Düzenli Oyun Oynayan Yetişkinlerde Oyun Oynama Bozukluğu, Serbest Zaman Tatmini ve Romantik İlişki Doyumu Arasındaki İlişkilerin İncelenmesi

Öz

Video oyunlarına ilişkin çalışmalar genellikle psikolojik belirtiler, bağımlılık davranışları veya sosyal işlevsizlik üzerine yoğunlaşmaktadır. Buna karşılık, aktif oyuncu bireylerin romantik ilişki deneyimlerini ele alan araştırmalar oldukça sınırlıdır. Bu araştırmanın amacı, düzenli olarak video oyunu oynayan yetişkinlerde oyun oynama bozukluğu, serbest zaman tatmini ve romantik ilişki doyumu arasındaki ilişkileri incelemektir. Araştırmanın örneklemini, son altı ay içinde romantik ilişki yaşayan ve düzenli olarak video oyunu oynadığını bildiren 543 yetişkin oluşturmuştur. Araştırmanın verileri, İnternet Oyun Oynama Bozukluğu Ölçeği, İlişki Doyumu Ölçeği ve Serbest Zaman Tatmini Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Verilerin analizinde Pearson korelasyon katsayısı, Bağımsız Örneklemler T Testi ve Tek Yönlü ANOVA kullanılmıştır. Elde edilen sonuçlara göre, artan serbest zaman tatmininin ilişki doyumu ile pozitif; oyun oynama bozukluğu ile ise negatif yönde ilişkili olduğu elde edilmiştir. Ek olarak, birlikte oyun oynayan katılımcıların ilişki doyumlarının anlamlı biçimde daha yüksek olduğu; buna karşılık oyun oynama bozukluğu düzeylerinin cinsiyete göre farklılaştığı bulunmuştur. Son olarak, video oyunu oynama süresi arttıkça oyun oynama bozukluğu düzeyinin belirgin biçimde yükseldiği ve ilişki doyumunun anlamlı biçimde azaldığı görülmüştür. Araştırma kapsamında elde edilen bulgular ışığında, düzenli oyun oynayan yetişkinlerde serbest zaman deneyimlerinin ve oyun oynama örüntülerinin romantik ilişki kalitesini şekillendiren önemli etmenler olduğunu sonucuna varılmıştır. Elde edilen bulgular ilgili alanyazını çerçevesinde tartışılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Video Oyun Oynama Bozukluğu
• İlişki Doyumu
• Serbest Zaman Tatmini.

Destekleyen Kurum

Erzurum Teknik Üniversitesi

Proje Numarası

1919B012423680

Etik Beyan

Bu araştırma, Erzurum Teknik Üniversitesi Erzurum Teknik Üniversitesi Psikoloji Bölümü Bilimsel Araştırma Alt Etik Kurulu tarafından 15.11.2024 tarih ve 8 sayılı karar ile etik açıdan uygun bulunmuştur. Araştırma sürecinde katılımcılardan bilgilendirilmiş onam alınmış ve Helsinki Bildirgesi’ne uygun olarak yürütülmüştür.

Teşekkür

Bu çalışma, TÜBİTAK tarafından desteklenen lisans bitirme tezi kapsamında gerçekleştirilmiştir. Çalışmanın her aşamasında değerli katkı ve yönlendirmeleri için tez danışmanımız Adem Kantar’a teşekkür ederiz. Ayrıca makalenin değerlendirme sürecindeki katkıları için editöre ve hakemlere teşekkür eder, araştırmaya gönüllü olarak katılan tüm katılımcılara katkılarından dolayı teşekkürlerimizi sunarız.

Examining The Relationships Between Gaming Disorder, Leisure Time Satisfaction And Romantic Relationship Satisfaction Among Adult Regular Gamers

Öz

Most studies on video games focus on psychological symptoms, addictive use, or social difficulties. Research on how regular adult gamers experience romantic relationships is still limited. This study investigates the relationships between gaming disorder, leisure satisfaction, and romantic relationship satisfaction among adults who regularly play video games. The sample consisted of 543 adults who had been in a romantic relationship for at least six months and reported engaging in regular gaming. Data were collected using the Internet Gaming Disorder Scale–Short Form, the Relationship Assessment Scale, and the Leisure Satisfaction Scale. Pearson correlations, independent samples t-tests, and one-way ANOVA were used in the analyses. The results showed that higher leisure satisfaction was related to higher romantic relationship satisfaction. Leisure satisfaction was also related to lower levels of gaming disorder. Participants who played games together with their partners reported higher relationship satisfaction than those who played alone. Gaming disorder scores differed by gender, with women reporting fewer problems. Longer daily gaming time was linked to higher gaming disorder scores and lower relationship satisfaction. These findings suggest that leisure experiences and gaming habits play a significant role in the quality of relationships among adults who regularly play video games. The results are interpreted in line with previous research.

