Feminist Pedagogy at ‘Taşra’ University: Is It Possible?

Öz

Feminist pedagogy aims to liberate oppressed women’s voices and to change the world. For this purpose, it establishes an organic relationship between the classroom and the outer world as well as between pedagogy and social change. This is more than raising students' awareness on gender equality; thus it is a ‘political standpoint’. Another important characteristic of feminist pedagogy is that its practices and aims are not a ‘handy set of instructional techniques’ to be applied in the same way in every classroom. Since feminist pedagogy is context-dependent, ecology of feminist classroom and relationship between teacher and student, in short, practicality of feminist pedagogy shapes at intersection points of various effects. Because of this feature, feminist pedagogy is diversified and enriched. In this essay I will argue how my experiences reflected on the shaping of a class on 'Gender Equality’ which I have lectured in the various departments of the Faculty of Education and at the department of Sociology since 2015 at a provincial taşra university. Thus, I will try to search possibility and limitedness of feminist pedagogy by considering the organic relationship between feminist pedagogy and the place in which the teaching is occuring.

Anahtar Kelimeler

• Course of gender equality,provincial university,feminist pedagogy,feminist classroom,feminism

‘Taşra’ Üniversitesinde Feminist Pedagoji: Ne Kadar Mümkün?

Öz

Feminist pedagoji bastırılmış kadın sesini özgürleştirmek ve dünyayı değiştirmek hedeflerine sahiptir. Bu amaçla sınıf ile dış dünya ve pedagoji ile toplumsal değişim arasında organik bir bağ kurmaya, her türden tahakküm ilişkisini sorgulayarak azaltmaya çalışır. Bu, öğrencilerde toplumsal cinsiyete yönelik farkındalık yaratmaktan daha fazlasıdır ve bu nedenle ‘politik bir duruş’tur. Feminist pedagojinin diğer önemli özelliği, pratiklerinin ve hedeflerinin her sınıfta aynı şekilde uygulandığı kullanışlı bir ‘öğretim teknikleri seti’ olmamasıdır. Bağlam bağımlı bir özelliğe sahip olduğu için, feminist sınıfın ekolojisi, öğretmen-öğrenci arasındaki ilişki, kısacası feminist pedagojinin uygulanabilirliği çeşitli etmenlerin kesişme noktalarında şekillenir. Bu özelliğinden dolayı feminist pedagoji çeşitlenir ve zenginleşir. Bu çalışmada, hazırlanma sürecine bizzat katkıda bulunduğum, 2015’ten beri Eğitim Fakültesi’nin çeşitli bölümlerinde ve çalıştığım sosyoloji bölümünde verdiğim ‘Toplumsal Cinsiyet Eşitliği’ dersine dair deneyimlerimin ‘taşra üniversitesi’ bağlamında nasıl şekillendiğini tartışacağım. Böylece feminist pedagoji ile eğitimin verildiği yer arasındaki organik ilişkiye bakarak feminist pedagojinin imkân ve sınırlılıklarını ortaya koymaya çalışacağım.

Anahtar Kelimeler

• Toplumsal cinsiyet eşitliği dersi,‘taşra’ üniversitesi,feminist pedagoji,feminist

Kaynakça

1. Atakul, Satı. “Kadın Çalışmaları Öğrencisi Olmak” 90’larda Türkiye’de Feminizm ed. Aksu Bora, Asena Günal (İstanbul: İletişim Yayınları, 2014), 307-321.
2. Bazzoni, Ludmila, Carlotta Cossutta. “Start from Your Own Situation’: A Political Analysis on the Relationship Between Gender and Education in Italian University Course” Gender and Education 28, no.3 (2016): 465- 470.
3. Bignell, Kelly Coate. “Building Feminist Praxis Out of Feminist Pedagogy: The Importance of Students’ Perspectives” Women’s Studies International Forum 19, no. 3 (1996): 315-325.
4. Bora, Tanıl. (2011). “Taşralaşan ve Taşrasını Kaybeden Türkiye” Taşraya Bakmak der. Tanıl Bora (İstanbul: İletişim Yayınları, 2011), 37-66.
5. Crabtree, Robbin D, David Alan Sapp. “Theoretical, Political, and Pedagogical Challenges in the Feminist Classroom: Our Struggles to Walk the Walk” College Teaching 51, no. 4 (2003): 131-140.
6. Durkheim, Emile. Eğitim ve Sosyoloji çev. Pelin Ergenekon (İstanbul: Pinhan Yayınları, 2016).
7. Gilligan, Carol. Kadının Farklı Sesi çev. Duygu Dinçer, Fulden Arısan, Merve Elma (İstanbul: Pinhan Yayınları, 2017).
8. Hoodfar, Homa. “Feminist Anthropology and Critical Pedagogy: The Anthropology of Classrooms’ Excluded Voices” Canadian Journal of Education 17, no. 3 (1992): 303-320.

9. Goetsch, Lori A. “Feminist Pedagogy: A Selective Annotated Bibliography” NWSA Journal 3, no. 3 (1991): 422- 429.
10. Jackson, Sue. “ Crossing Borders and Changing Pedagogies: From Giroux and Freire to Feminist Theories of Education” Gender and Education 9, no. 4 (1997): 457-467.
11. Manicom, Ann. “Feminist Pedagogy: Transformations, Standpoints, and Politics” Canadian Journal of Education 17, no. 3 (1992): 365-389.
12. McCusker, Geraldine. “A Feminist Teacher’s Account of Her Attempts to Achieve the Goals of Feminist Pedagogy” Gender and Education 29, no. 4 (2017): 445-460.
13. Pusch, Barbara. “İstanbul Teknik Üniversitesi’nde Cinsiyet Sosyolojisi Dersi- Bir Değerlendirme” Kadın Araştırmaları Dergisi 8, (2003): 21-41.
14. Shrewsbury, Carolyn M. “What is Feminist Pedagogy?” Women’s Studies Quarterly Feminist Pedagogy (Special Issue) 15, no.3/4 (1987a): 6-14.
15. Shrewsbury, Carolyn M. “Feminist Pedagogy: A Bibliography” Women’s Studies Quarterly Feminist Pedagogy (Special Issue) 15, no.3/4 (1987b): 116-124.
16. Shrewsbury, Carolyn M. “Feminist Pedagogy: An Updated Bibliography” Women’s Studies Quarterly Feminist Pedagogy: An Update (Special Issue) 21, no.3/4 (1993): 148-160.
17. Shrewsbury, Carolyn M. “What is Feminist Pedagogy?” Women’s Studies Quarterly Looking Back, Moving Forward: 25 Years of Women’s Studies History (Special Issue) 25, no.1/2 (1997): 166-173.
18. Stake, Jane E. “Pedagogy and Student Change in the Women’s and Gender Studies Classroom” Gender and Education 18, no. 2 (2006): 199-212.
19. Stromquist, Nelly P. “Feminism, Gender and Universities: Politics, Passion and Pedagogies” (Book Review) Gender and Education 27, no. 3 (2015): 359-360.
20. Tan, Mine vd. “Toplumsal Cinsiyet ve Eğitim” TODAİE 20. Yüzyılın Sonunda Kadınlar ve Gelecek Konferansı ed. Oya Çitçi (Ankara: TODAİE Yayınları, 1997)
21. Tan, Mine, Özlem Şahin, Güzin Yamaner. “Toplumsal Cinsiyet Konulu Lisans Dersi Üzerine Gözlemler” Yerli Bir Feminizme Doğru ed. Aynur İlyasoğlu, Necla Akgökçe (İstanbul: Sel Yayınları, 2001), 333-354.