Biz ve Cesur Yeni Dünya’da İlkelcilik
Öz
Bu çalışmanın amacı, Arthur O. Lovejoy ve George Boas’ın ilkelci düşünme tarzıyla
ilgili kavramsal ayrımlarından hareketle, Yevgeni Zamyatin’in Mıy (Biz) ve Aldous
Huxley’in Brave New World (Cesur Yeni Dünya) adlı eserlerinde ilkelciliği karşılaştırmalı
olarak incelemektir. Edebi ve felsefi ilkelcilik Batının düşünce tarihine içkin olan bir
eğilimdir ve farklı versiyonlarıyla 20. Yüzyılın distopya edebiyatına damgasını vurur. İlkelci
söylem, Biz’in Mephi anlatısında, Cesur Yeni Dünya’nın ise Malpais anlatısında ortaya çıkar.
Ütopyacı kurguya özgü yolculuk teması bağlamında Mephi ve Malpais kültürel alandan
doğaya geri dönüşü ifade eder. Her iki anlatı da katı ilkelci bir içeriğe sahiptir ama bu
ilkelcilik Mephi anlatısında olumlu düzlemde Malpais anlatısında ise olumsuz düzlemde
kurgulanır. Bu farklılığa rağmen, ilkelci düşünme tarzı her iki metinde de mevcut duruma
karşı eleştirel bir norm olarak kullanılır. Böylece Biz ve Cesur Yeni Dünya’da ilkelci söylem,
bilimsel ve teknokratik totalitarizme yapılan eleştirinin hareket noktası haline gelir. Ancak her
iki metinde de ilkelcilik doğaya geri dönüş çağrısına dönüşmez. Biz ilkelci söylemi olumlu
düzlemde kullanarak doğa ve kültür sentezinin imkanına işaret eder. Böylece Zamyatin’in
romanı insan doğasının farklı yönlerinin, yani pathos ile logos’un uzlaştırıldığı bir kültürel
düzeni olumlar. Buna karşılık Huxley’nin romanı ilkelciği negatif düzlemde kullanarak yani
karşı ilkeci söylemi üreterek bir kültür savunusu içerir. Böylece Cesur Yeni Dünya, eski
bir geleneğe ve onun temsilcisine, yani Rönesans ve Shakespeare’e geri dönerek, kültürel
kötülüğe karşı ahlaki bilinçlenmeyi olumlar. Buna göre Biz’in alternatif kültürel düzeni,
doğal olan ile kültürel olanın birliğine dayanırken, Cesur Yeni Dünya’nın alternatifi, kültürü
yine kültürel olanın yardımıyla yeniden düzenlemektir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Adorno, T. W. (1963). Aldous Huxley und Utopie. Prismen: Kulturkritik und Gesellschaft (s. 92-117). München: DTV.
- Atwood, M. (2007). Introduction, Brave New World (s. 6-15). London: Vintage Books.
- Beauchamp, G. (1977). Cultural Primitivism as Norm in the Dystopian Novel. Extrapolation, 19 (1), 88-96.
- Beauchamp, G., (1991). The Shakespearean Strategy of Brave New World. Utopian Studies, 4, 60-64.
- Boas, G. (1968). Primitivism. P. P. Wiener (Ed.). Dictionary of the History of Ideas III (s. 577-598). New York: Charles Scribner’s Sohn. Erişim: 25.11.2015, www.xtf.lib. virginia.edu.
- Çörekçioğlu, H. (2011). Zamyatin’i ve Biz’i Okumak: Doğa ve Kültür Geriliminden Geleceğe Bakış. Felsefelogos, 41, 93-113.
- Harrison, T. P. (1940). Aspects of Primitivism in Shakespeare and Spenser. Studies in English, 20, 39-71.
- Horigan, S. (1998). Nature and Culture in Western Discourses. London: Routledge.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Antropoloji
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Hakan Çörekçioğlu
*
Bu kişi benim
Yayımlanma Tarihi
1 Mayıs 2016
Gönderilme Tarihi
10 Eylül 2016
Kabul Tarihi
3 Aralık 2016
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2016 Cilt: 22 Sayı: 86