Yetişkinlerin İlişki Doyumu ile Psikolojik Sağlamlık Düzeyleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi: COVID-19 Pandemi Süreci Örneği

Öz

Amaç: 18-65 yaş aralığında romantik ilişkiye sahip olan yetişkinlerin, COVID-19 pandemi sürecinde ilişki doyumları ile psikolojik sağlamlıkları düzeyleri arasındaki ilişkinin birtakım değişkenlerle incelenmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Bu çalışma, betimsel ve korelasyonel türden nicel bir araştırmadır. Katılımcıların ilişki doyumları ve psikolojik sağlamlık düzeylerinin belirlenmesi için İlişki Doyum Ölçeği (İDÖ) ve Kısa Psikolojik Sağlamlık Ölçeği (KPSÖ) ile sosyo-demografik değişkenlerin incelenmesi için araştırmacılar tarafından geliştirilen Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Bulgular: Araştırma verilerine göre katılım sağlayan yetişkinlerin ilişki doyumları ile psikolojik sağlamlıkları düzeyleri arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. Evli yetişkinlerin, flörte sahip olanlara nazaran psikolojik sağlamlık düzeyleri yüksek iken, ilişki doyum düzeyleri arasında anlamlı bir ilişki olmadığı saptanmıştır. Ayrıca çeşitli sosyo-demografik değişkenler (cinsiyet, yaş, eğitim durumu, bölge, yerleşke, günlük sosyal medya kullanımı, ilişki ile ilgili sorular) ilişki doyumları ve psikolojik sağlamlık düzeylerine göre farklılıklar elde edilmiştir. Sonuç: Araştırma bulgularının ilgili literatür ışığında ele alınmasının ardından sonuç ve gelecekteki çalışmalara ve uygulama alanına yönelik önerilere yer verilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• ilişki doyumu
• psikolojik sağlamlık
• romantik ilişkiler
• yetişkinler
• Covid-19

Examining the Relationship between Relationship Satisfaction and Resilience Levels of Adults: Example of COVID-19 Pandemic Process

Öz

Aim: It was aimed to examine the relationship between the relationship satisfaction and psychological resilience levels of adults between the ages of 18 to 65 who have romantic relationships during the COVID-19 pandemic, with some variables. Method: It is a descriptive and correlational quantitative research. The Relationship Satisfaction Scale (RSS) and Brief Resilience Scale (BRS) were used to determine the relationship satisfaction and resilience levels of the participants, and the Personal Information Form developed by researchers to examine the socio-demographic variables was used. Results: According to the data obtained with the relationship satisfaction of adults who participated in the research it was determined that there was a significant positive correlation between the level of resilience. It was determined that while the psychological resilience levels of married adults were higher than those who had a date, there was no significant relationship between their satisfaction level. In addition, various socio-demographic variables (gender, age, educational status, region, campus, social media use, relationship-related questions) were examined according to their relationship satisfaction and psychological resilience levels. Conclusion: After the findings of the research are discussed in the light of the relevant literature, the results and recommendations as for future studies and application area were given.

Anahtar Kelimeler

• relationship satisfaction
• resilience
• romantic relationships
• adults
• Covid-19

Kaynakça

1. Andrade, A., Wachelke, J. and Howat-Rodrigues, A. B. C. (2015). Relationship satisfaction in young adults: Gender and love dimensions. Interpersona: An International Journal on Personal Relationships, 9(1), 19-31.
2. Averill, J. R. (1982). Anger and aggression: An essay on emotion. New York: Springer.
3. Bartholomew, K. and Horowitz, L. M. (1991). Attachment styles among young adults: A test of a fourcategory model. Journal of Personality and Social Psychology, 61(2), 226-244.
4. Bowlby J. (1944). Forty-four juvenile thieves: Their character and home-life. International Journal of Psychoanalysis; 25: 19–52.
5. Caughlin, J. P., Vangelisti, A. L. and Mikucki-Enyart, S. (2006). Conflict in dating and marital relationships. The Sage handbook of conflict communication: Integrating theory, research, and practice, 129-157.
6. Collins, L. and Feeney, B. C. (2000). A Safe Haven: An Attachment Theory Perspective on Support Seeking and Caregiving in Intimate Relationships. Journal of Personality and Social Psychology. 78(6), 1053-1073.
7. Curun, F. (2001). The Effects of Sexism and Sex Role Orientation on Romantic Relationship Satisfaction/Cinsiyetçilik, Cinsiyet Rolü Yöneliminin Ilişki Doyumu Üzerine Etkileri. (Yüksek Lisans Tezi, ODTÜ).
8. Cüceloğlu, D. (2001). İnsan İnsana. (59. Basım) İstanbul: Remzi Kitabevi.

