Bir Güvenlikli Site Hikâyesi: Gündelik Hayatın Dönüşümüne Otoetnografik Yaklaşım

Öz

Bu çalışmada, bir güvenlikli sitede yaklaşık üç ay boyunca yaşama deneyimim üzerinden mekânın gündelik hayat üzerindeki dönüştürücü etkisini incelemeyi amaçlıyorum. İstanbul’un merkezinde yaşarken, birçok noktaya yürüyerek giden, toplu ulaşım araçlarından yararlanan, civardaki kafeleri, kütüphaneleri, sinemaları, kitapçıları ve sokağı yoğun bir şekilde kullanan bir kadın olarak, kentin çevre bölgelerine inşa edilen bir siteye yerleşme, taşındığım daireyi ev kılma, komşu edinme ve kentin diğer noktalarına erişme çabalarımı, kent çalışmaları literatürünün yardımı ve otoetnografik yöntemin imkânlarıyla aktarmaya çalışacağım. Kullanılan yöntem, bir yandan kendi tecrübelerime odaklanmama diğer yandan ise site sakinlerinin gündelik tekrarlarına fiziksel anlamda yakın olmama olanak tanımıştır. Mekân içerisinde üretilen anlamın nasıl oluştuğunu içeriden görmemi ve doğrudan tecrübe etmemi sağlayan yöntem, akademik çalışmayla gündelik hayat arasındaki keskinliği kırarak, sıradan olanın önemine yoğunlaşmaktadır. Betimsel veri üzerinden mekânın insan üzerindeki belirleyiciliğini, ev, komşular, site ortak alanları ve kent hayatına katılım üzerinden çözümlediğim bu araştırma, kent çalışmalarının teorik arka planından beslenmektedir

Anahtar Kelimeler

• Güvenlikli site
• mekân
• ev
• kent
• oto-etnografi

An Attempt for an Auto-Ethnography: Living in a Gated Community

Öz

An Attempt for an Auto-Ethnography: Living in a Gated Community I analyze the conversion effect of the living-space on everyday life by living for approximately three months in a gated community in this study. As a person who would walk to many places when I lived in the center of Istanbul; with the help of the literature of urban studies and the facilities of auto- ethnographic method, I will try to explain my efforts of settling down in a gated community, trying to turn the apartment which I moved in into a home, befriending neighbours and my struggles to get to the other parts of the city. The method which is used let me focus on my own experience and also be physically close to the routines of other residents in the gated community. Auto-ethnography which let me see how the meaning is created on space and experience it dicrectly. Moreover, it shows the importance of the “usual” by breaking the sharp difference between the academic work and daily life

Anahtar Kelimeler

• Gated community
• space
• home
• city
• aouto-ethnography

Kaynakça

1. Adams, Tony. E., Jones, Stacy. Holman ve Ellis, Carolyn. Autoethnography: Understanding Qualitative Research (Oxford: University Press, 2015).
2. Ahmed, Sara. Duyguların Kültürel Politikası, çev. Sultan Komut, (İstanbul: Sel Yayınları, 2015).
3. Alkan, Ayten. “Giriş: Cinsiyet Dinamiklerinin Peşinden Mekânın İzini Sürmek,” Cins Cins Mekân ed. Ayten Alkan (İstanbul: Varlık Yayınları), 7-35.
4. Bachelard, Gaston. Uzamın Poetikası, çev. Dost Korpe (Istanbul: Ithaki Yayınları, 2013).
5. Bektaş, Leyla. “Kent Mekânının Dönüşümü ve Yabancılaşma: Kente Belgeseller Üzerinden Bakış”, yayınlanmamış yüksek lisans tezi (Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, 2013).
6. Bektaş, Leyla. “Göğe Uzanan Binalarda Gündelik Hayatın İnşası,” MomentDergi 2 no: 1. (2015): 266-295.
7. Benjamin, Walter. Pasajlar, çev. Ahmet Cemal, (Istanbul: YKY, 2011).
8. Bıçakçı, Barış. Sinek Isırıklarının Müellifi (İstanbul: İletişim Yayınları, 2013).

