The Imaginary Orient: The British Traveller’s Orientalist Gaze on Ottoman Aleppo

Yıl 2026, Cilt: 32 Sayı: 126 , 545 - 560 , 01.05.2026

Gökhan Albayrak

https://doi.org/10.22559/folklor.4945

https://izlik.org/JA45PG79JF

Öz

This article investigates the representation of Ottoman Aleppo through the orientalist perspective of British intelligence officer William John Childs, who journeyed across Asia Minor, reaching Aleppo in 1911. Against a backdrop of geopolitical unrest preceding the First World War and the Empire’s eventual disintegration, Childs’ travelogue frames Aleppo as a culturally distinct entity, diverging from Ottoman identity and history. Focusing on Ottoman Aleppo of the early twentieth century, a city positioned outside the borders of modern Turkey, this study explores the complex fascination and apprehension that the East inspired in Western travellers. Childs’ depiction of Aleppo presents it as a land of mystery and unknowability, a characterization that reflects the Western observer’s sense of both allure and cultural estrangement. This analysis reveals how Childs strategically portrays Aleppo as a non-Ottoman polity, distancing it from the Ottoman imperial framework. Through an orientalist lens, his narrative constructs an idealized, imagined East, shaped by preconceived notions and European stereotypes. Aleppo, already romanticized in the English imagination, is represented as an exotic and impenetrable landscape, embodying a mystique that symbolizes Western limitations in fully understanding the East. By casting Aleppo as the other, Childs also aligns with a European bourgeois mindset that defines itself by demarcating what it considers inferior—dirty, chaotic, and foreign. His portrayal thus reinforces both class and cultural hierarchies, with the East serving as a foil for European superiority. To conclude, this study examines how such orientalist representations of Aleppo contributed to sustaining colonial ideologies, presenting the East as a space that both fascinated and revolted the European imagination and reaffirming imperialist narratives of Western dominance.

Anahtar Kelimeler

travel writing , orientalism , Ottoman Empire , British Empire , Aleppo

Etik Beyan

Research and publication ethics statement: This article constitutes an original research paper based on original data. It has neither been published previously nor submitted for publication elsewhere. The author adhered to ethical principles and rules throughout the research process. Authors’ contributions: First author %100. Ethics committee approval: Ethical committee approval is not required for this study. Financial support: No financial support was obtained for this research. Conflict of interest: There are no potential conflicts of interest related to this study.

Muhayyel Şark: Britanyalı Gezginin Osmanlı Halep’ine Şarkiyatçı Bakışı

https://izlik.org/JA45PG79JF

Öz

Bu makale, İngiliz istihbarat subayı William John Childs’ın Osmanlı Halep’i ni oryantalist bir bakış açısıyla nasıl temsil ettiğini incelemektedir. Childs, 1911’de Küçük Asya boyunca ilerleyerek Halep’e ulaşmıştır. Birinci Dünya Savaşı öncesindeki jeopolitik huzursuzluklar ve imparatorluğun dağılmasının öncesinde yazılmış bu seyahatname, Halep’i Osmanlı kimliği ve tarihinden ayrışan, kültürel olarak farklı bir yapı olarak tanımlamaktadır. Modern Türkiye sınırlarının dışında kalan yirminci yüzyıl başlarındaki Osmanlı Halep’ine odaklanan bu çalışma, Doğu’nun Batılı gezginlerde uyandırdığı karmaşık hay ranlık ve tedirginlik duygularını ele almaktadır. Childs’ın Halep tasviri, şehri bir gizem ve bilinmezlik diyarı olarak sunmakta ve Batılı gözlemcinin hem çe kici hem de kültürel olarak yabancı bir alan algısını yansıtmaktadır. Bu çözüm leme, Childs’ın Halep’i Osmanlı imparatorluk yapısından uzak, bağımsız bir siyasi yapı olarak stratejik biçimde tasvir edişini ortaya koymaktadır. Oryanta list bir mercekle ele alınan bu anlatı, önceden oluşmuş Avrupalı klişeler ve ön yargılarla idealize edilmiş, hayali bir Doğu inşa eder. Halihazırda İngilizlerin imgeleminde romantize edilmiş olan Halep, Batı’nın Doğu’yu tam olarak an lamadaki sınırlılığını sembolize eden egzotik ve anlaşılmaz bir manzara olarak temsil edilmektedir. Childs, Halep’i öteki olarak tasvir ederek, kendini kirli, kaotik ve yabancı olarak gördüğü şeylerden sınırlarla ayıran bir Avrupa bur juva zihniyetiyle de örtüşmektedir. Bu tasvir, sınıfsal ve kültürel hiyerarşileri güçlendirir ve Doğu’yu Avrupa’nın üstünlüğünü yansıtan bir karşıtlık unsuru olarak kullanır. Sonuç olarak bu çalışma, Halep’in bu tür oryantalist temsilleri nin sömürge ideolojilerini nasıl beslediğini, Doğu’yu Avrupa’nın hayal gücünü hem büyüleyen hem de tiksindiren bir alan olarak sunduğunu ve Batı’nın üstünlüğüne dair emperyalist anlatıları nasıl pekiştirdiğini incelemektedir.

