators & Virtual Environments, 6(4), 355-385.
5. Beas, D. R. (2016). Do we really need virtual reality (VR) in education? Express Computer, Retrieved from https://search.proquest.com/docview/1819231791?accountid=10527
6. Bell, J. T., & Fogler, H. S. (1995). The investigation and application of virtual reality as an educational tool. In Proceedings of the American Society for Engineering Education Annual Conference (pp. 1718-1728).
7. Burdea, G. C., & Coiffet, P. (2003). Virtual reality technology. John Wiley & Sons.
8. Burns, R. B., & Dobson, C. B. (1981). Attitude measurement. In Experimental psychology (pp. 369-384). Springer, Dordrecht.

9. Büyüköztürk, Ş. (2002). Faktör analizi: Temel kavramlar ve ölçek geliştirmede kullanımı. Kuram ve uygulamada eğitim yönetimi, 32(32), 470-483.
10. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2018). Bilimsel araştırma yöntemleri (24. bas.). Ankara: Pegem Yayıncılık, 82-103.
11. Byrne, M. B. (2011). Structural equation modeling with AMOS: Basic concepts, applications, and programming.
12. Carruth, D. W. (2017), October. “Virtual reality for education and workforce training”, In 2017 15th International Conference on Emerging eLearning Technologies and Applications (ICETA) (pp. 1-6). IEEE.
13. Çavaş, B., Çavaş, P. H., & Can, B. T. (2004). Eğitimde sanal gerçeklik. TOJET: The Turkish Online Journal of Educational Technology, 3(4), 110- 116.
14. Davis, L.L.(1992). “Instrument review: Getting the most from a panel of experts”. Applied Nursing Research, 5, 194-197.
15. Emre, İ. E., Selçuk, M., Budak, V. Ö., Bütün, M., & Şimşek, İ. (2019). Eğitim amaçlı sanal gerçeklik uygulamalarında kullanılan cihazların daldırma açısından incelenmesi. Bilişim Teknolojileri Dergisi, 12(2), 119-129.
16. Erbaş, Ç., & Demirer, V. (2014). Eğitimde artırılmış gerçeklik uygulamaları: Google Glass örneği. Öğretim Teknolojileri ve Öğretmen Eğitimi Dergisi, 3(2), 8-16.
17. Gedik, R. (2020). Sanal gerçeklik teknolojisinin ortaokul sosyal bilgiler dersi iklimler konusunda kullanılması üzerine öğrenci görüşleri. Sosyal Bilgilerde Yenilikçi Araştırmalar Dergisi. 3(1), 33-53.
18. Gökoğlu, S., & Çakıroğlu, Ü. (2019). Sanal gerçeklik temelli öğrenme ortamlarında bulunuşluk hissinin ölçülmesi: bulunuşluk ölçeğinin Türkçe’ye uyarlanması. Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama, 9(1), 169-188.
19. Green, S. B. & Salkind, N. J. (2008) Using SPSS for Windows and Macintosh (5th ed.). Prentice Hall.
20. Harrington, D. (2009). Confirmatory factor analysis. Oxford university press.
21. Hu, L. T., ve Bentler, P. M. (1999). Cutoff criteria for fit indexes in covariance structure analysis: Conventional criteria versus new alternatives. Structural equation modeling: a multidisciplinary journal, 6(1), 1-55.
22. Hu, R., Wu, Y. Y., & Shieh, C. J. (2016). Effects of virtual reality integrated creative thinking instruction on students’ creative thinking abilities. Eurasia journal of mathematics, science and technology education, 12(3), 477-486.
23. Huang, H. M., Rauch, U., & Liaw, S. S. (2010). Investigating learners’ attitudes toward virtual reality learning environments: Based on a constructivist approach. Computers & Education, 55(3), 1171-1182.
24. İnceelli, A. (2005). “Dijital hikaye anlatımının bileşenleri”, TOJET: The Turkish Online Journal of Educational Technology, 4(3).
25. Kayabaşı, Y. (2005). Sanal gerçeklik ve eğitim amaçlı kullanılması. TOJET: The Turkish Online Journal of Educational Technology, 4(3), 151-158.
26. Kim, J. H., Park, S. T., Lee, H., Yuk, K. C., & Lee, H. (2001). Virtual reality simulations in physics education. Interactive Multimedia Electronic Journal of Computer-Enhanced Learning, 3(2), 1-7.
27. Koçoğlu, E., Akkuş, İ., & Özhan, U. (2018). Yeni bir öğrenme ortamı olarak artırılmış gerçeklik uygulamalarıyla sosyal bilgiler öğretimi. Alternatif Yaklaşımlarla Sosyal Bilgiler Eğitimi, (Vol 2, 313-336): PEGEM.
