Öğretmen Adaylarının Okul Dışı Öğrenme Ortamlarına Gezi Düzenlemeye Yönelik Kaygılarının ve Özyeterliklerinin İncelenmesi
Öz
Bu araştırmada öğretmen adaylarının okul dışı öğrenme ortamlarına gezi düzenlemeye yönelik kaygı düzeylerinin, öğretmeye yönelik özyeterlik inançlarının ve ikisi arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmada kesitsel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırma okul dışı öğrenme ortamları dersi kapsamında 2022-2023 yılında bir devlet üniversitesinde öğrenim gören ve ölçü örnekleme yöntemi ile belirlenen 211 fen bilgisi, ilköğretim ve ortaöğretim matematik öğretmen adayının katılımıyla yapılmıştır. Veri toplama aracı olarak Okul Dışı Öğrenme Ortamlarına Gezi Düzenlemeye Yönelik Öğretmen Kaygı Ölçeği ve Öğretmenlerin Yeterlik Algısı Ölçeği kullanılmıştır. Veri analizinde bağımsız gruplar t-testi, tek yönlü ANOVA ve regresyon analizi kullanılmıştır. Çalışmanın sonucuna göre; Öğretmen adaylarının okul dışı öğrenme ortamlarına gezi düzenlemeye yönelik kaygı düzeylerine göre cinsiyet, sınıf düzeyi, öğrenim görülen bölümde anlamlı farklılık olduğu, akademik başarı düzeyine ise anlamlı farklılık olmadığı bulunmuştur. Ayrıca öğretmen adaylarının okul dışı öğrenme ortamlarına yönelik özyeterlik inançlarında cinsiyet, sınıf düzeyi, akademik başarı düzeyinde anlamlı farklılık bulunmazken, öğrenim görülen bölümde anlamlı farklılık bulunmuştur. Öğretmen adaylarının öğretmeye yönelik özyeterlik inançlarının okul dışı ortamlara gezi düzenlemeye yönelik kaygı düzeylerinin istatistiksel olarak anlamlı bir yordayıcısı olduğu tespit edilmiştir.
Anahtar Kelimeler
Kaygı, okul dışı öğrenme, özyeterlik, öğretmen adayı
Etik Beyan
Atatürk Üniversitesi Eğitim Bilimleri Birim Etik Kurulu E-56785782-050.02.04-2200433759 sayılı ve 23.12.2022 tarihli belgesine istinaden çalışmada etik kurallarına aykırı bir durum bulunmamaktadır.
Kaynakça
- Akgün, A., Gönen, S., & Aydın, M. (2007). İlköğretim fen ve matematik öğretmenliği öğrencilerinin kaygı düzeylerinin bazı değişkenlere göre incelenmesi, Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi. 6 (20), 283 – 299.
- Anderson, D., Bethan, L., & Mayer-Smith, J. (2006). Investigating the impact of practicum experience in an aquarium on preservice teachers. Teaching Education, 17, 341–353.
- Arık, S., & Bozdoğan, A. E. (2022). Teacher anxiety scale for organizing trips to out-of-school learning environments: Development and validity of the scale. Participatory Educational Research, 9(4), 111-130.
- Ainsworth, H.L., & Eaton, S.E. (2010). Formal, non-formal and informal learning in the sciences. Onate Press.
- Ay, Y., Anagün, Ş. S., & Demir, Z. M. (2015). Sınıf öğretmeni adaylarının fen öğretiminde okul dışı öğrenme hakkındaki görüşleri. Electronic Turkish Studies, 10(15), 103-118. Doi: Http://Dx.Doi.Org/10.7827/Turkishstudies.8702
- Baltacı, A. (2018). Nitel araştırmalarda örnekleme yöntemleri ve örnek hacmi sorunsalı üzerine kavramsal bir inceleme. Bitlis Eren Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7 (1) , 231-274.
- Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. W.H. Freeman and Company.
- Baştürk, R. (2007). Kamu Personeli Seçme Sınavına hazırlanan öğretmen adaylarının sınav kaygı düzeylerinin incelenmesi. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 17(2): 163-176.
- Büyüköztürk, Ş., Kılıç-Çakmak, E., Akgün, Ö., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2011). Bilimsel araştırma yöntemleri. Pegem Akademi Yayıncılık.
- Bozdoğan, A.E. (2015). Okul dışı çevrelere eğitim amaçlı gezi düzenleyebilme öz- yeterlik inancı ölçeğinin geliştirilmesi. Kuramsal Eğitim Bilim Dergisi, 9(1), 111-129.