Dil Öğreniminde Öğrenci Bağışıklığının Dinamik Gelişimi
Öz
Hiver (2005) uyguladığı çalışmalardan bir tanesinde, eğitim alanına “öğretmen bağışıklığı” adında yeni
bir kavram sunmuştur ve bu bağışıklığın öğretmenlik mesleğinde belirsizlikler ve potansiyel sorunlarla
baş edebilme tecrübesiyle zamanla kazanıldığı ve bu mesleği devam ettirebilmek için elzem bir unsur
olarak işlev gösterdiği yargısına varmıştır. Zamanla gelişip yerleşen bu bağışıklık sistemi biyolojik
bağışıklık sistemi ve psikoloji alanındaki yerleşik temeller çıkış noktası olarak alınıp, Kaos Teorisinden
“öz örgütleme” çerçevesine dayandırılarak açıklanmıştır. Bir çok yabancı dil öğrencisi de öğrenme
motivasyon ve isteklerini etkileyebilecek sayısız negatif etkene rağmen dil öğrenmeye devam edebilmek
için uğraşmaktadırlar. Bu öğrencilerin bir kısmı, bu engelleri kendi öz motivasyonları ve kendi kendini
organize eden stratejiler aracılığıyla geçebilme yeteneğine sahipken, diğerleri bu tür problemlerle başa
çıkma konusunda kendi öz ve kimliklerinden habersiz olduklarından kendilerini yetersiz bulmaktadırlar.
Bu bağlamda, bu çalışma aynı bağışıklık sisteminin öğrenciler açısından da öğrenme sürecinde var olup
olmadığı, varsa nasıl işlediği ve hangi faktörlerin öğrenme bağışıklığı oluşturma sürecinde etkili olduğu
konusunu araştırmada merak uyandırmıştır. Ucu açık olan diğer bir soru da, bu kavramın öğrencilerin
bilinçlerini arttırabilmelerinin ve motivasyonları üzerinde gerekli dönüştürücü değişimi yapabilmelerinin,
bu yüzden de olumsuzluklara rağmen dil öğrenme yolculuğunu sürdürebilmek için daha üretken bir
şekilde yeniden geliştirebilmelerinin mümkün olup olmadığıdır. Araştırma sonucunda öğrenci bağışıklığı
öğrencinin okul hayatında karşılaştığı sorunlar veya rahatsızlıklar karşısında bir nevi öğrenmeye devam
edebilmek için yeni özellikler edinmiştir. Ortaya çıkan bu yeni durum, devam eden akademik zorluklarla
başa çıkabilmek ve bu durumu devam ettirebilmek için bir savunma sistemi olarak işlev görmeye
başlamıştır. Yeni ortaya çıkan sonuç, devam eden akademik zorluklarla başa çıkabilmek ve bu durumu
sürekli bir şekilde sürdürebilmek için bir savunma sistemi olarak işlev görmeye başladı.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Bandura, A. (1977). Social learning theory. Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall.
- Banzhaf, W. (2009). Self-organizing systems. In R. Meyers (ed.) Encyclopedia of Complexity and Systems Science (pp. 8040-8050). New York: Springer.
- Barbour, R. (2008). Introducing qualitative research: A student guide to the craft of doing qualitative research. London, uk: Sage.
- Benishek, L. A., & Lopez, F. G. (2001). Development and initial validation of a measure of academic hardiness. Journal of Career Assessment, 9, 333-352. doi:10.1177/106907270100900402
- Brunner, K., & Klauninger, B. (2003). “An integrative image of causality and emergence”. In V. Arshinov & C. Fuchs (eds.), Emergence, Causality, Self-Organization, ISBN 5956200065, pp. 23-35.
- Bryman, A. (2004). Social research methods (2nd ed.). Oxford, uk: Oxford University Press. Cassidy, S. (2016). The Academic Resilience Scale (ARS-30): A New Multidimensional Construct Measure. Frontiers in Psychology, 7, 1787. http://doi.org/10.3389/fpsyg.2016.01787
- Chiapelli, F., & Liu, Q. N. (2000). Immunity. In Hiver, P. (2016). Tracing the signature Dynamics of lanhuage teacher immunity. (Unpublished doctoral dissertation). University of Nottingham.
- Clément, R. & Gardner, R. (2001). Second language mastery. In H. Giles and W.P. Johnson
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Türk Halk Bilimi
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
20 Eylül 2019
Gönderilme Tarihi
10 Ekim 2018
Kabul Tarihi
10 Mart 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Cilt: 25 Sayı: 97