The Restrictive And Constructive Effects Of Organizational Culture: A Game-Theoretic Approach

Öz

In this study, game theory and organizational culture that regulates the behavior of people in an organization are synthesized together, and a case study is constructed to examine the effects of organizational culture. In this context, the impact of organizational culture was evaluated from the perspective of game theory. With the constructed game, how the maximum benefi t for different situations can affect both players individually and together is examined. The fi ndings revealed that organizational culture has serious effects on employees.

Anahtar Kelimeler

• Organization Culture,Game Theory,Nash Equilibrium

Oyun Teorisi Bağlamında Örgütsel Kültürün Kısıtlayıcı Ve Yapıcı Etkilerinin İncelenmesi

Öz

ÖZ Bu çalışmada bir örgüt içerisinde bulunan kişilerin davranışlarını düzenleyen örgütsel kültür ile oyun teorisi birlikte sentezlenerek, örgüt kültürünün etkilerinin anlaşılmasını sağlayacak bir örnek vaka değerlendirilmesi gerçekleştirilmiştir. Bu bağlamda örgüt kültürünün organizasyonlar üzerindeki etkisi oyun teorisi perspektifinden değerlendirilmiştir. Çalışmada kurgulanan oyun ile çeşitli durumlar içerisinde maksimum faydanın hem oyuncular hem de bütün için nasıl etki sağlayabileceği test edilmiştir. Yapılan bu çalışmanın sonucunda elde edilen bulgularda örgüt kültürünün çalışanlar üzerinde ciddi etkilerinin olduğu sonucu ortaya çıkmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Örgüt Kültürü,Oyun Teorisi,nash dengesi

Kaynakça

1. [1] Aktan, C.C. ve Bahçe, A. B. (2007), Kamu Tercihi Perspektifinden Oyun Teorisi, s:1-16. [2] Baldani, J., Baldant, J., Bradfield, J. ve Turner, R. W. (1996), Mathematical Economics, Harcourt Press (aktaran Özdamar, Ö. (2010), Oyun Kuramının Uluslararası İlişkiler Yazınına Katkıları, sayfa: 33-65). [3] Bennett, P. G. (1995), Modeling decisions in IR: Game Theory and Beyond, Mershon International Studies Review, 39, sayfa: 19-52. [4] Çeçen, A. (1996), Kültür ve Politika, Gündoğan Yayınları, Ankara. [5] Daft, R., Murphy, J., & Willmott, H. (2014). Organization theory and design. UK: Cengage Learning. [6] Dinçer, Ö. (1992), Stratejik Yönetim Ve İşletme Politikası, Beta Basım Yay., İstanbul. [7] Gibson, J. L., Ivancevich, J. M., Donnelly, J., & Konopaske, R. (2002), Organizations: Behavior, Structure, Processes. Irwin/McGraw-Hill Date published, New York. [8] Gökberk, M. (1997), Değişen Dünya Değişen Dil, Yapı Kredi Yayınları, İstanbul. [9] Güvenç, B. (1996), İnsan ve Kültür, Remzi Kitapevi, İstanbul. [10] Güçlü, N. (2003), Örgüt kültürü, Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 23,2 s:61-85. [11] Gül, H. ve Gökçe, H. (2008), Örgütsel Etik ve Bileşenleri, Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, C.13, S.1 s.377-389. [12] Koç, Ş. A. ve Hücümen, M. (2008), Oyun Teorisi Modelleri Çerçevesinde Firmaların Stratejik Davranışlarının Analizi, Mevzuat Dergisi, sayı:121 [13] Nash, J. F. (1950). Equilibrium points in n-person games. Proceedings of the national academy of sciences, 36(1), 48-49. [14] Nash Jr, J. F. (1950). The bargaining problem. Econometrica: Journal of the Econometric Society, 155-162 [15] Nash, J. (1951). Non-cooperative games. Annals of mathematics, 286-295. [16] Özdamar, Ö. (2010), Oyun Kuramının Uluslararası İlişkiler Yazınına Katkıları, Uluslararası İlişkiler, Cilt 4, Sayı 15 (Güz 2007), s. 33-65. [17] Özdevecioğlu, M. (1994), Organizasyon Kültürü, (haz) Mustafa Özel, Stratejik Yönetim ve Liderlik, îz Yay., s.121, İstanbul. [18] Özgan, H. (2011), Örgütsel Davranış Bağlamında Öğretmenlerin Örgütsel Adalet, Güven, Bağlılık, Yönetici değerlendirme ve Çatışma Yönetimi Stratejileri Algıları Arasındaki İlişkilerin İncelenmesi, Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 11(1) , s.229-247. [19] Özel, M. ve Kılıç, S. (2008), Avrupa Birliği İklim Politikaları ve Karar Almada Oyun Teorisi Yaklaşımı, Niğde Üniversitesi İBF Dergisi, Aralık 2008, Cilt:1, Sayı:2, ss.49 -69 [20] Özer, O. (2004), Oyun Teorisi ve Tarımda Uygulanması, Doktora Semineri, Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara. [21] Öztekin, A. (2002), Yönetim bilimi, Siyasal Kitabevi, s.65, Ankara. [22] Schein, E.H. (1985), Organisational culture and leadership: A dynamic view, San Francisco: Jossey-Bass, pp. 441-452. [23] Şişman, M. (2002), Örgütler ve Kültürler, Pegem A Yayıncılık, Ankara.