Ceza Hukukunda Aleniyet Kavramı

Öz

Türk Hukuk Mevzuatında “Aleniyet” kavramını içinde barındıran pek çok yasa maddesi mevcuttur. Ancak kanunkoyucu hiçbir hükümde aleniyetin ne anlama geldiği konusunda açık bir tanımlama yapmamıştır. Bu nedenle hukuk literatüründe aleniyet, Doktrinde ve Yüksek Mahkeme kararlarında yapılan açıklamalarla izah edilmeye çalışılmaktadır. Bu çalışma, genel olarak Türk Hukuk Mevzuatında aleniyet kavramının ne ifade ettiğine göz atmakla beraber, özellikle Türk Ceza Hukukunda yer alan aleniyet tabirlerini ayrıntılı olarak incelemeye çalışılacaktır.

Anahtar Kelimeler

• Aleniyet İlkesi, açıklık, kamusal ortam, kamuya açık, göz önünde.

-

Öz

In the Turkish Legislation system there are many articles that contain the concept of publicity. In the literature of law publicity has been referred to in principle in the doctrine as well as in the decisions of the Supreme Court. In this study, the concept of publicity is going to be discussed in general, with special and further reference to the Criminal Law in some detail.

Anahtar Kelimeler

• Principle publicity, openness, public media, open to public

Kaynakça

1. Arıcan, Mehmet (2011),“TCK. Madde 288 saksı çiçeği mi?”,Ankara Strateji Enstitüsü Dergisi,http://www.ankarastrateji.org/yazar/doc-dr-mehmetarican/tutuklama-ve-yargilamanin-surdurulebilirligi, Erişim Tarihi:09 Eylül 2011.
2. Arıkan, Baha (1954), “Hakaret Suçlarında İhtılat ve Aleniyet”,Ankara Baro Dergisi,http://www.ankarabarosu.org.tr/Siteler/1944-2010/Dergiler
3. /AnkaraBarosuDergisi/1954-1.pdf), Erişim Tarihi: 11.02.2014.
4. Artuk, Mehmet Emin (1994), “Marmara Üniversitesi Cinsel Taciz Paneli” http://dergiler. ankara.edu.tr/dergiler/42/465/5310.pdf, Erişim Tarihi: 11.02.2014.
5. Artuk, Mehmet Emin,Gökçen, Ahmet,Yenidünya, A. Caner (2013), Ceza Hukuku Özel Hükümler,Adalet Yayınevi,Ankara.
6. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi (1950), "Adil yargılanma hakkı".
7. Bayraktar, Köksal (1977), Suç İşlemeye Tahrik Cürümü,İstanbul Üniversitesi Yayınları, İstanbul.
8. Bilge, Necip (1978), Medeni Usul Hukuku, Sevinç Matbaası, Ankara.

9. Çakan,Cansu (2008), “Genel Ahlaka Karşı Suçlar”, http://www.turkhukuksitesi.com /makale_847.htm, Erişim Tarihi: 12.01.2014.
10. Devellioğlu, Ferit (1993),Osmanlıca Türkçe Lugat, Aydın Kitabevi, Ankara.
11. Donay, Süheyl (2007), Türk Ceza Kanunu Şerhi,Beta Yay., İstanbul.
12. Dönmezer, Sulhi (1983), Ceza Hukuku Özel Kısım, Filiz Kitabevi, İstanbul.
13. Erem, Faruk veToroslu, Nevzat (1978), Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler,Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Yayınları, Ankara.
14. Erem, Faruk (1985), Humanist Doktrin Açısından Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler,Seçkin Yayınevi, Ankara.
15. Erman, Sahir (1989), Hakaret ve Sövme Fiilleri,Filiz Kitabevi, İstanbul.
16. Hafızoğlu, Zeki veKetizmen, Muammer (2008), “Hayata Karşı Suçlar”,Ankara Baro Dergisi, 66(1): 143-154.
17. Hakeri, Hakan (2012), Ceza Hukuku Genel Hükümler,Seçkin Yay., Ankara.
18. Kıyak, Fahrettin (1961), “Suç İşlemeye Tahrik Cürümleri”,Ankara Adalet Dergisi, s. 9http://www.kararevi.com/karars/164407, Erişim Tarihi: 12.03.2014.
19. Koca, Mahmut veÜzülmez, İlhan (2012), Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler,Seçkin yayınevi, Ankara.
20. Konca, Nesibe Kurt (2009), Medeni Usul Hukukunda Aleniyet İlkesi,Adalet Yay., İ stanbul.
21. OkuyucuE., Güneş (2010),“Soruşturmanın Gizliliği”, Ankara Üniversitesi
22. Hukuk Fakültesi Dergisi, 59(2): 243-275. Önder, Ayhan (1994), Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler,Filiz Kitabevi,İstanbul.
23. Önen, Ergun (1979), Medeni Yargılama Hukuku,Sevinç Matbaası,Ankara.
24. Özbek, Veli Özer,Kanbur, Mehmet Nihat, Doğan, Koray,Bacaksız, Pınar veTepe, İ lker (2012), Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler,Seçkin Yayınevi,İzmir.
25. Özbek, Veli Özer, Kanbur, Mehmet Nihat, Doğan, Koray, Bacaksız, Pınar ve Tepe, İ lker (2012), Ceza Muhakemesi Hukuku,Seçkin Yayınevi, İzmir.
26. Özgenç, İzzet (2013), Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler,Seçkin Yayınevi, Ankara.
27. Öztürk, Bahri (2010), Ceza Muhakemesi Hukuku, Seçkin Yayınevi, Ankara.
28. Pekcanıtez, Hakan (2000), “Adil Yargılama Hakkının Unsuru Olarak Aleniyet İ lkesi”, Yargı Reformu Sempozyumu, İzmir 2000.
29. Soyaslan, Doğan (2006), Ceza Hukuku Özel Hükümler,Yetkin Yayınları, Ankara.
30. Tezcan, Durmuş, Erdem, Mustafa Ruhan ve Önok, R. Murat (2013), Teorik ve Pratik Ceza Özel Hukuku,Seçkin Yayınevi, Ankara.
31. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası (1982), 36 "Hak arama hürriyeti".
32. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası (1982), 141 "Duruşmaların açık ve kararların gerekçeli olması".
33. Yaşar, Osman, Gökcan, Hasan Tahsin ve Artuç, Mustafa (2010), “Yorumlu
34. Uygulamalı Türk Ceza Kanunu” C. VI, Adalet Yayınevi, Ankara. Zafer, Hamide (2013),Ceza Hukuku Genel Hükümler,Beta Yayınevi, İstanbul. 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu (2004), md. 84, 125, 130, 190, 213-217, 219, 225, 226, 264, 285, 288, 299, 300, 301, 319. 765 Sayılı mülga Türk Ceza Kanunu (1926), md. 480, 311, 312, 241, 253, 158, 145, 159, 153. 5271 Sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu (2004), md. 183, 182. 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (2011), 28 “Aleniyet ilkesi”. 5187 Sayılı Basın Kanunu (2004), 19 “Yargıyı etkileme”.