Anahtar Kelimeler

seyahat yazını , şarkiyatçılık , Osmanlı İmparatorluğu , Britanya İmparatorluğu , Halep

Etik Beyan

Araştırma ve yayın etiği beyanı: Bu makale, orijinal veriler temelinde hazırlanmış özgün bir araştırma makalesidir. Daha önce hiçbir yerde yayımlanmamış olup başka bir yere yayımlanmak üzere gönderil memiştir. Yazarlar, araştırma sürecinde etik ilkelere ve kurallara uymuşlardır. Yazarların katkı düzeyleri: The article is single-authored. Etik komite onayı: Bu çalışma için etik kurul onayı gerekmemektedir. Finansal destek: Bu araştırma için herhangi bir finansal destek alınmamıştır. Çıkar çatışması: Bu çalışma ile ilgili herhangi bir çıkar çatışması bulunmamaktadır.

Kaynakça

• Anderson, B. (1991). Imagined communities: Reflections on the origin and spread of nationalism. Verso.
• Bassnett, S. (2002). Travel writing and gender. In P. Hulme and T. Youngs (Eds.) The Cambridge companion to travel writing (pp. 223-241). Cambridge University Press.
• Bridges, R. (2002). Exploration and travel outside Europe (1720-1914). In P. Hulme and T. Youngs (Eds.) The Cambridge companion to travel writing (pp. 53-69). Cambridge University Press.
• Brotton, J. This orient isle: Elizabethan England and the Islamic world. Penguin.
• Buford, B. (1998). Introduction. The Granta book of travel. Granta Books.
• Buzard, J. (2002). The grand tour and after (1660-1840). In P. Hulme and T. Youngs (Eds.) The Cambridge companion to travel writing (pp. 37-52). Cambridge University Press.
• Byron, G.G. (2006). Selected poems of Lord Byron. Wordsworth.
• Campbell, M.B. (2002). Travel writing and its theory. In P. Hulme and T. Youngs (Eds.) The Cambridge companion to travel writing (pp. 261-278). Cambridge University Press.
• Carr, H. (2002). Modernism and travel (1880-1940). In P. Hulme & T. Youngs (Eds.) The Cambridge companion to travel writing (pp. 70-86). Cambridge University Press.
• Childs, W.J. (1917). Across Asia Minor on foot. W. Blackwood.
• Daftary, Farhad (1990). The Ismailis: Their history and doctrines. Cambridge University Press.
• Eliot, C. (1908). Turkey in Europe. Edward Arnold.
• Eliot, T.S. (1963). Collected poems, 1909-1962. Harcourt, Brace, and World.
• Fussell, P. (1987). The Norton anthology of travel. Norton.
• George, A. (2020). Introduction. In The epic of Gilgamesh (pp. xv-liv) Penguin.
• Hamm, G. (2012). British intelligence and Turkish Arabia: Strategy, diplomacy, and empire, 1898-1918 [Doctoral dissertation, University of Toronto]. https://tspace.library.utoronto.ca/bitstream/1807/32729/3/ Hamm_Geoffrey_201206_PhD_Thesis.pdf
• Hartog, F. (1988). The mirror of Herodotus: The representation of the other in the writing of History. University of California Press.
• Hentsch, T. (1992). Imagining the Middle East. Black Rose Books.
• Hobsbawm, E. (1987). The age of empire 1875-1914. Cardinal.
• Hooper, G. (2002). The Isles / Ireland: The wilder shore. In P. Hulme & T. Youngs (Eds.) The Cambridge companion to travel writing (pp. 174-190). Cambridge University Press.
• Hourani, A. (1980). Islam and the West. Macmillan.
• Islam, S.M. (1996). The ethics of travel from Marco Polo to Kafka. Manchester University Press.
• Maclean, G. (2007). Looking east: English writing and the Ottoman Empire before 1800. Palgrave Macmillan.
• Montagu, L.M.W. (1994). The Turkish embassy letters. Virago. (Original work published 1763).
• Pamuk, O. (2006). Istanbul: Memories and the city. Vintage.
• Pratt, M.L. (1992). Imperial eyes: Travel writing and transculturation. Routledge.
• Rubies, J.P. (2002). Travel writing and ethnography. In P. Hulme and T. Youngs (Eds.) The Cambridge companion to travel writing (pp. 242-260). Cambridge University Press.
• Said, E.W. (1979). Orientalism. Vintage.
• Sharafuddin, M. (1996). Islam and romantic orientalism: Literary encounters with the orient. I.B. Tauris.
• Sherman, W.H. (2002). Stirrings and searchings (1500-1720). In P. Hulme & T. Youngs (Eds.) The Cambridge companion to travel writing (pp. 17-36). Cambridge University Press.
• Stallybras, P. & White, A. (1986). The politics and poetics of transgression. Methuen, 1986.
• Teltscher, K. (2002). India / Calcutta: City of palaces and dreadful night. In P. Hulme and T. Youngs (Eds.) The Cambridge companion to travel writing (pp. 191-206). Cambridge University Press.
• Whitehead, N.L. (2002). South America / Amazonia: The forest of marvels. In P. Hulme & T. Youngs (Eds.) The Cambridge companion to travel writing (pp. 122-138). Cambridge University Press.
• Youngs, T. (2002). Africa / The Congo: The politics of darkness. In P. Hulme & T. Youngs (Eds.) The Cambridge companion to travel writing (pp. 156-173). Cambridge University Press.