Elif Batuman'ın The Idiot Romanında Yüksek Öğrenimin Beyhudeliği

Öz

Elif Batuman’ın ilk romanı, The Idiot (2017), baş karakter Selin’in üniversitenin ilk yılında başından geçenleri anlatmaktadır. Selin’in hikayesi üniversite öğreniminin durumunu ve bu durumun bir öğrencinin bakış açısıyla nasıl algılandığını gözler önüne sermektedir. Bu bağlamda, The Idiot’ı bir kampüs romanı olarak sınıflandırmak en doğrusudur. Kampüs romanı çağdaş romanın bir alt türü olarak ortaya çıkmıştır ve 1950’lerden günümüze değin varlığını sürdürmektedir. Bu türdeki eserlerin çoğu öğretim üyeleri tarafından yazılmış ve yine çoğunun baş karakterleri öğretim üyeleridir. The Idiot’da ise bir öğrenci olan baş karakter Selin akademinin bu görünümünü tersine çevirmektedir ve bir öğrencinin gözünden okuyucuya farklı bir perspektif sunmaktadır. Bu perspektiften bakıldığında okuyucunun gözünde çok farklı bir akademik dünya oluşmaktadır. Bu çalışma The Idiot’a çağdaş bir kampüs romanı olarak odaklanmakta ve onu türün alışılagelmiş örneklerinden farklı kılan ve ezber bozan unsurlarını ortaya koymaktadır. Çalışma, bu açıdan, The Idiot’ın duygusal bir aşk hikayesi veya genç bir kadının başından geçenlerin sıralanmasından çok daha fazlası olduğunu öne sürmektedir. Roman yüksek öğrenimi modern yaşamda etkisizliği ve anlamsızlığı yönünden eleştirmektedir. Üstelik dünyanın en saygın yüksek öğretim kurumlarından birinde okuyan Selin ve gözlemleri üzerinden yapılan bu eleştiri, yüksek öğretimden ve yüksek öğretimin ona sunabildiklerinden daha fazlasını bekleyen bir öğrencinin hayal kırıklığının öyküsüdür. Aldığı derslerin hedeflenen sonuçları ile onlardan gerçekte öğrendikleri arasındaki uçurumla ilgili Selin’in somut yorumları ve çıkarımları özellikle dikkat çekmektedir. Selin’e göre geleneksel yüksek öğretim sistemi hayatında bu öğrenimin olumlu etkilerini görebileceği şekilde yenilenmeli ve geliştirilmelidir. Dahası, roman dijital iletişimin akademide ve özel hayatta etki ve etkisizliği üzerine önemli gözlemler içermektedir. Dijital iletişimin ve dilin kampüs hayatına ve sosyal hayata girişi üzerindeki odağı, anlatıda öğrencilerin bakış açısının kullanılması ile birlikte ele alındığında, The Idiot alışılagelmiş kampüs romanlarından ayrılmaktadır. Aynı zamanda günümüz akademisine ve mevcut problemlerine ışık tutan roman, bu bağlamda, geleneksel yüksek öğretim sisteminin öğrencilerin gözünden nasıl gözüktüğünü de gözler önüne sermektedir.

Anahtar Kelimeler

• Elif Batuman
• yüksek öğrenim
• The Idiot
• kampüs romanı

The Futility of Higher Education in Elif Batuman’s The Idiot

Öz

Elif Batuman’s first novel, The Idiot (2017) tells the events in the freshman year of its protagonist, Selin. Selin’s story reveals the condition of university education and how it is observed from a student’s point of view. In this respect, The Idiot can best be classified as a campus novel. The campus novel has developed as a postwar subgenre of the contemporary novel since the 1950s. Most of these works were written by professors and their protagonists were, again, professors. In The Idiot, on the other hand, Selin mirrors a reverse view of academia. This study focuses on The Idiot as a contemporary campus novel and points out its different and subversive aspects, separating it from conventional examples of the genre. In this regard, this study argues, The Idiot is much more than a sentimental love story and the novel criticizes the higher education in terms of its inefficiency and futility in modern life. It is a story of disappointment of a student who had higher expectations from the higher education than the higher education could offer. Selin has some solid remarks about the gaps between the intended outcomes of the courses she takes and what she actually learns from them. According to Selin, the conventional higher education system should be reformed and improved so that she can witness its positive effects in life. The novel’s focus on the entry of digital communication and language into the campus and social life, together with the students’ point of view in the narrative make it a distinctive example of its genre.

