Müzik Topluluklarındaki Bireylerin Grup İçindeki Rollerinin, Müzikal Başarı Üzerindeki Etkisi

Öz

Araştırmada müzik topluluklarındaki bireylerin grup içindeki rollerinin müzikal başarıları üzerindeki etkisi ortaya konulmuştur. Bireylerin grup içindeki rollerinden kasıt, iletişim, sorumluluk ve motivasyon becerileridir. Araştırmanın evrenini, Türkiye’deki Eğitim Fakülteleri Müzik Eğitimi Ana Bilim Dalı viyolonsel öğrencileri, örneklemini ise Gazi Üniversitesi Eğitim Fakültesi Müzik Eğitimi Ana Bilim Dalında öğrenim gören viyolonsel öğrencilerinin tümü oluşturmaktadır. Bu araştırma kapsamında araştırmacı ve uzman kişiler tarafından hazırlanan “iletişim, sorumluluk ve motivasyon beceri puanları”ve «müzikal başarı puanları” ölçekleri kullanılmıştır. Araştırma sonucunda şu sonuçlar elde edilmiştir; İletişim, sorumluluk ve motivasyon becerileri ile müzikal başarı arasında pozitif yönlü ilişki vardır. Bu becerileri daha yüksek olan bireylerin diğerlerine oranla müzikal başarılarının daha yüksek olduğu görülmüştür. İletişim, Sorumluluk ve Motivasyon Beceri ölçeğinden elde edilen verilere göre, bu becerileri yüksek olan öğrencilerin en çok başarılı oldukları konular; istekli, sabırlı, dikkatli, uyumlu, saygılı, pozitif olma ve zamanlama konularıdır. İletişim, Sorumluluk ve Motivasyon becerileri düşük olan öğrencilerin en yetersiz oldukları konular ise getirdiği önerilerle müziğe katkıda bulunma, grup arkadaşlarını destekleme ve/veya cesaretlendirme, yardımlaşma, paylaşma konularıdır. Araştırma sonunda araştırmacı tarafından ortaya konulan önerilere yer verilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• İletişim, sorumluluk, motivasyon, müzikal başarı

THE IMPACT OF INDIVIDUALS’ ROLES IN MUSIC COMMUNITIES WITHIN GROUPS ON MUSICAL SUCCESS

Öz

According to the research, it is obvious that communication in music groups, responsibility, and motivation skills have a great effect on theachievements of music groups. The population of the researchconstitutes the violoncello students studying in musical education departments of faculties of education in Turkey. The sample of the research constitutes all thevioloncello students studying in musical education department of faculty of education at Gazi University. Researchers, and experts use some points which are communication, responsibility, motivation skill points, and musical success points for this research. To sum up the results of the research; there is a positive relationship between communication, responsibility, motivation skills and musical success. One shaving these skills are more successful in musical success according to not to have. The research shows that the successful attributes of the student shaving these skills are willingness, respect, positiveness, andusing time effectively. On the other hand, the weak attributes of the students who do not have these skills are attribution to music by means of their suggestions, supporting, encouraging, or sharing to their group friends. In addition, the suggestions of the researcher is taken part in the final of the research.

Anahtar Kelimeler

• Communication, responsibility, motivation, musical success

Kaynakça

1. Afacan, C. Kolmogorov-SmirnovTesti. İstatistik Analiz Hakkında.
2. (2011. Mart 04)
3. Altınköprü, T. (1999), Çocuğun Başarısı Nasıl Sağlanır, Ankara, Hayat Yayıncılık.
4. Ay, Ü. (2003). İşletmelerde Etik ve Sosyal Sorumluluk. Adana: Nobel Kitapevi
5. Aypay, A.,Cemaloğlu, N., Sarpkaya, R., Ellez, A.M., Şahin, B., Tomul, E., Yolcu, H., Karakaya, İ., Baştürk, R., Turgut, Y. (2009). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Anı Yayıncılık.
6. Başaran, E. (1971), Eğitim Psikolojisi. (ikinci baskı). Ankara.
7. Büyüköztürk, Ş.(2002). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı. (Birinci Baskı). Ankara: Pe- gem Yayıncılık.
8. Ceviz, O. (2003). “Nlp Başarı Ve Motivasyon Teknikleri İle Müzik Eğitiminde Başarının Artırılması”. Cumhuriyetimizin 80. Yılında Müzik Sempozyumu, İnönü Üniversitesi, Malatya Bildiriler.

9. Davis, K. (1982). İşletmelerde İnsan Davranışı. çev: Kemal Tosun. İstanbul: İ.Ü. İşletme Fakültesi.
10. Dökmen, Ü. (2000) Varolmak Gelişmek Uzlaşmak. İstanbul: Remzi Kitapevi.
11. Dökmen, Ü. (2006). İletişim Çalışmaları ve Empati. (Otuzbeşinci Baskı). İstanbul: Sistem Yayıncılık.
12. Goleman, D. (1998). İşbaşında Duygusal Zekâ. İstanbul: Varlık Yayınları.
13. Kaptan, S. (1998). Bilimsel Araştırma ve İstatistik Teknikleri. (On birinci baskı). Ankara: Tekışık Web Ofset Tesisleri < http://yayim.meb.gov.tr/dergiler/153-154/hayirsever.htm> (08 Mart 2011).
14. Küçükahmet, L.,Ataman, A., Külahoğlu, Ş.Ö., Çalık, T. Altıntaş, E., Özkılıç, R., Sarıtaş, M., Ercan, L., Çakmak, M., Koşar, E., (2003). Sınıf Yönetiminde Yeni Yaklaşımlar. (Üçüncü Baskı). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
15. Mathews, A. (1983). Communicate a librarian’s guide to interpersonal relation. Chicago: American Library Association.
16. Muhtar, R. (2011). “Müzikoterapi”. Nabız Dergisi. (28).
17. Özen, Y. (2001), Yarına Kalmak Adına Sorumluluk Egitimi, Ankara, Nobel Yayın Dağıtım.
18. Strauss, D.A. (2001). A Descriptive Analysis Of Models Of Communication In Sequental Patterns Of International Instruction Employed By Selected High School Band Directors. United States: The University of Southern Mississippi.
19. Tekarslan, E. ,Baysal, A.C.(1996). İşletmeciler İçin Davranış Bilimleri (Dördüncü Baskı). İstanbul: Avcıol Basım Yayın.
20. Türk Dil Kurumu. (1998). Türkçe Sözlük. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
21. Türko, M. (1973). Bilimsel Yönetim Açısından Motivasyon. Erzurum: Atatürk Üniversitesi.
22. Yalçın, S. (1991). Personel Yönetimi. 4. bs. İstanbul: İ.Ü. İşletme Fakültesi.
23. Yalın, H.İ. (2004). Öğretim Teknolojileri ve Materyal Geliştirme. (Onüçüncü Baskı). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.