Cicero’nun Eserlerinde Denizcilik Kaynaklı Eğretilemeler
Öz
Metaphora sözcüğü klasik Yunancada meta ön ekini alan ve bir yerden başka bir yere
taşımak anlamına gelen pherein fiilinden türemiştir. Latinceye ise yine aynı anlama gelen
transferre fiilinden türeyen translatio terimi ile aktarılmıştır. Türkçede geçici kullanımı işaret
eden eğretileme ve ödünç alınmayı gösteren istiare sözcükleriyle karşılanmıştır. Bu çalışmada
metaphora ve translatio karşılığı olarak eğretileme sözcüğü kullanılacaktır. Eğretileme
benzerlik ilişkisi olan iki sözcükten birini gerçek anlamının dışında diğer sözcüğün yerine
kullanmak olarak tanımlanır. Eğretileme kaynağı ise sözcüğün ödünç alındığı alanı belirtmektedir.
Her dilde ve kültürde olduğu gibi Latincede de geniş bir kullanım alanı bulunmaktadır.
Denizcilik, tarım ve hayvancılık, doğa olayları, kölelik, askerlik, oyunlar, avcılık, ateş
ve ışıkla ilgili sözcükler Latincenin başlıca eğretileme kaynakları arasındadır. Latin ozanları
ve yazarları bu alandan ödünç aldıkları sözcükleri diğer alanlarda başka bir sözcüğün yerine
kullanmışlardır. İÖ 1. yüzyılın Roma sözbiliminde, felsefesinde ve siyasetinde çok önemli
bir kişilik olan Marcus Tullius Cicero eserlerinde bu alanların yanı sıra denizcilikle ilgili
sözcükleri eğretileme olarak sıklça kullanmıştır. Bu çalışmada ilk olarak eğretilemenin
tanımı ve kullanım amaçlarına ilişkin kuramsal bilgiler eskiçağda retorik üzerine yazmış
yazarların yapıtlarından derlenecek ve aktarılacaktır. Daha sonra Cicero’nun eserleri üzerine
yoğunlaşılacak, yayınladığı mahkeme konuşmaları ve söylevleri, felsefi içerikli eserleri,
son olarak da dostlarına ve çevresine yazmış olduğu mektuplar taranacaktır. Bu eserlerde
görülen denizcilik kaynaklı eğretilemeler, aktarılan sözcükler temelinde gruplandırılıp değerlendirilmeye çalışılacaktır. Bu yöntemle Cicero’nun birçok eserinde dağınık bir biçimde
yer alan denizcilik kökenli eğretilemelerin bir araya geldiğinde ne ifade ettiği sorgulanacaktır.
Söz konusu sözcüklerin sayısı göz önüne alındığında, her birini açıklamak yerine, en
güzel örnekler eserlerinden seçilip irdelenecektir. Aynı ya da benzer biçimde kullanıldıkları
tespit edilen diğerleri ise, ilgili sözcüklere ayrılan bölümlerin altında, Cicero’nun eserlerinde
geçtiği yerlerle birlikte listelenecektir. Latincedeki her eğretilemeyi Türkçeye aynı biçimde
karşılamak zordur ve bazen açıklama yapmak ya da tek sözcüğü birkaç kelimeyle çevirmek
gerekmektedir. Bu durumun Latincedeki eğretilemenin güzelliğinin gözden kaçmasına neden
olacağı endişesiyle örnek cümleler metin içinde Latince olarak bırakılmış, çevirileri ise
dipnotlarda verilmiştir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Albrecht, M. . (2003). Cicero’s Style: A synopsis. Leiden: Brill.
- Dürüşken Ç. (1996). “Rhetorica Ad Herennium’da Sözcük ve Anlam Sanatları”, Lucerna: Klasik Filoloji Araştırmaları: 12-30
- May, J. M. (1980). “The image of the ship of state in Cicero’s pro Sestio” Maia NS 3: 259- 64
- Özaktürk, Fatma Gül (2000).“Eski Yunan ve Roma’da Söz Söyleme Sanatının Üç Biçemi: Attike, Asia ve Rodos”, A.Ü. Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Dergisi, C. 40, sayı 1-2 :. 219-230.
- Telatar, Ümit Fafo (2007). “Metaphora ve Metonymia’nın Latincedeki Tanımı ve Kullanımları” Arkeoloji ve Sanat Yayınları, sayı 125: 75-83
- Uzel,T. (1994). İambus’lar, Lirik şiirler, Satura’lar, Mektup’lar. Ankara: Türk Tarih Kurumu Basımevi.
- Wood, N. (1988). Cicero’s Social and Political Thought. Berkeley: University of California Press.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Sanat ve Edebiyat
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Çağatay Aşkit
Bu kişi benim
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
1 Mayıs 2016
Gönderilme Tarihi
13 Aralık 2016
Kabul Tarihi
3 Aralık 2016
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2016 Cilt: 22 Sayı: 86