Dragons and Wolves: Mythical Symbols of Authority, Strategy and Empire in China and the Turkic World

Öz

This article examines how the dragon in China and the wolf in the Turkic world functioned as political and strategic symbols during the nineteenth century, a period marked by reform, foreign pressure, military adaptation, and changing ideas of sovereignty. Rather than treating these figures as decorative remnants of folklore, the article approaches them as instruments of mythostrategy: Symbolic resources through which rulers, elites, and communities explained authority, mobilized loyalty, and translated inherited beliefs into practical forms of governance. The Chinese dragon is analyzed in relation to the Mandate of Heaven, imperial ritual, bureaucratic hierarchy, and Qing efforts to preserve cosmic legitimacy while adopting selective Western military and administrative practices. The Turkic wolf is discussed through Asena, kut, the wolf-headed banner, the Ergenekon narrative, and steppe traditions that linked leadership to ancestry, mobility, collective survival, and martial skill. The comparison also follows these symbols into warfare, showing how dragon imagery supported defensive order and centralized command, while wolf imagery shaped ideals of agility, raid tactics, psychological pressure, and frontier solidarity. In the modern era, the wolf’s public role was partly constrained by sedentarization, Islamization, and imperial administration, whereas the dragon remained central to late Qing court culture and diplomatic representation. The article concludes that both symbols survived modernization not by remaining unchanged, but by being repeatedly reinterpreted as flexible sources of legitimacy, identity, and strategic imagination.

Anahtar Kelimeler

• dragon
• wolf
• Chinese history
• Turkic world
• folklore

Etik Beyan

Research and publication ethics statement: This article has been written as a completely original research study. It is based on historical, textual, and visual/documentary sources and has not been presented at any symposium, congress, etc., nor has it been submitted to another journal for evaluation. The author followed ethical principles and rules during the research and publication process. Contribution rates of authors to the article: The article is single-authored. Ethics committee approval: Ethics committee approval is not required for the study, as it does not involve human participants, personal data, experimental procedures, surveys, interviews, or animal subjects. Support statement: No financial support was received for the study. Conflict of interest: The author declares no conflict of interest.

Ejderhalar ve Kurtlar: Çin ve Türk Dünyasında Otorite, Strateji ve İmparatorluğun Mitik Sembolleri

Öz

Bu makale, Çin’de ejderha ve Türk dünyasında kurt figürlerinin 19. yüzyılda yöneti şim, kimlik ve askerî yapı üzerindeki güçlü sembolik rollerini incelemektedir. Önce ki yüzyıllardan kalma arkeolojik buluntular, bu motiflerin tarihsel derinliğine işaret etmekteyse de, makalenin odağı esas olarak geniş kapsamlı reformların, teknolojik yeniliklerin ve dış baskıların yaşandığı 19. yüzyıldır. Karşılaştırmalı tarih yöntemi temelinde gerçekleştirilen analiz, kozmik veya soy temelli referansların devlet po litikalarını ve toplumsal düzeydeki otorite algısını ne ölçüde yönlendirdiğini ortaya koymaya çalışmaktadır. Bu doğrultuda, resmî fermanlar, sözlü anlatılar ve yerel ritü eller, ejderha ve kurt gibi sembollerin iç ve dış baskıların yoğun olduğu ortamlarda dahi uyum sağlama becerisine sahip olduğunu göstermektedir. Söz konusu semboller, bir yandan ahlaki söylemlerle stratejik planlamayı bü tünleştirirken, diğer yandan topluluk içi dayanışmayı besleyen mitik bir çerçeve sunmuştur. Ele alınan bulgular, efsanevi imgelerin siyasal söylemdeki kalıcılığını vurgulayarak, sembolik mirasın hızla değişen toplumsal koşullar altında meşru iyeti nasıl pekiştirebileceğini ya da yeniden tanımlanabileceğini göstermektedir. Örneğin, Osmanlı/Türk dünyasında kurt figürü, 19. yüzyılın sonunda da kimlik ve askerî mobilizasyonun bir unsuru olarak varlığını sürdürmüş; aynı şekilde, Qing Hanedanı’nda ejderha, reform girişimlerine rağmen saray ve bürokrasi nezdinde göksel bir meşruiyetin temsilcisi olmayı sürdürmüştür. Bu süreçte, modernleşme ve yabancı etkilerle harmanlanan geleneksel motifler, toplulukların kolektif hafıza sını güçlendirecek şekilde yeniden yorumlanmıştır. Sonuç olarak, 19. yüzyılda hem Çin’de hem de Türk dünyasında ejderha ve kurt sem bollerinin, güçlü tarihsel kökenlerini koruyarak reform ve modernleşme hareketlerine uyum sağlayacak biçimde dönüşebildiği ortaya konulmaktadır. Böylelikle geleneksel inançlar tamamen terk edilmek yerine, yeni yönetsel pratiklerle bütünleşmiş ve top lumsal meşruiyet arayışlarına ivme kazandırmıştır. Bu durum, mitik öğelerin hızlı de ğişim dönemlerinde dahi stratejik ve ideolojik değerini koruduğunu göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

