Gençlerin Dönüştürücü Liderlik Algısı Üzerine Bir Araştırma

Öz

Çalışmamızın tam metni 7-10 Aralık arasında gerçekleşen I. Uluslararası Mardin Kültür ve Medeniyet Kongresi'ne tam kabul almıştır.

Makalenin sunumu Murat Yolsal ve Banu Bilgiseven tarafından 08 Aralık 2017'de Mardin Hilton Inn Hotel Toplantı Salonu'nda gerçekleştirilmiştir.

Hızlı ve sürekli değişimin örgütleri dönüşüme zorladığı günümüzde, dönüştürücü lidere duyulan ihtiyaç günden güne artmaktadır. Geçmişte yapılmış araştırmalar dönüştürücü liderlik davranışının sonuçları üzerine odaklanırken, bu çalışma iş hayatına atılma aşamasındaki gençlerin dönüştürücü liderlik algısını ölçmeyi amaçlayarak, diğer çalışmalardan ayrılmaktadır. Bu kapsamda, dönüştürücü liderlik algısını ölçümlemek adına, gençlerin yaş, eğitim düzeyi, cinsiyet ve not ortalamalarından faydalanılmış, bir vakıf üniversitesinin toplam 280 lisans ve lisansüstü öğrencisine uygulanan anket çalışması sonucunda araştırma verileri elde edilmiştir. Araştırma için üç adet hipotez geliştirilmiş, bu hipotezler İki Faktörlü Varyans Analizi ve Çoklu Regresyon Modeli ile test edilmiştir. Bulgular eğitim düzeyine göre gençlerin dönüştürücü liderlik algısının farklılık gösterdiğini; eğitim düzeyine etki eden başlıca faktörün yaş olduğunu; yaştaki artışa bağlı olarak gençlerin dönüştürücü liderlik algısının yükseldiğini ortaya koymaktadır. Çalışmanın son bölümünde bulguların teorik ve pratik sonuçları da tartışılmıştır.

Anahtar Kelimeler: Dönüştürücü liderlik algısı, üniversite öğrencileri, not ortalaması, eğitim düzeyi, cinsiyet.

Anahtar Kelimeler

• Dönüştürücü liderlik algısı,üniversite öğrencileri,eğitim durumu,not ortalaması

Kaynakça

1. Al-Husseini, S. E. (2016). Transformational leadership and innovation. A comparison study between Iraq's public and private higher education. Studies in Higher Education, 41(1), 159–181.
2. Allen, N. G. (2015). Does leadership matter Examining the Relationship Among Transformational Leadership, School Climate, and Student Achievement. International Journal of Educational Leadership Preparation, 10(2), 1-22.
3. Allix, M. (2000). Transformational Leadership, Democratic or Despotic? Educational Management and Administration, 28(1), 7-20.
4. Arnold, K. A. (2001). Transformational leadership or the iron cage: which predicts trust, commitment and team efficacy. Leadership & Organizational Development Journal, 22(7), 315-320.
5. Arnold, K. A. (2015). Customer incivility and employee well-being. testing the moderating effects of meaning, perspective taking and transformational leadership. Work & Stress. An International Journal of Work, Health & Organisations, 29(4), 362-378.
6. Arslantaş C. C., P. I. (2007). Dönüşümcü Liderlik, Örgütsel Vatandaşlık Davranışı ve Örgütsel Adalet Arasındaki İlişkileri Belirlemeye Yönelik Görgül Bir Araştırma. Sosyal Bilimler Dergisi, 7(1), 261-286.
7. Arslantaş, C. C. (2007). Dönüşümcü Liderliğin Psikolojik Güçlendirme ve Örgütsel Vatandaşlık Davranışı Üzerindeki Etkisi. Amme İdaresi Dergisi, 40(4), 81-101.
8. Arthur, C. A. (2014). Transformational Leadership: A Quasi-Experimental Study. Organization Development Journal, 35(1), 38-53.

