PARAMEDİK OLMAK İÇİN GEREKLİ ANTROPOMETRİK ŞARTLARIN, MESLEĞİN GEREKTİRDİĞİ FİZİKSEL YETERLİLİĞİ BELİRLEMEDEKİ ETKİSİ

Öz

İnsan faktörü, günümüz toplumlarında üretkenliğin veya hizmetin devam edebilmesinin ilk basamağıdır. Bu yüzden her açıdan iyilik hali tüm meslek grupları için incelenmesi gereken parametreler içerir. Bazı meslek grupları için fiziksel uygunluk, hem iş gücü kaybını önlemede hem de mesleklerin getirdiği zorlu fiziksel stresle başa çıkmada önemli bir noktadır. Paramedikler için de fiziksel uygunluk önemlidir. Paramediklerin çalışma alanında birçok noktada karşılaşılan fiziksel stresle başa çıkabilmesinin ilk adımı iyi bir fiziksel kapasiteye sahip olmaktır. Ülkemizde farklı dönemlerde paramedik adayları için antropometrik kriterler istense de, bu uygulamadan vazgeçilmiştir ve fiziksel kapasiteyi değerlendiren etkinliği ve güvenilirliği yüksek uygulamaların olmayışı bizi bu çalışmaya yöneltmiştir. Çalışmamızda antropometrik özelliklerin incelenerek paramedikler için fiziksel yeterliliği belirleyip belirleyemeyeceğinin tayini amaçlanmıştır. Çalışma Giresun Üniversitesi, Şebinkarahisar Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksekokulu’nda gerekli tüm izinler alındıktan sonra İlk ve Acil Yardım programı öğrencisi olan 113 kişi ile uygulanmıştır. Bu çalışmada katılımcıların boy uzunlukları ve vücut ağırlıkları belirlenmiş ve beden kitle indeksleri hesaplanmıştır. Fiziksel performans tayininde ise, paramedikler için fiziksel yeterlilik testi protokolü olan “Omni Life Support Paramedic Physical Ability Test” uygulanmıştır. Çalışmaya göre, katılımcı popülasyonunda boy uzunluğunun daha fazla olması (p<0.001) ve vücut ağırlığının daha fazla olması (p<0.001) fiziksel kapasiteyi olumlu etkilemektedir. Bununla beraber belirlenen antropometrik sınırlar içerisinde olanlar ile antropometrik şartları sağlamayanlar arasında fiziksel yeterlilik testi sonuçları açısından anlamlı bir fark bulunamamıştır (p>0,05). Tek başına antropometrik verilerin değerlendirmeye alınmasının mesleki fiziksel yeterliliğin belirlenmesinde yeterli olamayacağı, belirleyiciliği daha hassas ölçüm yöntemlerine ihtiyaç olduğu ve ülkemizde uygulanabilir fiziksel yeterlilik testleri protokollerinin hazırlanması ve uygulanması gerektiği düşünülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Antropometri
• İnsan faktörleri ve ergonomi
• Kardiyopulmoner resusitasyon
• Paramedik
• Vücut ağırlığı ve ölçüleri

THE EFFECT OF THAT ANTHROPOMETRIC CONDITIONS REQUIRED FOR BEING A PARAMEDIC, DETERMINING THE PHYSICAL COMPETENCE REQUIRED BY THE PROFESSION

Öz

The human factor is the first step in the continuation of productivity or service in today's societies. There fore, well-being in every aspectin cludes parameters that should be examined for alloccupational groups. For some occupational groups, physical fitness is an important point both in preventing loss of work force and in coping with the challenging physical stress of occupations. The lack of highly effective and reliable applications that evaluate the physical capacity of paramedics led us to this study. In our study, it was aimed to determine whether it can determine physical competence for paramedics by examining anthropometric characteristics. The study was carried out with 113 students of First and Emergency Aid program at Giresun University, Sebinkarahisar Vocational School of Health Services, after all necessary permissions were obtained. In this study, the height and body weights of the participants were determined and their body mass indexes were calculated. In the determination of physical performance, "Omni Life Support Paramedic Physical Ability Test", which is a physical aptitude test protocol for paramedics, was applied. According to the study, greater height (p<0.001) and body weight (p<0.001) positively affectt hephysicalcapacity of the participant. However, there was nosignificant difference between those who are with in the determined anthropometric limits and those who do not meet the anthropometric conditions in terms of physical adequacy test results (p>0.05). It is thought that the evaluation of anthropometric data alone will not be sufficient to determine occupational physical competence, which requires more precise measurement methods, and that applicable physical adequacy test protocols should be prepared and implemented in our country.