9. Cresswell, Tim ve Uteng, Tanu Priya. “Gendered Mobilities: Towards An Holistic Understanding,” Gendered Mobilities der. Tanu Priya Uteng ve T. Cresswell (Hampshire: Ashgate Publishing Limited, 2008), 1-15.
10. Çavdar, Ayşe. “Müslüman Gettoda Çakma Modernite,” Academia (2010), https://www.academia.edu/413086/Müslüman_gettoda_çakma_modernite
11. Duncan, Margot. “Autoethnography: Critical Appreciation of An Emerging Art,” International Journal of Qualitative Methods 3, no. 4 (2004): 1-14.
12. Engels, Friedrich. “Ludwig Feuerbach ve Klasik Alman Felsefesinin Sonu”, çev. Sevim Belli (İstanbul: Sol Yayınları, 1992).
13. Ellis, Carolyn. “Creating Criteria: An Ethnographic Short Story,” Qualitative Inquiry 6 no. 2. (2010): 273-277.
14. Ettore, Elizabeth. “Gender, Older Female Bodies And Autoethnograpy: Finding My Feminist Voice By Telling My Illness Story,” Women's Studies International Forum 28. (2005): 535-546.
15. Geertz, Clifford. Kültürlerin Yorumlanması, çev. Hakan Gür (Ankara: Dost Yayınları, 2010).
16. Gellner, Ernest. Milliyetçiliğe Bakmak, çev. Simten Coşar (İstanbul: İletişim Yayınları, 2013).
17. Highmore, Ben. Ordinary Lives: Studies in the Everyday (Oxon: Routledge, 2011).
18. Holt, Nicholas L. “Representation, Legitimation, and Autoethnography: An Autoethnographic Writing Story,” International Journal of Qualitative Methods 2 no: 1 (2003): 1-22.
19. Jones, Stacy Holman. “Autoethnography Making The Personel Political,” Handbook of Qualitative Research ed. Norman K. Denzin ve Yvonna S. Linclon (Londra: Sage, 2005), 763-791.
20. Kalfa, Aslıcan, Aytekin, Bilge Sevim ve Dinç, Zeynep Özge. “Kent İçi Ulaşımın Cinsiyeti: Ankara Örneği,” Cins Cins Mekân ed. Ayten Altan (İstanbul: Varlık Yayınları, 2009), 217-243.
21. Kant, Immanuel. Ebedi Barış Üzerine Felsefi Deneme. çev. Yavuz Abadan ve Seha L. Meray (Ankara: Ajans Türk Matbaası, 1960).
22. le Breton, David. Yürümeye Övgü, çev. Ismail Yerguz (Istanbul: Sel Yayıncılık, 2007).
23. Massey, Doreen. Space, Place, and Gender (Mineapolis: University of Minnesota Press, 1994).
24. Muncey, Tessa. “Doing Autoethnography,” International Journal of Qualitative Methods 4 no:1 (2005): 69-86.
25. Oğuz, Hatice Şule. “Alanda Bir Kadın,” Fe Dergi 4 no: 1 (2012): 64-78.
26. Özbay, Cenk. “Yirmi Milyonluk Turizm Başkenti: İstanbul'da Hareketliliklerin Politik Ekonomisi,” Yeni İstanbul Çalışmaları der. Ayfer Bartu Candan ve Cenk Özbay (İstanbul: Metis Yayınları, 2014), 166-198.
27. Paquot, Thierry. Sehirsel Bedenler, çev. Zeynep Bengü (Istanbul: Everest Yayınları, 2011).
28. Pollan, Micheal. Bana Ait Bir Yer Hayallerin Mimarisi, çev. İlknur Urkun Kelso (İstanbul: Sinek Sekiz, 2015).
29. Reed-Danahay, Deborah. Auto/Ethnography Rewriting the Self and the Social. (Oxford: Berg, 1997).
30. Sennett, Richard. Gözün Vicdanı: Kentin Tasarımı ve Toplumsal Yaşam, çev. Can Kurultay ve Süha Sertabiboğlu (İstanbul: Ayrıntı Yayınları, 1999).
31. Şenol Cantek, Funda, Çağla Ünlütürk Ulutaş ve Sermin Çakmak. “Evin İçindeki Sokak, Sokağın İçindeki Ev: Kamusal ile Özel ‘Ara’sında Kalanlar,” Kenarın Kitabı: “Ara”da Kalmak Çeperde Yaşamak ed. Funda Şenol Cantek (İstanbul: İletişim Yayınları, 2014). 121-161.
32. Şentürk, Burcu. Bu Çamuru Beraber Çiğnedik: Bir Gecekondu Mahallesi Hikâyesi (İstanbul: İletişim Yayınları, 2015).
33. Şentürk, Levent. “Eril Kente Dönüş,” Cins Cins Mekân (İstanbul: Varlık Yayınları, 2009), 36-63.
34. Tanyeli, Uğur. “Kaotik Denizdeki Düzen Adaları ya da ‘Organize Edilmiş Cinnet’,” Rüya, İnşa, İtiraz: Mimari Eleştiri Metinleri der. Uğur Tanyeli (İstanbul: Boyut Yayınları, 2012), 405-408.
35. Tedlock, Barbara. “Ethnography and Ethnographic Representation,” Handbook of Qualitative Research ed. Norman K. Denzin ve Yvonna S. Linclon (Londra: Sage, 2005), 467-481.
36. Tuncer, Selda. “Dışarı Çıkmak: Özelden Kamusala Feminist Bir Saha Hikâyesi,” MomentDergi 2 no: 2 (2015): 30-58.
37. Wall, Sarah. “An Autoethnography On Learning About Autoethnography,” International Journal of Qualitative Methods 5 no: 2 (2006): 146-160.
38. Wall, Sarah. “Easier Said Than Done: Writing An Autoetnography,” International Journal Of Qualitative Methods 7 no:1 (2008): 38-53.