9. Avolio, B. J. (1994). Improving organizational effectiveness through transformational leadership. Thousand Oaks: CA: Sage Publications.
10. Barutçu, E. A. (2000). Bilgi Toplumu ve Transformasyonel Liderlik. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu Dergisi, 3(4), 189-202.
11. Bass, B. M. (1985). Leadership and Performance Beyond Expectations. New York: NY: Free Press.
12. Bass, B. M. (1990). From Transactional to Transformational Leadership: Learning to Share the Vision. Organizational Dynamics, 18(3), 19-31.
13. Bono, J. E. (2004). Personality and Transformational and Transactional Leadership: A Meta-Analysis. Journal of Applied Psychology, 89(5), 901-910.
14. Brown, E. A. (2008). Dimensions of transformational leadership and relationship with employee performance in hotel front desk staff. Ames, Iowa, A.B.D.: Iowa State University.
15. Bryant, F. (2013). Assessing The Validity of Measurement. L. Y. Grimm içinde, Reading and Understanding More Multivariate Statistics (s. 99-146). Washington DC: American Psychological Association.
16. Burns, J. M. (1978). Leadership. New York: NY: Harper & Row Publishing.
17. Büyüköztürk, Ş. (2007). Sosyal Bilimler için Veri Analizi El Kitabı İstatistik, Araştırma Deseni SPSS Uygulamaları ve Yorum. Ankara: Pegem Akademik Yayıncılık.
18. Carless, S. A. (2000). A Short Measure of Transformational Leadership. Journal of Business and Psychology, 14(3), 389-405.
19. Carlyle, T. (1841). On Heroes, Hero-Worship, and The Heroic in History. London: James Fraser.
20. Ceylan, A. K. (2005). Dönüşümcü ve Etkileşimci Liderlik ile Örgütsel Bağlılık Arasındaki İlişkilere Yönelik Bir Araştırma. Yönetim, 16(51), 32-42.
21. Colbert, A. E.-B. (2008). CEO Transformational Leadership. The Role of Goal Importance Congruence in Top Management Teams. Academy of Management Journal, 51(1), 81-96.
22. Conger, J. A. (1998). Charismatic Leadership in Organizations. New Delhi: Sage Publications India.
23. Cook, T. D. (1979). Quasi-experimentation: Design and analysis issues for field settings. Chicago: Rand McNally Publishing.
24. Cortina, J. M. (1993). What is Coefficient Alpha? An Examination of Theory and Applications. Journal of Applied Psychology, 78(1), 98-104.
25. Cronbach, L. J. (1951). Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrica, 16(3), 297-334.
26. Çakar, U. A. (2003). Dönüşümcü Liderlik Duygusal Zeka Gerektirir Mi? Yöneticiler Üzerinde Örnek Bir Çalışma. Dokuz Eylül Üniversitesi İİBF Dergisi, 18(2), 83-98.
27. Çetin, S. G. (2012). Dönüşümcü Liderliğin Örgütsel Vatandaşlık Davranışına Etkisi: Türkiye'de Yerel Yönetimlere Dair Uygulamalı Bir Araştırma. SÜ İİBF Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 12(24), 31-52.
28. Çoğaltay, N. (2014). Okul Müdürlerinin Dönüşümcü Liderlik Davranışlarının Öğretmanlerin Örgütsel Bağlılığına Etkisi: Bir Meta Analiz Çalışması. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 20(4), 483-500.
29. Daşçı, E. (2014, Mayıs). İlköğretim Kurumu Yöneticilerinin Liderlik Tarzları İle Öğretmenlerin Yaşadıkları Yıldırma (Mobbing) ve Örgütsel Sessizlik Davranışları Arasındaki İlişki. Ankara.
30. Doci, E. H. (2015). Task complexity and transformational leadership. The mediating role of leaders' state core self-evaluations. The Leadership Quarterly, 26(3), 436-447.
31. Downton, J. V. (1973). Rebel Leadership: Commitment and Charisma in the Revolutionary Process. New York: NY: Free Press.
32. Drost, E. A. (2011). Validity and Reliability in Social Science Research. Education Research and Perspectives, 38(1), 105-123.
33. Effelsberg, D. S. (2013). Transformational Leadership and Follower’s Unethical Behavior for the Benefit of the Company: A Two-Study Investigation. Journal of Business Ethics, 120(1), 81-93.
34. Erdoğruca, P. (2011, 06 24). Dönüşümcü(Transformasyonel) Liderlik ve Örgütsel Bağlılık Arasındaki İlişki. Konya.
35. Erkuş, A. G. (2008). Duygusal Zekanın Dönüşümcü Liderlik Üzerine Etkileri. Dokuz Eylül Üniversitesi İşletme Fakültesi Dergisi, 9(2), 187-209.