• ejderha
• kurt
• Çin tarihi
• Türk Dünyası
• folklor

Kaynakça

1. Acar, T. (2018). Wolf narratives in late Ottoman discourse. Steppe Studies, 5(2), 115-130.
2. Alp, E. (2015). Centralization and mythic imagery in Turkic principalities. Orta Asya.
3. Arslan, M. (2020). Mythic heritage and modern institutions in Turkic reforms. Anadolu.
4. Ateş, O. (2017). Tactical evolution in steppe warfare. Eurasian Military Journal, 10(3), 35-47.
5. Aydın, O. (2020). Islamization and local governance in Central Asia. Transoxiana Review, 13(1), 50-65.
6. Aydemir, B. (2018). Turkic lineage and ancestral sovereignty. Nomad History Review, 12(3), 53-68.
7. Balci, M. (2016). Wolf identity in the Turkic epic. In A. Demir (Ed.), Central Asian oral traditions (s. 85-102) Orta Asya Enstitüsü.
8. Balkır, S. (2016). Bozkır epics and the adaptation to sedentarization. Orta Asya Enstitüsü.

9. Baykara, E. (2019). Rethinking Asian warfare: Cultural narratives and strategic choices. Konya.
10. Chang, L. (2015). Myth, modernization, and the Qing reforms. Beijing Akademik.
11. Chen, Y. (2005). Imperial rites and the moral order. Historical Letters Quarterly, 12(1), 18-29.
12. Chung, W. (2020). Maritime defenses and imperial symbolism in the Qing era. Oceanic History Quarterly, 6(2), 85-102.
13. Collins, A. (2014). Göbekli Tepe ve tanrıların doğuşu. Alfa.
14. Çoruhlu, Y. (2024). Bir Türk ikonu: Böri: Türk sanatı, mitolojisi, inanç ve geleneklerinde “kurt” imgesi. Ötüken.
15. Ersoy, G. (2017). Religious authority and mythic symbols in the late Ottoman period. Journal of Islamic History, 9(2), 15-27.
16. Fu, M. (2020). Maritime arsenals and cultural diplomacy in late Qing. Nanhai Naval Studies Quarterly, 8(3), 40-58.
17. Golden, P. (2002). Nomads and their neighbors: The Turkic world in historical perspective. Oxford Orta Asya Çalışmaları.
18. Gömeç, Saadettin Yağmur. 2023. Türk düşüncesinde siyasi hâkimiyet. Berikan.
19. Gömeç, Saadettin Yağmur. 2024. Türk düşüncesinde siyasi hâkimiyet, GTTAD (Prof. Dr. Eşref Buharalı Özel Sayısı), 865-878.
20. Guo, D. (2015). Traditional treatises and late imperial military adaptation. Beijing Tarih Araştırmaları.
21. Güneş, B. (2021). Early discussions of pan-Asianism in the Ottoman press. Eurasian Intellectual History, 14(1), 30-46.
22. He, X. (2020). Self-strengthening and the reimagined dragon. Modern China Studies, 21(2), 60-78.
23. İnan, Abdülkadir. 1986. Tarihte ve Bugün Şamanizm: Materyaller ve Araştırmalar. Türk Tarih Kurumu.
24. İnayet, Alimcan. 2018. “Mitostrateji Üzerine.” Uluslararası Uygur Araştırmaları Dergisi 12, 40-54.
25. James, L. (2010). Industrialization and global conflict in the 19th century. Global Power Review, 3(1), 1-15.
26. Karabacak, U. (2020). Mythic diplomacy: Symbolic interplay in Sino-Turkic encounters. Asia Minor Policy Review, 11(4), 5-18.
27. Kasaba, T. (2021). Tradition under pressure: Cultural change in 19th-century Eurasia. İzmir Tarih.
28. Köprülü, A. (2021). Steppe alliances and cultural identity. Türk Tarih Dergisi, 28(4), 110-129.
29. Kumuk, S. (2021). Wolf totem and tribal resilience in Central Asia. Boreal Studies Journal, 15(3), 88 101.
30. Li, D. (2009). Emperors and cosmic harmony: State rituals in late imperial China. Hangzhou University Journal, 9(3), 110-125.
31. Liang, J. (2019). Questioning the imperial dragon: Modern citizenship debates in late Qing. Beijing Social Sciences, 6(3), 25-37.