Anahtar Kelimeler

• Gaming Disorder
• Leisure Satisfaction
• Romantic Relationship Satisfaction
• Video Games Adult Gamers.

Destekleyen Kurum

erzurum technical university

Proje Numarası

1919B012423680

Etik Beyan

This research was conducted by Erzurum Technical University Erzurum Technical University Psychology Department Scientific Research Department. It was found ethically appropriate by the Ethics Committee with the decision numbered 8 dated 15.11.2024. Informed consent was obtained from the participants during the research process and it was conducted in accordance with the Declaration of Helsinki.

Teşekkür

This study was carried out within the scope of undergraduate graduation thesis supported by TÜBİTAK. We would like to thank our thesis advisor Adem Kantar for his valuable contributions and guidance at every stage of the study. We would also like to thank the editor and referees for their contributions to the evaluation process of the article, and we would like to thank all participants who voluntarily participated in the research for their contributions.

Kaynakça

1. Aarseth, E., Bean, A. M., Boonen, H., Colder Carras, M., Coulson, M., Das, D., and Van Rooij, A. J. (2017). Scholars’ open debate paper on the World Health Organization ICD-11 Gaming Disorder proposal. Journal of Behavioral Addictions, 6(3), 267-270.
2. Ackerman, R. A., Donnellan, M. B., and Kashy, D. A. (2011). Working with dyadic data in studies of emerging adulthood: Specific recommendations, general advice, and practical tips.
3. Adachi, P. J., and Willoughby, T. (2013). More than just fun and games: The longitudinal relationships between strategic video games, self-reported problem solving skills, and academic grades. Journal of youth and adolescence, 42, 1041-1052.
4. Ahlstrom, M., Lundberg, N. R., Zabriskie, R., Eggett, D., and Lindsay, G. B. (2012). Me, my spouse, and my avatar: The relationship between marital satisfaction and playing massively multiplayer online role-playing games (MMORPGs). Journal of Leisure Research, 44(1), 1-22.
5. Akkaya, F. H., Tutgun-ünal, A., and Tarhan, N. (2021). Y kuşağının dijital oyun bağımlılığının incelenmesi. Online Journal of Technology Addiction and Cyberbullying, 8(1), 1-22.
6. Aksoy, Z., ve Erol, S. (2021). Digital game addiction and lifestyle behaviors in Turkish adolescents. Clinical and Experimental Health Sciences, 11(3), 589-597.
7. Aksu, M. H., Yığman, F., ve Ekici, E. (2022). İnternette oyun oynama bozukluğu belirtileri olan genç erişkinlerde agresyon ve başa çıkma stratejileri. Sağlık Bilimlerinde Değer, 12(2), 199-202.
8. Anderson, E. L., Steen, E., and Stavropoulos, V. (2017). The impact of pathological video game use on psychological well-being and social relationships: A meta-analysis. Psychiatric Quarterly, 88(3), 505-520.

