Kedi ve Köpeklerden İzole Edilen Dermatofit Etkenlerinin Retrospektif Değerlendirilmesi

Öz

Bu çalışmada 2006-2011 yılları arasında Ankara Üniversitesi Veteriner Fakültesi kliniklerinden Mikrobiyoloji Anabilim Dalı’na farklı mevsimlerde gönderilen dermatofitoz şüpheli kedi ve köpekten alınan toplam 420 deri kazıntısı ve kıl örneği dermatofit etkenleri yönünden incelendi. Kedilerden alınan 147 materyalin 34’ünden (%23.1) Microsporum spp. ve 6’sından (%4.0) Trichophyton spp.; köpeklerden alınan 273 materyalin 43’ünden (%15.7) Microsporum spp. ve 12’sinden (%4.3) Trichophyton spp. izole edildi. Dermatofitozis olgularına diğer mevsimler ile karşılaştırıldığında ilkbahar mevsiminde ve kedilerde %46.1, köpeklerde ise %34.0 olmak üzere daha yüksek oranda rastlandı.

Anahtar Kelimeler

• Etlik Veteriner Mikrobiyoloji Dergisi
• Kedi
• Köpek
• Dermatofit
• Retrospektif
• İzolasyon
• Orkun BABACAN
• Bülent BAŞ
• H.Kaan MÜŞTAK
• Özlem ŞAHAN
• Oya TEKİN
• Ebru TORUN
• 2011

Retrospective Evolution of Dermatophytes Isolated From Cats and Dogs

Öz

In this study, 420 skin scrapings and hair samples taken from 147 cats and 273 dogs sent from Ankara University Faculty of Veterinary Medicine Clinics to Department of Microbiology with dermatophytosis suspicion between the years 2006-2011 were investigated. Thirty four (23.1%) Microsporum spp. and 6 (4.0%) Trichophyton spp. were isolated from 147 samples taken from cats; 43 (15.7%) Microsporum spp. and 12 (4.3%) Trichophyton spp. were isolated from 273 samples taken from dogs. Comparison of seasonal isolation rates showed that the dermatophyte incidence in spring had higher isolation rates; 46.1% from cats and 34.0%; than the other seasons.

Kaynakça

1. Arda M, (2000). Preparat ve Kültür Hazırlama Yöntemleri. 356-357. In: M Arda, Temel Mikrobiyoloji. 2.Baskı. Medisan Yayınevi, Ankara.
2. Bernardo F, Lança A, Guerra MM, Martins MH, (2005). Dermatophytes isolated from pet, dogs and cats, in Lisbon, Portugal (2000-2004). RPCV, 100, 85-88.
3. Bond R (2010). Superficial veterinary mycoses. Clin Dermatol, 28, 226- 236.
4. Cafarchia C, Romito D, Sasanelli M, Lia R, Capelli G, Otranto D, (2004). The epidemiology of canine and feline dermatophytoses in southern Italy. Mycoces, 47, 508-513.
5. Çiftci A, İça T, Sareyyüpoğlu B, Müştak HK, (2005). Kedi ve köpek dermatofitozlarından izole edilen mantarların retrospektif değerlendirilmesi. Ankara Üniv Vet Fak Derg, 52, 45-48.
6. Khosravi AR, Mahmoudi M, (2003). Dermatophytes isolated from domestic animals in Iran. Mycoces, 46, 222- 225.
7. Menelaos FA, (2006). Dermatophytosis in dog and cat. Buletin USAMV- CN, 63, 304-308.
8. Moriello K, (2004). Treatment of dermatophytosis in dogs and cats: review of published studies. Vet Dermatol, 15, 99-107.

9. Moriello KA, (2001). Diagnostic Techniques for Dermatophytosis. Clinical Techniques in J Small Anim Pract, 16, 219- 224.
10. Nichita I, Marcu A, (2010). The Fungal Microbiota Isolated from Cats and Dogs. J Anim Sci, 43, 411-414.
11. OIE, (2005). Dermatophytosis. Erişim adresi: http://www.cfsph.iastate.edu/Factsheets/pdfs/ dermatophytosis.pdf, Erişim Tarihi: 07.03.2011.
12. Seker E, Dogan N, (2011). Isolation of dermatophytes from dogs and cats with suspected dermatophytosis in Western Turkey. Prev Vet Med, 98, 46–51.
13. Tel OY, Akan M, (2008). Kedi ve köpeklerden dermatofitlerin izolasyonu. Ankara Üniv Vet Fak Derg, 55, 167-171.