Anahtar Kelimeler

• Elif Batuman
• higher education
• The Idiot
• campus novel

Etik Beyan

Research and publication ethics statement: Research has not been previously published or submitted to any other outlet for publication. The author followed ethical principles and rules during the research process. Contribution rates of authors to the article: First author %100. Ethics committee approval: Ethics committee approval is not required for the study. Support statement (optional): No financial support was received for the study. Conflict of interest: There is no conflict of interest between the authors of this article.

Kaynakça

1. Adams, H. (1976). The academic tribes. Liveright.
2. Alter, E. (2017). The fiction of everyday life: Elif Batuman talks about writing the idiot, her first novel. Publishers Weekly, 264 (8), 52- 53.
3. Batuman, E. (2017). The idiot. Vintage.
4. Bradbury, M. (1988). No, not Bloomsbury. Columbia UP.
5. Bradbury, M. (2012). The History Man. Picador.
6. Christman, P. (2017). A defiant imperfection. A review: The idiot by E. Batuman [Review of the book The idiot by P. Christman] Commonweal, 144(12), 37-38.
7. Cuddon, J.A. (1999). The penguin dictionary of literary terms & literary theory. Penguin. Eco, U (2002) On Literature. Harcourt.
8. Furlanetto, E. (2016). Resident aliens: Locating Turkish American literature beyond hyphenated American fiction. Amerikastudien / American studies Turkish American literature, 61(2), 181-202.

9. Furlanetto, E. (2017). Towards Turkish American literature: Narratives of multiculturalism in postimperial Turkey. Peter Lang.
10. Kindley, E. (2017). The baggy monster [Review of the book The idiot by E. Kindley] The Nation, April 10. 31-33.
11. Leiding, R. (2016). Review: Elif Batuman’s the idiot [Review of the book The idiot by R. Leiding] Library Journal, Fiction, December. 81.
12. Lodge, D. (1987). Small world: An academic romance. Penguin.
13. Max, N. (2017). The contradictory, strange, fragmentary business of living. The Threepenny Review, 149(Spring 2017) 13-15.
14. Merrill C. T. (2022). A cloak of fiction [Review of the book The idiot by T. Cribben Merrill] First Things: A Monthly Journal of Religion & Public Life. October, (326), 50.
15. Payne, C. & J. O’Neill. (2016). A conversation with Joseph O’Neill. Amerikastudien / American studies -Turkish- American literature, 61(2), 219-224.
16. Pinsker, S. (2003). Postmodernist theory and the academic novel’s latest turn. The Sewanee Review, 111(1), 183-191.
17. Rosefield, H. (2017). Are you experienced? [Review of book The idiot by H. Rosefield] New Statesman, 14-20 July, 45.
18. Schellenberger, J. (1982). University fiction and the university crisis. Critical Quarterly, 24(3), 45-48. https://doi.org/10.1111/j.1467-8705.1982.tb01879.x
19. Scott R. F. (2004). It’s a small world, after all: assessing the contemporary campus novel. The Journal of the Midwest MLA, 37(1), 81-87.
20. Showalter, E. (2005). Faculty towers: The academic novel and its discontents. University of Pennsylvania Press.
21. Townsend, C. (2022). Aesthetics for idiots: Truth and beauty in Elif Batuman’s the idiot. Critique: Studies in Contemporary Fiction, 63(5). 587-596. https://doi.org/10.1080/00111619.2020.1866482.
22. Zhang, L. (2012). The humanities: their value, defence, crisis, and future. Diogenes, 58(1-2), 64-74.