36. Erturgut, R. E. (2010). Transformasyonel Lider Karizmatik mi? Vizyoner mi? Sağlık Örgütlerinde Bir Araştırma. Electronic Journal of Sciences, 9(34), 223-239.
37. Gooty, J. C. (2010). Leadership, Affect and Emotions: A State of the Science Review. The Leadership Quarterly, 21, 21(6), 979-1004.
38. Gül, H. (2003, 05 17). Bilgi Toplumu Karizmatik Liderliğin Sonu Olur mu? II. Ulusal Bilgi, Ekonomi ve Yönetim Kongresi Bildiriler Kitabı. İzmit, Kartepe, Türkiye: Kocaeli Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi.
39. Gümüşlüoğlu, L. İ. (2009). Transformational leadership, creativity, and organizational innovation. Journal of Business Research, 62(4), 461-473.
40. Hardy, L. A. (2010). The Relationship Between Transformational Leadership Behaviors, Psychological and Training Outcomes in Elite Military Recruits. The Leadership Quarterly, 21, 21(1), 20-32.
41. Hechanova, R. M.-O. (2013). Transformational Leadership, Change Management, and Commitment to Change: A Comparison of Academic and Business Organizations. The Asia-Pacific Education Researcher, 22(1), 11-19.
42. Hemedoğlu, E. E. (2012). Çalışanların Dönüşümcü Liderlik Algılarının Örgütsel Bağlılıkları Üzerindeki Etkilerinin İncelenmesi. İşletme Araştırmaları Dergisi, 4(1), 4(1), 58-77.
43. İraz, R., & Şimşek, G. (2004). Örgütsel Değişimin Gerçekleştirilmesinde Liderliğin Rolü: Transformasyonel Liderlik İncelemesi. Selçuk Üniversitesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 4(7), 4(7), 99-117.
44. Kao, P. J. (2015). How transformational leadership fuels employees service innovation behavior. The Service Industries Journal, 35(7), 448-466.
45. Kaplan, M. (2005, 05 16). Transaksiyonel ve Transformasyonel Liderlik Yaklaşımlarının İş Tatminine ve Yenilikçiliğe Etkisi: Kütahya Bankacılık Sektöründe Bir Uygulama. Kütahya, Türkiye.
46. Karabağ Köse, E. (2013, Temmuz). İlköğretim Kurumu Öğretmenlerine Göre Okul Yöneticilerinin Liderlik Stilleri İle Örgütsel Öğrenme Arasındaki İlişkide Örgütsel Sessizlik ve Karara Katılımın Aracı Etkisi. Ankara.
47. Kelly, M. L. (2005). Academic Advisers as Transformational Leaders. The Mentor: An Academic Advising Journal, 5(1), 1-3.
48. Kılıç, R. K. (2014). Dönüştürücü, Etkileşimci ve Tam Serbesti Tanıyan Liderlik Tarzlarının Örgütsel Sessizlik Üzerindeki Etkisini Belirlemeye Yönelik Bir Araştırma. Yönetim ve Ekonomi, 21(2), 249-268.
49. Kırılmaz, S. K. (2010). Transformasyonel Liderliğin Örgütsel Bağlılık Üzerine Etkileri. Sağlık Bakanlığı Merkez Teşkilatında Bir Araştırma. Türk İdare Dergisi, Sayı 469, 119-138.
50. Koçel, T. (2014). İşletme Yöneticiliği. İstanbul: Beta Basım Yayın Dağıtım A.Ş.
51. Kovjanic, S. S. (2013). Transformational leadership and performance: An experimental investigation of the mediating effects of basic needs satisfaction and work engagement. Journal of Occupational and Organizational Psychology, 86(4), 543-555.
52. Leithwood, K. J. (1999). The Effects of Transformational Leadership on Organizational Conditions and Student Engagement with School. American Educational Research Association 1999 Annual Meeting, April 19-23, 1999, Montreal, Canada (s. 1-34.). Montreal, Quebec, Canada: Journal of Educational Administration.
53. Luthans, F. (1995). Organizational Behavior. New York: NY: McGraw Hill Publishing.
54. Mehari, B. (2015). Transformational leadership and well-being: The mediating role of trust in leadership, meaningfulness and job satisfaction. Vajxö, Kalmar, Sweden.
55. Mullinax, B. A. (2013, 08). Cultural Intelligence and Transformational Leadership: A Study of Organizational Leaders in India. Ann Arbor, Indiana, USA.
56. Noland, A. R. (2014). The Relationship Among Transformational Teaching and Student Motivation and Learning. The Journal of Effective Teaching, 14(3), 5-20.
57. Nunnally, J. (1978). Psychometic theory. New York: NY: McGraw-Hill Publishers.
58. Parasuraman, A. B. (1991). Refinement and Reassessment of the SERVQUAL Scale. Journal of Retailing, 67(4), 420-450.
59. Patiar, A. M. (2009). Transformational leadership style, market competition and departmental performance: Evidence from luxury hotels in Australia. International Journal of Hospitality Management, 28, 28(2), 254-262.
