Serological and Virological Investigation of West Nile Virus Infection in Resident Breeder Horses at Şanlıurfa Province

Öz

The West Nile Virus (BNV) is a zoonotic disease agent that is a member of the Flaviviridae family and which is transmitted by artopods and can cause encephalitis in humans, horses, birds and various wild animals. The natural vec-tor of the BNV is the Culex and Aedes genus mosquitoes, and there is an important contamination chain between these arthropods and wild birds. In the infection spectrum of BNV, mammalian animals such as horses, humans, dogs, sheep, and domestic poultry such as chickens can be found. In this study, it was aimed to investigate West Nile virus infection in serological (ELISA and PRNT) and virological (Real Time RT-PCR) in breeding horses in located in Şanlıurfa. For this purpose, blood serum samples taken from 277 breeding horses in 10 different centers in Şanlıurfa province were used. Samples were first subjected to BNV Ab ELISA and evaluated for antibody presence. 42 (15.16%) of the samples were seropositive, 16 (5.77%) were suspected and 219 (79.06%) were seronegative. Existing seropositive and suspi-cious samples were subjected to PRNT. Eleven (26.19%) of the 42 seropositive samples were identified to carry specific West Nile virus antibodies. None of the suspicious specimens had PRNT seropositivy. Eleven (3.97%) of 277 breeding horses were identified with specific West Nile virus antibodies. No viral RNA could be detected by Real Time Revers Transcriptase-Polymerase Chain Reaction (rtRT-PCR) in 42 samples seropositive by BNV Ab ELISA test.

Anahtar Kelimeler

• ELISA,PCR,PRNT

Şanlıurfa’da Yerleşik Damızlık Atlarda Batı Nil Virüsü (BNV) Enfeksiyonu’nun Serolojik ve Virolojik Olarak Araştırılması

Öz

Batı Nil Virüsü (BNV) Flaviviridae ailesine mensup olup artopodlarla bulaşan, insanlar, atlar, kuşlar ve çeşitli vahşi hayvanlarda ensefalit vakası ile seyredebilen ve salgınlara sebep olabilen bir zoonoz hastalık etkenidir. BNV’nin doğal vektörü Culex ve Aedes cinsi sivrisinekler olup, bu artropodlar ile yabani kuşlar arasında önemli bir bulaşma zinciri mevcuttur. BNV’nin enfeksiyon spektrumunda at, insan, köpek, koyun gibi memeli hayvanlar ile tavuk gibi evcil kanatlı hayvanlar da bulunabilmektedir. Bu çalışmada Şanlıurfa’da yerleşik damızlık atlarda Batı Nil virüsü enfeksi-yonunun serolojik (ELISA ve PRNT) ve virolojik (Real Time RT-PCR) olarak araştırılması hedeflenmiştir. Bu amaçla Şanlıurfa ilinde 10 farklı merkezde bulunan toplam 277 damızlık attan alınan kan serumu örnekleri kullanıldı. Örnekler 

öncelikle BNV Ab ELISA testine tabi tutularak antikor varlığı açısından değerlendirildi. Örneklerden 42 adedi (%15.16) seropozitif, 16 adedi (%5.77) şüpheli, 219 adedi (%79.06) seronegatif olarak değerlendirildi. Mevcut seropozitif ve şüp-heli örnekler PRNT’ye tabi tutuldu. Söz konusu 42 seropozitif örnekten 11 adedi (%26.19)’nin spesifik Batı Nil virüs antikoru taşıdığı tespit edildi. Şüpheli örneklerin hiçbirinde PRNT seropozitifliğine rastlanmadı. Örneklenen 277 damız-lık atın 11 adedinde (%3.97) spesifik Batı Nil virüs antikoru saptandı. BNV Ab ELISA testi ile seropozitif olarak tespit 

edilen 42 örnek ile 16 adet şüpheli örneğin hiçbirisinde Real Time Revers Transkriptaz-Polimeraz Zincir Reaksiyonu (rtRT-PCR) ile viral RNA saptanamadı. 