9. Ardahan, F., ve Tekin, M. (1998). Resmi liseler ve aynı statüdeki özel kolejlerde çalışan öğretmenlerin iş tatmini boyutları ve Antalya ili örneği. VII. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi.
10. Arıcak, O. T., Dinç, M., Yay, M., ve Griffiths, M. D. (2018). İnternet oyun oynama bozukluğu ölçeği kısa formu’nun (ioobö9-kf) Türkçeye uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Addicta: The Turkish Journal on Addictions, 5(4), 615-636.
11. Bargeron, A. H., and Hormes, J. M. (2017). Psychosocial correlates of internet gaming disorder: Psychopathology, life satisfaction, and impulsivity. Computers in Human Behavior, 68, 388-394.
12. Beard, J. G., and Ragheb, M. G. (1980). Measuring leisure satisfaction. Journal of Leisure Research, 12(1), 20-33.
13. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., ve Demirel, F. (2014). Bilimsel araştırma yöntemleri. Pegem Akademi.
14. Buyuksahin, A., ve Hovardaoglu, S. (2004). Çiftlerin aşka ilişkin tutumlarının Lee’nin çok boyutlu aşk biçimleri kapsamında incelenmesi [A study of couples’ love attitudes within Lee’s multidimensional love styles framework]. Türk Psikoloji Dergisi, 19, 59-72.
15. Chiu, S. I., Lee, J. Z., and Huang, D. H. (2004). Video game addiction in children and teenagers in Taiwan. CyberPsychology and behavior, 7(5), 571-581.
16. Cohen, J. (1992). A power primer. Psychological bulletin, 112(1), 155.
17. Cole, S. H., and Hooley, J. M. (2013). Clinical and personality correlates of MMO gaming: Anxiety and absorption in problematic internet use. Social Science Computer Review, 31(4), 424-436.
18. Coyne, S. M., Busby, D., Bushman, B. J., Gentile, D. A., Ridge, R., and Stockdale, L. (2012). Gaming in the game of love: Effects of video games on conflict in couples. Family Relations, 61(3), 388-396.
19. Creswell, J. W., and Creswell, J. D. (2017). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches. Sage publications.
20. Curun, F. (2001). The Effects of sexism and sex role orientaion on romantic relationship satisfaction (Master's thesis, Middle East Technical University).
21. Doğruluk, S. (2017). Öğretmen adaylarının sosyal medya kullanım alışkanlıkları ile internet bağımlılıkları arasındaki ilişki (Master's thesis, Sosyal Bilimler Enstitüsü).
22. Duran, Ş., ve Hamamcı, Z. (2010). Evlilik öncesi ilişki geliştirme programının romantik ilişkiler yaşayan üniversite öğrencilerinin iletişim becerileri ve çatışma iletişim tarzları üzerine etkisinin incelenmesi. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 23(23), 87-100.
23. Düll, L., Müller, A., & Steins-Loeber, S. (2024). Negative consequences experienced by individuals with gaming disorder symptoms: A systematic review of available longitudinal studies. Current Addiction Reports, 11(3), 528-550.
24. Erdemir, F. D. (2018). Yetişkinlikte bilgisayar oyunu oynama alışkanlığının romantik ilişkiler üzerine etkisi (Master's thesis, İstanbul Gelişim Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü).
25. Eşitti, Ş., ve Çoban, S. (Ed.). (2023). Cumhuriyetin yüzüncü yılında Türkiye’de medya ve iletişim. Paradigma Akademi Yayınları.
26. Fidell, L. S., and Tabachnick, B. G. (2003). Preparatory data analysis. Handbook of psychology, 115-141.
27. Fredrickson, B. L. (2001). The role of positive emotions in positive psychology: The broaden-and-build theory of positive emotions. American psychologist, 56(3), 218.
28. Fritz, M. S., and MacKinnon, D. P. (2007). Required sample size to detect the mediated effect. Psychological science, 18(3), 233-239.
29. Gökçe, H., ve Orhan, K. (2011). Serbest zaman doyum ölçeğinin Türkçe geçerlik güvenilirlik çalışması. Spor Bilimleri Dergisi, 22(4), 139-145.
30. Gökçe, H., Uygurtaş, M., ve Morca, Ş. (2020). Düzenli fiziksel etkinliklere katılan bireylerin serbest zaman doyumu serbest zamanlarda algılanan özgürlük ve sosyal görünüş kaygı düzeyleri. OPUS International Journal of Society Researches, 15(26), 4408-4420.
31. Granic, I., Lobel, A., and Engels, R. C. (2014). The benefits of playing video games. American psychologist, 69(1), 66.
32. Griffiths, M. D. (2010). The role of context in online gaming excess and addiction: Some case study evidence. International Journal of Mental Health and Addiction, 8, 119-125.
33. Hawkins, M. W., Carrère, S., and Gottman, J. M. (2002). Marital sentiment override: Does it influence couples' perceptions?. Journal of Marriage and Family, 64(1), 193-201.
34. Hendrick, S. S. (1988). A generic measure of relationship satisfaction. Journal of Marriage and the Family, 93-98.
35. Hendrick, S. S., Hendrick, C., and Adler, N. L. (1988). Romantic relationships: Love, satisfaction, and staying together. Journal of personality and social psychology, 54(6), 980.
36. Holmgren, H. E. (2017). For the love of a game: The effects of pathological video game use on romantic relationship satisfaction. Brigham Young University.
37. Hünler, O. S., ve Gençöz, T. (2005). The effect of religiousness on marital satisfaction: Testing the mediator role of marital problem solving between religiousness and marital satisfaction relationship. Contemporary family therapy, 27, 123-136.
