Özgecan Aslan Femicide in Turkish Parliamentary Sessions

Öz

This study examines discussion of Özgecan Aslan murder by deputies in parliamentary sessions. Many research link the murder of Özgecan Aslan and, more generally, violence against women to the conservative and male dominated mentality that the AK Party politicians encourage by their public speeches. The speeches of the politicians of all four parties in the parliament are examined to seek traces of conservative and male dominated discourse. In doing so, content analysis with a mixed method, i.e. quantitative and qualitative content analysis, was applied. A computer-assisted qualitative data analysis was carried out on the 26 written reports in which Özgecan Aslan was mentioned and which are accessed from the TGNA website. Qualitative data analysis programs MaxQDA 2018 and Nvivo 10 programs were used for this purpose. Findings revealed that the fact that Özgecan Aslan's murder is a primary agenda in the TGNA is directly related to the reactions in Turkish public; that the event is still not defined as a "femicide"; that the tendency of political parties to explain it for individual reasons and resolve them with aggravated punishments ignores the social dimension of femicide. As a result, even at a time when social reactions and sensitivity to violence against women is at its highest, male and female parliamentarians have not gone beyond the limits of male dominated discourse

Anahtar Kelimeler

• Özgecan Aslan,TGNA,femicide,male dominated discourse,computer assisted qualitativedata analysis

TBMM Birleşimlerinde Özgecan Aslan Cinayeti

Öz

Bu çalışma Özgecan Aslan cinayetinin TBMM birleşimlerinde milletvekilleri tarafından nasıl konu edildiğini ele almaktadır. Pek çok araştırma Özgecan Aslan cinayetini, daha genel olarak da kadına yönelik şiddeti, Ak Partili siyasetçilerin kamusal konuşmalarının cesaretlendirdiği muhafazakar ve erkek egemen zihniyetle ilişkilendirmektedir. Bu çalışma dört partiden siyasetçilerin TBMM birleşimlerindeki konuşmalarını inceleyerek muhafazakar ve erkek egemen söylemin izlerini aramaktadır. Bunu yaparken karma yöntemle içerik analizi yapılmıştır, başka bir ifadeyle hem nicel hem de nitel içerik analizi uygulanmıştır. Özgecan Aslan’ın adının geçtiği 26 TBMM birleşiminin tutanaklarını TBMM’nin websitesinden erişilmiş ve tutanaklar incelenirken bilgisayar destekli nitel veri analizi yapılmıştır. Bu amaçla MaxQDA 2018 ve Nvivo 10 programlarından yararlanılmıştır. Bulgular, Özgecan Aslan cinayetinin TBMM’de çok gündem olmasının kamuoyundaki tepkilerle doğrudan ilişkili olduğunu, olayın hala “kadın cinayeti” olarak tanımlanmadığını, siyasal partilerin kadın cinayetlerini bireysel nedenlerle açıklama ve ağırlaştırılmış cezalarla çözümleme eğiliminin olayın toplumsal boyutunu gözardı ettiğini ortaya koymuştur. Sonuç olarak, kadına yönelik siddete karşı toplumsal tepkinin ve duyarlılığın en yüksek olduğu bir dönemde dahi, kadın ve erkek milletvekilleri, erkek egemen söylemin sınırlarını aşamamıştır

Anahtar Kelimeler

• Özgecan Aslan,TBMM,kadın cinayeti,erkek egemen söylem,bilgisayar desteklinitel veri analizi

Kaynakça

1. Arınan, Sevil. “AKP'li belediyeden evlilik tespitleri: Erkek baştır, kadın boyun,” Cumhuriyet e-Gazetesi, 18 Eylül 2012.
2. http://www.cumhuriyet.com.tr/koseyazisi/371086/AKP_li_belediyeden_evlilik_tespitleri__Erkek_bastir__kadi
3. n_boyun.html (7.2.2018)
4. Arslan, Memet. “İktidar veMedyatik Şiddet: Özgecan Aslan ve Şefika Etik Cinayetleri Analizi,” Marmara İletişim Dergisi 27 (2017): 135-160.
5. Bezirgan Arar, Yurdagül. “Kadın Cinayetlerinde Şiddeti Sergilemek: Şefika Etik Vakası Üzerine Bir İnceleme,” eKiad 4, no.4 (2017): 104-123.
6. Coşar, Simten, Meyda Yeğenoğlu. “New Ground for Patriarchy in Turkey? Gender Policy in the Age of AKP,” South European Society and Politics 16, no. 4 (2011): 555–573.
7. Çetin, İhsan. “Gelenek ve Modernite Arasında Türkiye’de Son Dönem Kadın Cinayetleri,” Sosyoloji Dergisi 30 (2014): 41-63.
8. Demircioğlu, Zeynep, Abdülkadir Atik. “Televizyon Haberleri Yoluyla Erkek Egemen Söylemin Yeniden İnşası: Kadın Cinayeti Haberleri Örneği,” Atatürk İletişim Dergisi 11 (2016): 125-138.

