Kültürel Mirasın Kayıt Altına Alınması: Telkâri Ustası Aziz Dilmeç’in Çizim Defteri Üzerine Bir İnceleme
Öz
Geleneksel Türk el sanatları arasında yer alan telkâri, bir aksesuar unsuru olmanın ötesinde teknik bilgi, kullanım biçimi ve kültürel anlamıyla dikkat çeken bir zanaattır. Tel ile yapılan sanat anlamına gelen telkâri, geleneksel bir meslek olarak aynı zamanda Türk kültürünün somut olmayan kültürel miraslarından bir tanesidir. Somut olmayan kültürel miras kapsamında bulunan el sanatlarının korunması amacıyla belgelenmesi, arşivleme çalışmalarıyla kayıt altına alınması önem arz etmektedir. Araştırmada, telkâri geleneğinin devam ettiği merkezlerden Mardin ili Midyat ilçesinde yaşayan telkâri ustası Aziz Dilmeç’in 1973 yılından itibaren tuttuğu telkâri ürün çizimlerini içeren çizim defterine ulaşılmıştır. Midyat’ta bulunan atölyesinde bugüne kadar 30’a yakın çırak yetiştiren usta, çizim defterini çırakların eğitilmesi sürecinde kullanmıştır. Telkâri geleneğinin son 53 yılına dair yazılı bir belge niteliğinde olan çizim defterinde bulunan 45 sayfanın 42’sinin görselleri alınmış ve incelenmiştir. Tekrara düşmemek için aynı özelliğe sahip büyük parçalardan bir örnek kullanılmıştır. Çizimler, ürünlerin üzerine konulan bir kâğıda yapıldığından ölçüler ve boyutlar milimetrik olarak ürünün gerçek büyüklüğünü ortaya koymaktadır. Çizim defterinde bulunan ürün çizimlerinden, bir ata sanatı olan telkârinin Midyat örneğinde; kullanılan motif ve desenleri, yöredeki isimlendirmeler, çizimlerin etrafına tutulan notlar, çizimlerde yer alan geleneksel özellikler ele alınmıştır. Araştırmada derinleme mülakat ve doküman analizi yöntemleri kullanılmıştır. Yazılı kaynakların nadir bulunduğu el sanatlarının yazılı bir vesikası hükmündeki çizim defterinden, usta-çırak ilişkisi içerisinde sözlü ortamda gerçekleştirilen ve bazı kaynaklarda örtük eğitim, bazı kaynaklarda ise sargın öğrenme olarak isimlendirilen atölye eğitiminin içeriğine dair bilgiler elde edilmiştir. Çizim defteri, örtük bilginin açığa çıkarılmasında ve sargın öğrenme denilen informal öğrenmeyi formal bir boyuta taşımakta önemli bir rol oynamaktadır.
Anahtar Kelimeler
Etik Beyan
Kaynakça
- Akengin, G., vd. (2021). Midyat telkâri ustaları. Turkish Academic Research Review, 6(2), 752-771. https://doi.org/10.30622/tarr.935572
- Allak, F. (2022). Anadolu’daki kilim motiflerinin gümüş-telkâri alanına uygulanması: Mardin Olgunlaşma Enstitüsü örneği. International Journal of Mardin Studies, 3(1), 55-72.
- Allak, F. (2024). Mardin’deki gümüş telkâri atölyeleri ve ustaları üzerine bir araştırma. Korkut Ata Türkiyat Araştırmaları Dergisi, 1(4), 1370-1391. https://doi.org/10.51531/korkutataturkiyat.1417983
- Arlı, M. (1984). El sanatlarının gerileme, kaybolma ve öğretim biçimlerinin değişme nedenleri ile geliştirilme ve yaşatılmasına ilişkin öneriler. İ. Öztürk (Haz.), I. Ulusal El Sanatları Sempozyumu Bildirileri içinde (ss. 41–51) Dokuz Eylül Üniversitesi Yayınları.
- Arlı, M. (1989). Beypazarı’nda telkâri üzerinde bir araştırma. Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları.
- Büyükokutan Töret, A. & Coşkun, T. (2025). Geleneksel el sanatlarında yenilik ve sürdürülebilirlik: Sivrihisar cebe ustası Metin Altay. Folklor Akademi Dergisi, 8(4), 1021-1037.
- Büyükyazıcı, M. E. (2008). Trabzon ilinde altın ve gümüş işlemeciliği [Yayımlanmamış doktora tezi] Ankara Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü.
- Che, G., & Hashim, A. (2024). Factors affecting the innovative development and value creation of traditional handicrafts. PaperASIA, 40(5b), 36-43. https://doi.org/10.59953/paperasia.v40i5b.178
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Türkiye Dışındaki Türk Halk Bilimi
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Tarık Demir
0000-0002-9516-4491
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
1 Kasım 2026
Gönderilme Tarihi
16 Mayıs 2025
Kabul Tarihi
3 Mart 2026
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2026 Cilt: 32 Sayı: 128