38. Irmak, A. Y., ve Erdoğan, S. (2016). Ergen ve genç erişkinlerde dijital oyun bağımlılığı: Güncel bir bakış. Türk Psikiyatri Dergisi, 27(2), 128-137.
39. Kaya, Ö. S. (2020). Romantik ilişkilerde sorun çözme becerileriyle ilişkili faktörler: Yaşam doyumu ve diğerkâmlığın yordayıcı etkisi. Aile Psikolojik Danışmanlığı Dergisi, 3(1), 33-56.
40. Kocaman-Karoğlu, A., ve Atasoy, B. (2018). Sosyal medya kullanımı ile serbest zaman tatmini arasındaki ilişki. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 14(2), 826-839.
41. Köksal, G. (2019). Serbest zaman doyumu ve yaşam tatmini ilişkisi: Beden eğitimi öğretmenleri örneği. Yayınlanmamış Yükseklisans Tezi, Selçuk Üniversitesi.
42. Kuss, D. J., and Griffiths, M. D. (2012). Online gaming addiction in children and adolescents: A review of empirical research. Journal of behavioral addictions, 1(1), 3-22.
43. Lemmens, J. S., Valkenburg, P. M., and Peter, J. (2011). Psychosocial causes and consequences of pathological gaming. Computers in human behavior, 27(1), 144-152.
44. Loton, D. (2014). Video game addiction and engagement in adult gamers: Differentiation based on relationships with health and functioning (Doctoral dissertation, Victoria University).
45. Meeks, S. W., Clark, M. A., and Hendrick, S. S. (1998). The relationship between adult attachment, love styles, and relationship satisfaction. Journal of Social and Personal Relationships, 15(4), 473-492.
46. Newman, K. P., and Brucks, M. (2016). When are natural and urban environments restorative? The impact of environmental compatibility on self-control restoration. Journal of Consumer Psychology, 26(4), 535-541.
47. Oğuz, Y. E., ve Şenel, E. (2022). Çevrimiçi oyunlara yönelik algının serbest zaman tatmini ve yaşam doyumuna etkisi. Balkan Sosyal Bilimler Dergisi, 11(22), 10-19.
48. Proyer, R. T. (2014). To love and play: Testing the association of adult playfulness with the relationship personality and relationship satisfaction. Current Psychology, 33, 501-514.
49. Satılmış, S. E., Öntürk, Y., Özsoy, D., ve Yaraş, A. (2023). Üniversite öğrencilerinin serbest zaman doyumu ve dijital oyun bağımlılık düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. CBÜ Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 18(1), 1-15.
50. Stenseng, F., and Phelps, J. (2013). Leisure and life satisfaction: The role of passion and life domain outcomes. World Leisure Journal, 55(4), 320-332.
51. Sümer, S. (2017). Romantik ilişkilerde bağlanma stilleri, romantik kıskançlık ve ilişki doyumu arasındaki ilişkinin incelenmesi (Master's thesis, Hasan Kalyoncu Üniversitesi).
52. Teal, K. A. (2019). Playing Fortnite for a Fortnight? Partner Perceptions of Video Game Use and Its Association with Relationship Satisfaction and Attachment (Master's thesis, University of Dayton).
53. Toplanir, E. (2018). Yaşam doyumu, kendini gerçekleştirme ve ölüm korkusu arasındaki ilişkinin incelenmesi (Master's thesis, Sosyal Bilimler Enstitüsü).
54. Torkildsen, G. (2005). Torkildsen's sport and leisure management. Routledge.
55. Türk, E. G., ve Yıldız, A. D. (2017). Aşk biçemleri, ilişki doyumu ve yalnızlık: Üniversite öğrencileri üzerine bir çalışma. Turkish Psychological Counseling and Guidance Journal, 7(48).
56. Usta, B., ve Taydaş, O. (2023). Serbest Zaman Değerlendirme ve Sosyalleşme Mekanı Olarak Kütüphaneler Şems-I Sivasi İl Halk Kütüphanesi. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, 11(2), 1537-1567.
57. Vanderbleek, L., Robinson III, E. H., Casado-Kehoe, M., & Young, M. E. (2011). The relationship between play and couple satisfaction and stability. The Family Journal, 19(2), 132-139.
58. Weinstein, A., Dorani, D., Elhadif, R., Bukovza, Y., Yarmulnik, A., and Dannon, P. (2015). Internet addiction is associated with social anxiety in young adults. Annals of clinical psychiatry, 27(1), 4-9.
59. William Betcher, R. (1981). Intimate play and marital adaptation. Psychiatry, 44(1), 13-33.
60. World Health Organization. (2019). ICD-11 for mortality and morbidity statistics (Version: 04/2019).
61. Yarkın, E. (2014). Temel psikolojik ihtiyaçların karşılanma düzeyinin ilişki doyum ve yaşam doyum düzeyine katkısının incelenmesi (Master's thesis, İstanbul Arel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü).
62. Yayman, E., ve Bilgin, O. (2020). Relationship between Social Media Addiction, Game Addiction and Family Functions. International Journal of Evaluation and Research in Education, 9(4), 979-986.
63. Yildirim, E., ve Zeren, S. G. (2021). Video Game Addiction in Turkey: Does It Correlate between Basic Psychological Needs and Perceived Social Support?. Psycho-Educational Research Reviews, 10(2), 106-117.
64. Yılmaz, E., Tutgun-ünal, A., ve Tarhan, N. (2022). Player Unknown's Battle Grounds (PUBG) Oyunu ile Diğer Çevrimiçi Oyunları Oynayan Z Kuşağının Çevrimiçi Oyun Bağımlılığının Karşılaştırılması. Online Journal of Technology Addiction and Cyberbullying, 9(1), 1-27.