9. Gazioğlu, Elif. “Kadın Cinayetleri: Kavramsallaştırma ve Sorunlu Yaklaşımlar,” Sosyal Politika Çalışmaları 13, no. 7 (2013): 89-100.
10. Hürriyet e-Gazetesi, “Gece 11’den sonra evine giden kadına farklı bakılır” 3 Mayıs 2004
11. http://www.hurriyet.com.tr/gece-11-den-sonra-evine-giden-kadina-farkli-bakilir-222578 (7.2.2018).
12. İsen, Galip. “Namus Cinayetleri: Hukuki Bir Olgunun Sosyal boyutu,” G.Ü. İ.İ.B.F. Dergisi 1 (2001): 129-142.
13. Keneş, Hatice Çoban. “Yeni Irkçılığın Bileşeni Olarak Cinsiyetçilik: Irkçılığın Cinsiyetçilikle Eklemlenmesi” Fe Dergi, no. 2 (2014), 62-80.
14. Özgül, Gökçesu. “Türkiye’de Kadın Cinayetleri Gerçeği ve Durdurmak için Çözüm Yolları,” Değişen Dünyada Biyoetik der. Yeşim Işıl Ülman, Fatih Artvinli. (İstanbul: Türkiye Biyoetik Derneği Yayını. No: XVIII, 2012), 159-162.
15. Özkazanç, Alev. “Cinsel Taciz, Siyaset ve Taciz Siyaseti,” Bianet 26 Şubat 2011. http://kasaum.ankara.edu.tr/?p=558 11.2.2018.
16. Öztürk, Necla. “Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun Getirdiği Bazı Yenilikler ve Öneriler,” İnönü Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 8, no. 1 (2017): 1-32.
17. Sakallı Uğurlu, N.; G. Akbaş. “Namus Kültürlerinde “Namus” ve “Namus adına Kadına Şiddet”: Sosyal Psikolojik Açıklamalar,” Türk Psikoloji Yazıları, 16, no. 32 (2013): 76-91.
18. Sallan Gül, Songül, Yonca Altındal. “Medyada Kadın Cinayeti Haberlerindeki Cinsiyetçi İzler: Radikal Gazetesi,” Akdeniz İletişim Dergisi 24 (2015): 168-188.
19. Sarıtaş, Ezgi. “Özgecan Aslan Eylemleri ve Feminist Hareket Üzerine Düşündürdükleri,” Mülkiye Dergisi 39, no.2 (2015): 273-281.
20. Serdar Tekeli, Esra. “Kadın Cinayetlerinin Haberleştirilmesi Bağlamında Medya Etiğini Yeniden Tartışmak: Habertürk Gazetesi Örneği,” Abant Kültürel Araştırmalar Dergisi 1, no. 1 (2016): 129-142.
21. Seven, Memnun, Bilal Karabal, Burçak Uludağ, Maide Nur Keleş, Miraç Kafaoğlu, Serpil Top ve Z. Büşra İder. “Gazetelere Haber olan Kadın Cinayetlerinin İncelenmesi,” KASHED 2, no. 2 (2015): 71-83.
22. Sınar, Hasan. “Türk Hukukunda Nefret Suçlarına İlişkin Yasal Düzenleme Çalışmaları,” Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi Prof. Dr. Nur Centel’e Armağan Özel Sayısı 19, no. 2 (2013): 1271- 1300.
23. Yegen, Ceren. “İnternet Haberciliğinde Kadın Cinayeti Haberlerinin Sunumu: Posta Gazetesi Örneği,” The Turkish Online Journal of Design, Art and Communication 4, no. 3 (2014): 15-28.
24. Yüksel-Kaptanoğlu, İlknur ve Ş. Armağan Tarım. ”Giriş,” Türkiye’de Kadına Yönelik Aile İçi Şiddet Araştırması (Ankara: TC Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı, Hacettepe Üniversitesi Nüfus Etütleri Enstitüsü, 2015), 31- 43.
25. Yüksel-Kaptanoğlu, İlknur. “Erkeklerin Kadına Yönelik Şiddete Bakışı,” Türkiye’de Kadına Yönelik Aile İçi Şiddet Araştırması (Ankara: TC Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı, Hacettepe Üniversitesi Nüfus Etütleri Enstitüsü, 2015), 225-258.