Anahtar Kelimeler

• Anthropometry
• Human factors and ergonomics
• Cardiopulmonary resuscitation
• Paramedic
• Body weight and measurements

Kaynakça

1. Özkoçak V, Akın G, Gültekin T. Somatoskopi Ve Antropometri Tekniklerinin Adli Bilimler İçin Önemi.Hitit Üniversitesi Sos Bilim Enstitüsü Derg. 2017;10(2):1-2. doi:10.17218/hititsosbil.328735
2. Bilir N. İş Sağlığı ve Güvenliği,s 30-40, Güneş Tıp Kitabevi; 2016.
3. Güler Ç. Sağlık Boyutuyla Ergonomi, s 29-31, Palme Yayıncılık; 2004.
4. Yenal S, Ergor A. The place of occupational risks in prehospital emergency care education. Turkish J Emerg Med. 2013;13(1):33-41.doi:10.5505/1304.7361.2013.80664
5. Arsal Yıldırım S, Gerdan S. Hastane Öncesi̇ Aci̇l Sağlık Çalışanlarının İş Sağlığı ve Güvenli̇ği̇ Kapsamındaki̇ Mesleki Ri̇skleri̇. Hastan Öncesi Derg. 2017;2(1):37-49.
6. Gülen B, Serinken M, Hatipoğlu C, et al. Work-related injuries sustained by emergency medical technicians and paramedics in Turkey. Ulus travma ve acil cerrahi Derg = Turkish J trauma Emerg Surg TJTES. 2016;22(2):145-149. doi:10.5505/tjtes.2015.94224
7. Lad U, Oomen NMCW, Callaghan JP, Fischer SL. Comparing the biomechanical and psychophysical demands imposed on paramedics when using manual and powered stretchers. Appl Ergon. 2018;70(1):167-174. doi:10.1016/j.apergo.2018.03.001
8. Fischer SL, Sinden KE, MacPhee RS. Identifying the critical physical demanding tasks of paramedic work: Towards the development of a physical employment standard. Appl Ergon. 2017;65(1):233-239. doi:10.1016/j.apergo.2017.06.021

9. Kır T, Ceylan ŞŞ, Hasde M. Antropometrinin Sağlık Alanında Kullanımı. Turkiye Klin Tip Bilim Derg. 2000;20(1):378-384.
10. Olfert MD, Barr ML, Charlier CM, et al. Self-reported vs. Measured height, weight, and BMI in young adults. Int J Environ Res Public Health. 2018;15(10):1-9. doi:10.3390/ijerph15102216
11. Nihiser AJ, Lee SM, Wechsler H, et al. Body mass index measurement in schools. J Sch Health. 2007;77(10):651-671. doi:10.1111/j.1746-1561.2007.00249.x
12. Arial M, Benoît D, Wild P. Exploring implicit preventive strategies in prehospital emergency workers: A novel approach for preventing back problems. Appl Ergon. 2014;45(4):1003-1009. doi:10.1016/j.apergo.2013.12.005
13. Prairie J, Plamondon A, Hegg-Deloye S, Larouche D, Corbeil P. Biomechanical risk assessment during field loading of hydraulic stretchers into ambulances. Int J Ind Ergon. 2016;54(1):1-9. doi:10.1016/j.ergon.2015.11.014
14. Maguire BJ, Hunting KL, Guidotti TL, Smith GS. Occupational injuries among emergency medical services personnel. Prehospital Emerg Care. 2005;9(4):405-411. doi:10.1080/10903120500255065
15. Jenkins N, Smith G, Stewart S, Kamphuis C. Pre-employment physical capacity testing as a predictor for musculoskeletal injury in paramedics: A review of the literature. Work. 2016;55(3):565-575. doi:10.3233/WOR-162422
16. Kennedy MD, Fischer R, Fairbanks K, et al. Can pre-season fitness measures predict time to injury in varsity athletes?: A retrospective case control study. Sport Med Arthrosc Rehabil Ther Technol. 2012;4(1). doi:10.1186/1758-2555-4-26
17. Gamble RP, Stevens AB, Mcbrien H, Black A, Cran GW, Boreham AG. Physical Fitness and Occupational Demands of the Belfast Ambulance Service; s 592-596, 1991. doi:10.1136/oem.48.9.592
18. Legge J, Burgess-Limerick R, Peeters G. A new pre-employment functional capacity evaluation predicts longer-term risk of musculoskeletal injury in healthy workers: A prospective cohort study. Spine (Phila Pa 1976). 2013;38(25):2208-2215. doi:10.1097/BRS.0000000000000013
19. Armstrong DP, Sinden KE, Sendsen J, MacPhee RS, Fischer SL. The Ottawa Paramedic Physical Ability Test: test-retest reliability and analysis of sex-based performance differences. Ergonomics. 2019;62(8):1033-1042. doi:10.1080/00140139.2019.1618501
20. Makhoul PJ, Sinden KE, MacPhee RS, Fischer SL. Relative contribution of lower body work as a biomechanical determinant of spine sparing technique during common paramedic lifting tasks. J Appl Biomech. 2017;33(2):137-143. doi:10.1123/jab.2016-0178
21. Petersen SR, Anderson GS, Tipton MJ, et al. Towards best practice in physical and physiological employment standards. Appl Physiol Nutr Metab. 2016;41(6):S47-S62. doi:10.1139/apnm-2016-0003
22. Roberts D, Gebhardt DL, Gaskill SE, Roy TC, Sharp MA. Current considerations related to physiological differences between the sexes and physical employment standards. Appl Physiol Nutr Metab. 2016;41(6):S108-S120. doi:10.1139/apnm-2015-0540
23. Jaric S. Role of body size in the relation between muscle strength and movement performance. Exerc Sport Sci Rev. 2003;31(1):8-12. doi:10.1097/00003677-200301000-00003
24. Barnekow-Bergkvist M, Aasa U, Ängquist KA, Johansson H. Prediction of development of fatigue during a simulated ambulance work task from physical performance tests. Ergonomics. 2004;47(11):1238-1250. doi:10.1080/00140130410001714751