60. Podsakoff, P., & Mackenzie, S. B. (1996). Transformational Leader Behaviors and Substitutes for Leadership as Determinants of Employee Satisfaction, Commitment, Trust and Organizational Citizenship Behaviors. Journal of Management, 22, 22(2), 259-298.
61. Pradhan, S. P. (2015). An Empirical Investigation of Relationship among Transformational Leadership, Affective Organizational Commitment and Contextual Performance. Vision: The Journal of Business Perspective, 19(3), 227-235.
62. Robbins, S. P. (2015). Organizational Behavior. (N. A. Şti., Dü., & P. D. Erdem, Çev.) Ankara, Kızılay, Türkiye: Pearson Education Inc.
63. Rosenthal, R. R. (1991). Essentials of Behavioral Research: Methods and Data Analysis. New York: NY: McGraw-Hill Publishing.
64. Sani İbrahim, M. G. (2014). Can transformational leadership influence on teachers commitment towards organization, teaching profession and students learning A quantitative analysis. Asia Pacific Education Review, 15(2), 177-190.
65. Schermerhorn, J. R. (2011). Management. New York: NY: John Wiley & Sons Publishing.
66. Schwartz, D. B. (2011). Transformational Leadership: Implications for Nursing Leaders in Facilities Seeking Magnet Designation. Association of periOperative Registered Nurses (AORN) Journal, 93(6), 737-748.
67. Sharifirad, M. S. (2013). Transformational leadership, innovative work behavior, and employee well-being. Global Business Perspectives, 1(3), 198-225.
68. Shin, S. J. (2003). Transformational Leadership, Conservation and Creativity: Evidence from Korea. Academy of Management Journal, 46(6), 703-714.
69. Strube, M. J. (2013). Reliability and Generalizability Theory. L. Y. Grimm içinde, Reading and Understanding More Multivariate Statistics (s. 23-66). Washington DC: American Psychological Association.
70. Tanrıverdi, H. P. (2014). Dönüşümcü Liderlik, Örgütsel Adalet ve İş Tatmini Arasındaki İlişkileri Belirlemeye Yönelik Okul Öncesi Öğretmenleri Üzerinde Bir Araştırma. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 13(50), 274-293.
71. Thyssen, A. K. (2014). Leadership in the Context of Temporary Organizations: A Study on the Effects of Transactional and Transformational Leadership on Followers’ Commitment in Projects. Journal of Leadership & Organizational Studies, 21(4), 376-393.
72. Trochim, W. M. (2006). Introduction to Validity. 07 25, 2016 tarihinde Research Methods Knowledge Base: http://www.socialresearchmethods.net/kb/introval.php adresinden alındı.
73. van der Kam, N. A. (2015). Heroic or hubristic? A componential approach to the relationship between perceived transformational leadership and leader–member exchanges. European Journal of Work and Organizational Psychology, 24(4), 611-626.
74. Walumbwa, F. O. (2008). How Transformational Leadership Weaves Its Influence on Individual Job Performance: The Role of Identification and Efficacy Beliefs. Personnel Psychology, 61(4), 793-825.
75. Wang, P. R. (2013). A Workgroup Climate Perspective on the Relationships Among Transformational Leadership, Workgroup Diversity, and Employee Creativity. Group & Organization Management, 38(3), 334-360.
76. Yavuz, E. (2008, 01 18). Dönüşümcü ve Etkileşimci Liderlik Davranışının Örgütsel Bağlılığa Etkisinin Analizi. Ankara, Türkiye.
77. Yavuz, E. (2009). İşgörenlerin Dönüşümcü Liderlik ve Örgütsel Bağlilik İle İlgili Tutumlarina Yönelik Bir Araştirma. İşletme Araştırmaları Dergisi, 1(2), 51-69.
78. Yiğit, N. B. (2008). Öğretim Amaçlı Örütbağ Sitesi Değerlendirme Ölçeği Geliştirme. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 2(2), 38-51. Yukl, G. (1994). Leadership in Organizations. New Jersey: Prentice Hall International Publishing.
79. Zareen, M. R. (2015). Impact of Transactional, Transformational and Laissez-Faire Leadership Styles on Motivation. A Quantitative Study of Banking Employees in Pakistan. Public Organization Review, 15(4), 531-549.
80. Zerengök, Ş. B. (2005). Transformasyonel (Dönüşümcü) Liderlikte Duygusal Zeka Etkileri ve Bir Uygulama. Bursa, Türkiye.