Current Parenting Approaches from Gestalt Therapy Perspective: Positive, Attachment and Good Enough Parenting

Öz

Positive, attachment and good enough parenting approaches, which are among the current parenting approaches, are the concepts that attract attention. However, when the literature on these concepts is examined, it is seen that popular opinions rather than scientific ones are dominant, they are misunderstood, and therefore they are quite prone to misapplication. In this context, the aim of the study is to explain these three approaches from the perspective of Gestalt therapy, to support them with scientific views and studies in the literature, and to try to contribute to them finding their deserved place in studies and practices in the literature. For this purpose, in this study, first of all, the concept of parenting was discussed, the concepts of family and parenting were explained from the perspective of Gestalt therapy, and current parenting approaches were discussed from the perspective of Gestalt therapy, and the study findings in the literature were summarized. Finally, suggestions for the field and practice are presented.

Anahtar Kelimeler

• positive parenting,
• good enough parenting
• attachment parenting
• Gestalt therapy

Gestalt Terapi Perspektifinden Güncel Ebeveynlik Yaklaşımları: Pozitif, Bağ Odaklı Ve Yeterince İyi Ebeveynlik

Öz

Güncel ebeveynlik yaklaşımlarından olan pozitif, bağ odaklı ve yeterince iyi ebeveynlik yaklaşımları dikkat çeken kavramlardır. Bununla birlikte, bu kavramlarla ilgili literatür incelendiğinde bilimsel görüşlerden daha çok popüler görüşlerin hakim olduğu, yanlış anlaşıldıkları ve bu yüzden yanlış uygulanmaya oldukça müsait oldukları görülmektedir. Bu bağlamda, çalışmanın amacı bu üç yaklaşımı Gestalt terapi perspektifinden açıklamak, literatürdeki bilimsel görüş ve çalışmalarla desteklemek, literatürde çalışma ve uygulamalarda hak ettikleri yeri bulmalarına katkı sağlamaya çalışmaktır. Bu amaçla bu çalışmada öncelikle ebeveynlik kavramı ele alınmış, Gestalt terapi perspektifinden aile ve ebeveynlik kavramları açıklanmış ve güncel ebeveynlik yaklaşımları yine Gestalt terapi bakış açısıyla ele alınarak literatürdeki çalışma bulguları özetlenmiştir. Son olarak, alana ve uygulamaya yönelik öneriler sunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• pozitif ebeveynlik
• yeterince iyi ebeveynlik
• bağ odaklı ebeveynlik
• Gestalt terapi

Kaynakça

1. Affrunti, N. W., & Woodruff-Borden, J. (2014). Parental Perfectionism and Overcontrol: Examining Mechanisms in the Development of Child Anxiety. Journal of Abnormal Child Psychology, 43(3), 517–529.
2. Bodenmann, G., Cina, A., Ledermann, T., & Sanders, M. R. (2008). The efficacy of the Triple P-Positive Parenting Program in improving parenting and child behavior: A comparison with two other treatment conditions. Behaviour Research and Therapy, 46(4), 411–427. doi:10.1016/j.brat.2008.01.001
3. Boeldt, D. L., Rhee, S. H., DiLalla, L. F., Mullineaux, P. Y., Schulz-Heik, R. J., Corley, R. P., … Hewitt, J. K. (2011). The Association Between Positive Parenting and Externalizing Behaviour. Infant and Child Development, 21(1), 85–106. doi:10.1002/icd.764
4. Corey, G. (2015). Psikolojik danışma kuram ve uygulamaları (Çev. T. Ergene). Ankara: Mentis
5. Dalmaz Urfalı, A. (2017). Nörobiyolojik çalışmalar Geştalt Terapi Yaklaşımının kendiliğe bakış açısını ve terapi uygulamalarını nasıl desteklemektedir? Temas Dergisi, 2 (2), 7 – 33.
6. De Graaf, I., Speetjens, P., Smit, F., de Wolff, M., & Tavecchio, L. (2008). Effectiveness of The Triple P Positive Parenting Program on Behavioral Problems in Children. Behavior Modification, 32(5), 714–735. doi:10.1177/0145445508317134
7. Harman, R. L. (1974). Goals of Gestalt therapy. Professional Psychology, 5(2), 178–184. doi:10.1037/h0037609
8. Hoghughi, M., & Speight, A. N. P. (1998). Good enough parenting for all children---a strategy for a healthier society. Archives of Disease in Childhood, 78(4), 293–296. doi:10.1136/adc.78.4.293

