Blood parasites and ticks of cattle in the region of Middle Black Sea Coast.

Öz

This study was carried out the years of 1976 - 1978 with the object of determining the fauna of blood parasites and ticks on cattle, their distr'ibution and seasonal fluctations and pr ophylactic effect of Berenil in the' region of Middle Black sea cost. Babesia bovis was determined as being common blood parasite of cattle, and B. bigemina, B. berbera and mix invasion of Babesia spp and B. major, were also occuring in the region.Boophlus annulatus which suspected as carrier of cattle babesiesis were found being 86,9 % of the ticks collected. Other ticks identified were Rhipicephalus bursa, R. sanguineus Hya-: lomma spp .. Haemaphysalis spp., H. concinna, Ixodes ricinus were also occuring in the region. Berenil were used at the dose of 3,5 mg/kg. to cattle with babesiosis for treatment. It was also used to healthy cattle at one or two doses to prevent of babesiosis. The both treatment were successful. In the experiment to infect cattle with B. bovis and Theileria mutans by B. annulatus were unsatisfactory.

Orta Karadeniz Bölgesinde sığırlarda görülen kan parazitleri ve vektörleri

Öz

Haziran 1976 - Mayıs 1978 tarihleri arasında yürütülen bu çalışınada Orta Karadeniz coğrafi bölgesinde sığır ırklarında görülen kan parazitleri ve kenelerin bulunuş oranları, ınevsiınJerle ilgileri, babesia invazyonlanna karşı berenil'in koruyucu özelliği belirlendi. Bölgede Baıbesia bovis'in en yaygın tür olduğu, B. bigemina, B. berbera, miks babesia invazyonları ve B. major sırayla görüldü. Ba besiosis'li sığırlardan toplanan kene nev'Herinin % 86,9 B. annulatus olduğu saptandı. Ayrıca R. bursa, R. sanguineus, İ. ricinus, Hyalomma spp., H~emaphysalis spp. ve· H. concinna da bölgede görüldü. Babesiosis'li sığırların tedavisinde 3,5 mg/ kg. berenil kullanıldı koruyucu olarak 3,5 mg/kg. bir ve iki ·doz kullanılan berenilden aynı derecede olumlu sonuç alındı. B. bovis ve T. mutansla enfekte sığırlardan B. annulatus ile hastalık nakli yapılamadı.

Anahtar Kelimeler

• Orta Karadeniz,Sığır,Kan Parazitleri ve Vektörleri,1979,1980,1981,Ahmet CELEP

Kaynakça

1. 1 - COŞKUNER, M. R., 1971. Yurdumuzda görülen kene türlerinden bazılarının biyoloji ve naklettikleri protozoon hastalıklar üzerindde araştırmalar. Etlik Vet. Kont ve Araşt . Ens. Dergisi 3 (11 ~12), 42-54.
2. 2 - DUISHEEV, A. D., 1970. (Sterilizing action of azidin diminazene in bevine p iır oplasınosis) Trody Vsesoyuznoge Instituta Experimental'noi Veterinari 38, 135-143.
3. 3 - GÖIWU, K., 1S68. Bazı Karadeniz bölgesi -illerinin sığırlarında müşahade edilen Babesidae (sporozoa, piroplasmodia.) enfeksiyonları ve kene enfektasyonları A. ü. Vet. Fak. Dergisi 15, 46-47.
4. 4 - JOYNER, L. B., BROCKLES.BY, D. W., 1973. Chemotherapy of anoplasınosis, babesiosis, and theileriosis. Advances in Pharmacology and Chemotheraphy ll, 321-355. -
5. 5 - KHİTENKOVA, L. P., POVAROVA, L. N., 1968. (Long-term Chemoprophylaxis of piroplasmosis in cattle and babesiellosis in sheep under experimental conditions) . Trudy 15, 301-304.
6. 6 - KOLABSKİİ, N. A., . GAİDUIWV, A.KH., VOROB'EV, V. V., SİVAK, D. A., VOEVODA, N. L., 1973. (Combined chemoprophylaxis of Babesia infection in cattle diminazene plus suraınin) Kombinirovannaya khiınioprofilaktika babezioza krupnogo rogetogo skota. Veterinaria Moskow 3, 71-73.
7. 7 - MİMİOGLU, !VI., GÖKSU, IL, SAYIN, F., 1959. Veteriner ve Tıbbi · Pro- tozooloji, A. Ü. Veteriner Fakültesi Yayınları No: 248 Ccilt 2, sahife 938).
8. 8 - MİMİOGLU, M., ULUTAŞ, M., GÜLER, S., 1971. Yurduınuz sığırlarında Thelehosis etkenleri ve diğer kan parazitleri,, 61, Ajans Türk Matbaacılık Sanayii, Anlcara.

9. 9 - OYTUN, H. Ş. , 19Sl. Tıbbi Enteınoloji. A. Ü. Tıp Fakültesi Yay., 2. Baskı. Güzel İstanbul Matbaası, Ankara.
10. 10 - ÖZEOÇ, Ü .. 1973. Marmara Bölgesinde Boophilus calcaratus (Birula, 1895) un Piraplasma bigemina (Patton, 1895 ) ın vektörü olduğunu kanıtlayan bulgularıınız. Pendik Vet. Kont . ve. Araşt . Enst. Dergisi 6 (1). 105-115.
11. 11 - UNAT, E. K, YAŞAROL, Ş . ve MERDİVENCİ, A., 1965. Türlüye'nin Parazitolojik Coğrafyası. Sahife 43-44, 122-125.