Anahtar Kelimeler

• Batı Nil Virüs,ELISA,PCR,PRNT

Kaynakça

1. Anonim, (2008). OIE World Organisation for Animal Health. Erişim Adresi: http:// www.oie.int/fileadmin/Home/eng/Health_standards/tahc/current/chapitre_wnf.pdf , Erişim Tarihi: 1.11.2017.
2. Bernkopf H, Levine S, Nerson R (1953). Isolation of West Nile virus in Israel.The Journal of Infectious Diseases, 7: 128–132.
3. Chambers T, Monath T (2003). The Flaviviruses: Detection, Diagnosis, and Vaccine Development. Advances in Virus Research (61): 577.
4. Diamond MS (2009). West Nile Encephalitis Virus Infection: Viral Patogenesis and the Host. Immune Response 1-3.
5. Ergünay K, Aydoğan S, Menemenlioğlu D, Şener B, Lederer S, Steinhagen K, Hasçelik G, Pınar A, Özkul A, Us D (2010). Investigation of West Nile Virus in central nervous system infections of unknown etiology in Ankara, Turkey. Mikrobiyol Bul, 44(2): 255-262.
6. Ergünay K, Özer N, Us D, Özkul A, Şimşek F, Kaynaş S, Ustaçelebi S (2007). Seroprevalence of West Nile virus and tick-borne encephalitis virus in southeastern Turkey: First evidence for tick-borne encephalitis virus infections. Vector-Borne Zoonot, 7: 157-161.
7. Ergünay K, Saygan MB, Aydoğan S, Menemenlioğlu D, Turan HM, Özkul A, Us D (2010). West Nile Virus Seroprevalence in Blood Donors from Central Anatolia, Turkey. Vector Borne Zoonotic Dis, 10(8): 771-5.
8. Hayes EB, Sejvar JJ, Zaki SR, Lanciotti RS, Bode AV, Campbell GL (2005). Virology, pathology, and clinical manifestations of West Nile virus disease. Emerg Infect Dis, 11(8): 1174-9.

9. Heperkan Y, Arı A (1964). Türkiye’de ARBO virusları üzerinde bir çalışma. Türk Hij Tec Biyol Derg, 24: 113-117.
10. Meço O (1977). West Nile arbovirus antibodies with hemagglutinationinhibition (HI) in residents of Southeast Anatolia. Mikrobiyol Bul, 11: 3-17.
11. Medic S, Hoven RVD, Petrovic T, Lupulovic D, Nowotny N (2014). Serological evidence of West Nile virus infection in the horsw population of northern Serbia. Journal of Infection in Developing Countries, 8(7), 914-918.
12. Özer N, Ergünay K, Şimşek F, Kaynas S, Alten B, Çağlar SS, Ustaçelebi Ş (2007). West Nile virus studies in the Sanliurfa Province of Turkey. J Vector Ecol, 32(2): 202-6.
13. Özkul A, Yıldırım Y, Pınar D, Akçalı A, Yılmaz V, Çolak D (2006). Serological evidence of West Nile Virus (WNV) in mammalian species in Turkey. Epidemiol. Infect, 134: 826–829.
14. Serter F (1966). Artropodlarla bulaşan virus hastalıklarının (Arbovirus enfeksiyonları) memleketimizdeki durumu. XII. Türk Mikrobiyoloji Kongre raporu, 104.
15. Serter F (1968). Tick-borne meningo-encephalitis cases in Izmir area. EU Tıp Fak Mec, 7(1): 1-13.
16. Serter F (1980). Ege Bölgesinde Arbovirus seroepidemiyolojisinin mevcut durumu. Zbl Bakt, (9): 155-61.
17. Smithburn KC, Hughes TP, Burke AW, Paul JH (1940). A neurotropic virus isolated from blood of a native of Uganda. Am J Trop Med Hyg, 20(4): 471-492.
18. Taylor RM, Hurlbut HS, Dressler HR, Spangler EW, Thrasher D (1953). Isolation of West Nile virus from Culex mosquitoes. J Egypt Med Assoc, 6 (3): 199–208.
19. Tosun S (2011). Sorun enfeksiyonlarda yaklaşım ve tedavi. Batı Nil Virüsü. 3. Türkiye EKMUD Bilimsel Platformu. 1-5 Mart 2011, İstanbul, 203-212.
20. Zaayman D, Human S, Venter M (2009). A highly sensitive method for the detection and genotyping of West Nile virus by real time PCR. J Virol Methods, 157(2): 155-60.