Hayatın Kaynağı-Hayatın Sonu Olarak “Ölüm Ağzı” ve “Germinal”de Maden

Türk yazar İrfan Yalçın’ın “Ölümün Ağzı” ile Fransız yazar Emile Zola’nın “Germinal”

adlı romanları, hayatlarını tehlikeye atarak evlerini geçindirmeye çalışan insanların

mücadelesini, aile yaşantılarıyla birlikte vermeye çalışmaktadır. Her iki eserde de, işveren–

çalışan ilişkileri ve çalışanların göğüs germek zorunda kaldıkları sıkıntılar anlatılmaktadır.

Madenlerde ağır bir yaşam savaşı veren işçilerin yaşadığı zor hayatlar, son derece sıkıntılı

çalışma ortamları ve maddi zorluklarla, yoklukla geçen yaşamları oldukça etkileyici bir

biçimde okurun gözleri önüne serilmektedir. Emile Zola’nın “Germinal” adlı romanı,

dünya edebiyatını etkilemiş oldukça önemli bir eserdir. Çünkü bu romanda Zola, alt sınıfa

ait madencilerin yaşadığı dramı tüm çıplaklığıyla anlatarak, tüm dünyaya duyurmuştur.

İrfan Yalçın’ın “Ölümün Ağzı” romanı da Türk edebiyatında madencilerin yaşadığı zorlu

hayatı çarpıcı bir üslupla okura aktarması açısından öne çıkan bir romandır. Çalışma

konusunu oluşturan İrfan Yalçın’ın “Ölümün Ağzı” ile Emile Zola’nın“Germinal” adlı

eserleri sosyolojik inceleme yöntemiyle karşılaştırmalı edebiyat bilimi verilerine dayanarak

incelenmeye çalışılacaktır. Bilindiği üzere sosyolojik eleştiri edebiyatın içinde bulunduğu

toplumun bir ifadesi olduğu tezini savunur. Bu bağlamda, yazarı, eseri ve okuru sosyalolaylar, sosyal gelişmeler, değişmeler yarattığına göre, edebi eseri incelerken sosyolojik

şartların ve değişmelerin göz önünde bulundurulması gerekir. Ölümün Ağzı ve Germinal adlı

romanlarının irdeleneceği bu çalışmada amaç, farklı edebiyatlara, farklı toplumlara ait olan

bu iki edebi eser arasındaki benzerlikleri ortaya çıkarmaktır.