28. Lau, K. W., & Lee, P. Y. (2015). The use of virtual reality for creating unusual environmental stimulation to motivate students to explore creative ideas. Interactive Learning Environments, 23(1), 3-18.
29. Ladhari, R. (2010). Developing e-service quality scales: A literature review. Journal of Retailing and Consumer Services, 17(6), 464-477.
30. Lawshe, C. H. (1975). A quantitative approach to content validity. Personnel psychology, 28(4), 563-575.
31. Lei, X., Zhang, A., Wang, B., & Rau, P. L. P. (2018). Can virtual reality help children learn mathematics better? The application of vr headset in children’s discipline education. In International Conference on Cross-Cultural Design (pp. 60-69). Springer, Cham.
32. Liou, W. K., & Chang, C. Y. 2018. “Virtual reality classroom applied to science education”, In 2018 23rd International Scientific-Professional Conference on Information Technology (IT) (pp. 1-4). IEEE.
33. Liou, H. H., Yang, S. J., Chen, S. Y., & Tarng, W. (2017). The influences of the 2D image-based augmented reality and virtual reality on student learning. Journal of Educational Technology & Society, 20(3), 110-121.
34. Loiacono, E. T., Watson, R. T., & Goodhue, D. L. (2002). WebQual: A measure of website quality. Marketing theory and applications, 13(3), 432-438.
35. Lomax, R. G., & Schumacker, R. E. (2004). A beginner's guide to structural equation modeling. psychology press.
36. Özdemir, M. (2017). Sarmalayan sanal gerçeklik teknolojisi ile öğrenme deneyimleri: sistematik bir inceleme. 11. Uluslararası Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Sempozyumuna Sunulmuş Bildiri.
37. Pantelidis, V. S. (1993). Virtual reality in the classroom. Educational Technology, 33(4), 23-27.
38. Radianti, J., Majchrzak, T. A., Fromm, J., & Wohlgenannt, I. (2020). A systematic review of immersive virtual reality applications for higher education: Design elements, lessons learned, and research agenda. Computers & Education, 147, 103778.
39. Shufelt Jr, J. W. (2006). A vision for future virtual training. Army Combıned Arms Traınıng Actıvıty Fort Leavenworth Ks Traınıng Sımulatıons Devıces Management Dıv.
40. Schriesheim, C. A., Cogliser, C. C., Scandura, T. A., Lankau, M. J., & Powers, K. J. (1999). An empirical comparison of approaches for quantitatively assessing the content adequacy of paper-and-pencil measurement instruments. Organizational Research Methods, 2(2), 140-156.
41. Smutny, P., Babiuch, M., & Foltynek, P. (2019). A review of the virtual reality applications in education and training. In 2019 20th International Carpathian Control Conference (ICCC) (pp. 1-4). IEEE.
42. Somyürek, S. (2014). Öğretim sürecinde z kuşağının dikkatini çekme: artırılmış gerçeklik. Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama, 4(1), 63-80.
43. Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (2001). Principal components and factor analysis. Using multivariate statistics, 4(1), 582-633.
44. Tavşancıl, E. (2018). Tutumların ölçülmesi ve SPSS ile veri analizi (6. basım). Nobel Yayıncılık, Ankara.
45. Tepe, T., Kaleci, D., & Tüzün, H. (2016). Eğitim teknolojilerinde yeni eğilimler: sanal gerçeklik uygulamaları. 10. Uluslararası Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Sempozyumuna Sunulmuş Bildiri.
46. Turan, I., Şimşek, Ü., & Aslan, H. (2015). Eğitim araştırmalarında likert ölçeği ve likert-tipi soruların kullanımı ve analizi. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 30(1), 186-203.
47. TUİK, (2020). "Hanelerde Bilişim Teknolojileri Bulunma Oranı" https://data.tuik.gov.tr/Kategori/GetKategori?p=bilgi-teknolojileri-ve-bilgi-toplumu-102&dil=1 adresinden 20 Nisan 2021 tarihinde alınmıştır.
48. Villena Taranilla, R., Cózar-Gutiérrez, R., González-Calero, J. A., & López Cirugeda, I. (2019). Strolling through a city of the Roman Empire: an analysis of the potential of virtual reality to teach history in Primary Education. Interactive Learning Environments, 1-11.
49. Youngblut, C. (1998). Educational uses of virtual reality technology (Technical report IDA, Document D-2128). Alexandria, VA: Institute for Defense Analyses.
50. Yurdugül, H. (2005). Ölçek geliştirme çalışmalarında kapsam geçerliği için kapsam geçerlik indekslerinin kullanılması. XIV. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresine Sunulmuş Bildiri.