32. Lin, X. (2014). Imperial discourse and local practice: Legitimacy in 19th-century China. Chengdu Tarih.
33. Liu, H. (2018). Naval reforms in late Qing and the clash of maritime visions. Wuhan Military Studies, 12(1), 70-85.
34. Masurov, F. (2019). Pastoral shifts and communal land rights in Central Asia. Steppe Economic History, 5(1), 27-43.
35. Moore, C. (2016). Ritual and representation: Western envoys at the Qing court. Diplomatic Encounters Quarterly, 3(2), 200-218.
36. Onar, G. (2015). Nomadic transitions and state formation in Ottoman peripheries. Frontier History Annual, 9(2), 122-138.
37. Ögel, Bahaeddin. 1971. Türk Mitolojisi (Cilt I) Türk Tarih Kurumu.
38. Rong, Z. (2015). Internal rebellions and mythic resilience in Qing China. Xi’an Tarih.
39. Roux, J.P. (1982). La religion des Turcs et des Mongols. Paris Şark Tetkikleri.
40. Shen, L. (2017). Observations on Central Asian customs by late Qing travelers. Eastern Travelogue Studies, 2(4), 60-74.
41. Taşağıl, Ahmet. 2003. Göktürkler I. Türk Tarih Kurumu Yayınları.
42. Taşağıl, Ahmet. 2015. İslamiyet Öncesi Türkler. Bilge Kültür Sanat.
43. Tekin, M. (2021). Istanbul to Beijing: Ottoman envoys and their impressions. Osmanlı Diplomat Dergisi, 12(1), 35-49.
44. The Metropolitan Museum of Art. (n.d.). Dragon Robe (late 19th century, China). Retrieved from https://www.metmuseum.org/art/collection/search/70491.
45. The Metropolitan Museum of Art. (n.d.a). Knotted dragon pendant (China, 3rd century BCE). Retrieved from https://www.metmuseum.org/art/collection/search/39637.
46. The Metropolitan Museum of Art. (n.d.b). Bronze dragon-type fibula (Villanovan, 8th century BCE). Retrieved from https://www.metmuseum.org/art/collection/search/256008.
47. Togan, Z. (2005). Oral epics and social memory among Turkic tribes. In H. Erol (Ed.), Epic traditions of Inner Asia (s. 10-29). Bozkır Çalışmaları.
48. Ünal, B. (2019). Riders of the steppe: Eurasian cavalry from the Golden Horde to modern times. Orta Asya Tarih Kurumu.
49. Van de Berg, F. (2013). Cultural synergy or symbolic conflict? Mythic parallels in Sino-Turkic relations. Crossroads of Asia Journal, 7(1), 85-95.
50. Wang, F. (2017). State-building strategies under Western pressure: A Qing perspective. Shanghai Akademik.
51. Wu, L. (2019). Emperors, reformers, and the shifting dragon narrative. Contemporary Qing Studies, 4(2), 25-39.
52. Xie, H. (2010). Rites and cosmic balance: The emperor’s role in Qing governance. Imperial Studies Quarterly, 15(1), 26-39.
53. Yalın, K. (2018). Agricultural transitions and tribal politics in 19th-century Anatolia. Anadolu Historical Review, 10(3), 70-88.
54. Yilmaz, Z. (2019). Translating sovereignty: Diplomatic encounters and Turkic ruler titles in the 19th century. Eurasian Diplomacy Review, 2(1), 139-153.
55. Yusufoğlu, M. (2018). Mythic fear and strategy: The wolf archetype in inter-tribal conflicts. Steppe Anthropology Review, 4(3), 40-52.
56. Zhang, T. (2012). The cosmic order in late imperial governance. Shanghai Historical Studies, 4(1), s. 40-52.
57. Zhao, R. (2018). Dragons in Qing frontier policies. Statecraft and Society Journal, 10(2), 76-89.
58. Zhong, M. (2011). Imperial rituals and symbolic power in 19th-century China. Celestial Mandate Quarterly, 7(4), 80-94.
59. Zhou, H. (2013). Dragons in vernacular myth and official discourse. Journal of Chinese Cultural Heritage, 7(2), 5-88.