9. Karakuş Öztürk, H. (2017). Çocukluğun Tarihsel Gelişimi Üzerine Düşünceler. Iğdır Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Oct 2017 (13), 253-276.
10. Keller, M. A., & Goldberg, W. A. (2004). Co-sleeping: Help or hindrance for young children’s independence? Infant and Child Development, 13(5), 369–388. doi:10.1002/icd.365 Lam, C. M., Kwong, W. M., & To, S. M. (2019). Has parenting changed over past decade? A qualitative study of generational shifts in parenting. International Journal of Social Science and Humanity, 9(2).
11. McKee, L., Roland, E., Coffelt, N., Olson, A. L., Forehand, R., Massari, C., … Zens, M. S. (2007). Harsh Discipline and Child Problem Behaviors: The Roles of Positive Parenting and Gender. Journal of Family Violence, 22(4), 187–196. doi:10.1007/s10896-007-9070-6
12. McKernan, C. J. (2019). Gestalt Experiential Therapy with Couples and Families. Encyclopedia of Couple and Family Therapy, 1289-1291.
13. Miller, P. M., & Commons, M. L. (2010). The benefits of attachment parenting for infants and children: A behavioral developmental view. Behavioral Development Bulletin, 16(1), 1–14. doi:10.1037/h0100514
14. National Academies of Sciences, Engineering, and Medicine. (2016). Parenting Matters: Supporting Parents of Children Ages 0-8. Washington, DC: The National Academies Press. doi: 10.17226/21868.
15. Nelsen, E. D., Erwin, M. A., & Duffy, R. A.(2019). Positive Discipline for Preschoolers, Revised 4th Edition [E-book]. New York: Harmony.
16. Reece, H. (2013). The pitfalls of positive parenting. Ethics and Education, 8(1), 42–54.
17. Sanders, M. R. (2008). Triple P-Positive Parenting Program as a public health approach to strengthening parenting. Journal of Family Psychology, 22(4), 506–517. doi:10.1037/0893-3200.22.3.506
18. Sanders, M. R., Kirby, J. N., Tellegen, C. L., & Day, J. J. (2014). The Triple P-Positive Parenting Program: A systematic review and meta-analysis of a multi-level system of parenting support. Clinical Psychology Review, 34(4), 337–357. doi:10.1016/j.cpr.2014.04.003
19. Sarıot Ertürk, Ö. (2019). Olumlu ebeveynlik programı: okul öncesi çocuklarda problem davranışlara etkisi ve kendini düzenleme becerisinin aracı rolü. (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Aydın Adnan Menderes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Aydın.
20. Sears, W. & Sears, M. The attachment parenting book: a commonsense guide to understanding and nurturing your baby. Boston : Little, Brown.
21. Tagay, Ö., Voltan Acar, N.(2012). Gestalt temas engelleri ölçeğinin geliştirilmesi. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 4(37), 61-72.
22. Uğur, S. (2018). Geçmişten Günümüze Şekillenen Çocukluk Algısı ve Çocuk Yetiştirme Pratikleri. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 1 (45), 227-247.
23. Whittle, S., Simmons, J. G., Dennison, M., Vijayakumar, N., Schwartz, O., Yap, M. B. H., … Allen, N. B. (2014). Positive parenting predicts the development of adolescent brain structure: A longitudinal study. Developmental Cognitive Neuroscience, 8, 7–17. doi:10.1016/j.dcn.2013.10.006
24. Yontef, G., & Jacobs, L. (2005). Gestalt therapy. In R. J. Corsini & D. Wedding (Eds.), Current psychotherapies (pp. 299–336). Thomson Brooks/Cole Publishing Co.
25. Zero to Third. (2018, Eylül 27). Positive Parenting and the Seven Essential Life Skills for Children. https://www.zerotothree.org/resources/2468-positive-parenting-and-the-seven-essential-life-skills-for-children