9. Doğan, T. (2015). Kısa Psikolojik Sağlamlık Ölçeği’nin Türkçe Uyarlaması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. The Journal of Happiness & Well-Being, 3(1), 93-102.
10. Dönmez, A. (2009). Yakın İlişkiler Psikolojisi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
11. Gere, J. and Schimmack, U. (2013). When romantic partners’ goals conflict: Effects on relationship quality and subjective well-being. Journal of Happiness Studies, 14(1), 37-49.
12. Gizir, C. (2007). Psikolojik sağlamlık, risk faktörleri ve koruyucu faktörler üzerine bir derleme çalışması. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi. 3(28), 113-128.
13. Goodboy, A. K., Dillow, M. R., Knoster, K. C. and Howard, H. A. (2021). Relational turbulence from the COVID-19 pandemic: Withinsubjects mediation by romantic partner interdependence. Journal of Social and Personal Relationships. Vol. 38(6) 1800–1818.
14. Goodwin, R., Hou, W. K., Sun, S. and Ben-Ezra, M. (2020). Quarantine, distress and interpersonal relationships during COVID-19. Gen Psychiatr; 33(6): e100385.
15. Hendrick, S. S. (1988). A Generic Measure of Relationship Satisfaction. Journal of Marriage and the Family, 50(1), 93–98.
16. Hendrick, S. S., and Hendrick, C. (2006). Measuring respect in close relationships. Journal of Social and Personal Relationships, 23(6), 881-899.
17. Holt-Lunstad, J. (2018). Why social relationships are important for physical health: A systems approach to understanding and modifying risk and protection. Annual Review of Psychology, 69, 437-458.
18. Kaya, Ö. S. (2020). Romantik İlişkilerde Sorun Çözme Becerileriyle İlişkili Faktörler: Yaşam Doyumu ve Diğerkâmlığın Yordayıcı Etkisi. Aile Psikolojik Danışmanlığı Dergisi, 3(1), 33-56.
19. Kovan, A. (2017). Üniversite Öğrencilerinin Öznel İyi Oluş Seviyelerinin İletişim Becerileri Açısından Bazı Değişkenlerle İncelenmesi (Yüksek Lisans Tezi, Doğu Akdeniz Üniversitesi).
20. Lazarus, R. S. (1991). Emotion and adaptation. New York: Oxford University Press.
21. Lehman, D. R., Ellard, J. H. and Wortman, C. B. (1986). Social support for the bereaved: Recipients’ and providers’ perspectives of what helpful. Journal of Consulting and Clinical Psychology, 54, 438– 446.
22. Li, Y. and Samp, J. A. (2021). The impact of the COVID-19 pandemic on same-sex couples’ conflict avoidance, relational quality, and mental health. Journal of Social and Personal Relationships. 38(6) 1819–1843.
23. Luetke, M., Hensel, D., Herbenick, D. and Rosenberg, M. (2020). Romantic Relationship Conflict Due to the COVID-19 Pandemic and Changes in Intimate andSexual Behaviors in a Nationally Representative Sample American Adults, Journal of Sex & Marital Therapy. doi: 10.1080/0092623X.2020.1810185
24. Mikulincer, M. and Shaver, P. R. (2005). Attachment theory and emotions in close relationships: Exploring the attachment-related dynamics of emotional reactions to relational events. Personal Relationships. 12: 149–168.
25. Öcal-Yüceol S. E. (2016). Toplumsal cinsiyet rollerine ilişkin tutumlar ile ilişki doyumu ve romantik ilişkilerde akılcı olmayan inançlar arasındaki ilişkiler. Yüksek lisans tezi. İstanbul: İstanbul Bilim Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.