Bu çalışma, 19. yüzyıl sonu ve 20. yüzyıl başında Fergana ve çevresinde görev yapmış Rus bürokrat Vladimir Petroviç Nalivkin’in askeri ve sivil görevlerini, bölge halkı ile ilişkilerini ve entelektüel dönüşümünü kapsamlı bir şekilde incelemeyi amaçlamaktadır. Nalivkin’in askerî kariyeri, 1873 Hive ve 1875 Hokand işgallerine katılmasıyla başlamış, ardından vicdani kaygılar nedeniyle askerî görevlerden ayrılarak sivil-idarî görevlere geçmiştir. Bu süreçte, yerel halkın dil ve kültürünü öğrenmiş, bölgedeki Rus-Türk eğitim kurumlarında öğretmenlik yapmış ve eğitim yoluyla Ruslaştırma politikalarına katkıda bulunmuştur. Nalivkin’in günlük gözlemleri, hatıraları ve eserleri, Türkistan’daki bürokratik yapı, kolonyal yönetim ve Rusya’nın sosyal-siyasal etkilerini anlamak açısından önemli bir kaynak sunmaktadır. Çalışma, Nalivkin’in faaliyetlerinin sadece askerî bir strateji değil, aynı zamanda bölgedeki sosyo-politik yönetim ve Rus kolonyal siyaseti bağlamında değerlendirilmesi gerektiğini vurgular. Ayrıca, Nalivkin’in yerel halkla kurduğu ilişkiler ve entelektüel dönüşümü, Rus yönetiminin sınırlı etkilerini ve sosyal değişim süreçlerini ortaya koymaktadır. Sonuç olarak, bu araştırma, Çarlık dönemi Türkistan tarihi, Rus bürokratik yapısı ve Ruslaştırma politikaları üzerine özgün bir bakış açısı sunmaktadır.
Vladimir Petroviç Nalivkin Türkistan Çarlık Rusyası Ruslaştırma Kolonyal Yönetim
In the 19th century, Tsarist Russia pursued an expansionist policy targeting the region of Turkestan within Central Asia. During this period, the Khanates of Khiva, Bukhara, and Kokand became focal points of Russian occupation. Initially, the occupied territories were opened to military and administrative personnel; over time, the families of these officials were also settled in the region. Through this settlement policy, the demographic structure of Turkestan was deliberately altered in an attempt to Russify the area and facilitate more effective governance over the local population. Within this context, Vladimir Petrovich Nalivkin served in the Fergana Valley between 1873 and 1918, in line with the military, political, and socio-cultural objectives of the Tsarist regime. In 1875, the year he began his military service in the region, Nalivkin relocated to Fergana together with his wife, Maria Vladimirovna Sartori Nalivkina, whom he married the same year. The Nalivkin family settled in this unfamiliar territory, continued their lives there for many years, and ultimately passed away in the region. This example illustrates that Tsarist Russia implemented not only military but also settlement-based colonial policies in Turkestan.
This study aims to analyze the military and civil career of Vladimir Petrovich Nalivkin, who served in Turkestan in the late 19th century, focusing on his interactions with the local population and the intellectual transformation he underwent. Utilizing a historical analysis method, the research draws upon archival documents, official reports, personal letters and writings, as well as secondary literature. The findings reveal that while Nalivkin endeavored to empathize with the indigenous peoples of the regions where he served, he simultaneously remained committed to the Russification policies of the time. This duality highlights the moral and intellectual dilemmas he faced. Nalivkin’s life story offers a complex portrait of an individual caught between conscience, responsibility, and societal pressure within the context of Russian colonial administration.
Vladimir Petrovich Nalivkin Turkestan Fergana Valley Tsarist Russia Russian colonial administration
| Birincil Dil | İngilizce |
|---|---|
| Konular | Türk Kültür Tarihi, Genel Türk Tarihi (Diğer) |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 31 Temmuz 2025 |
| Kabul Tarihi | 2 Kasım 2025 |
| Erken Görünüm Tarihi | 16 Aralık 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 31 Aralık 2025 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Cilt: 10 Sayı: 2 |