Kadınların Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi önünde adalete erişim sorunu: Mahkeme kararlarında cinsiyet ayrımcılığı olarak kadına yönelik şiddet

Öz

Kadına yönelik şiddet uluslararası hukukta kadına yönelik ayrımcılığın bir türü olarak tanımlanmaktadır. Mart 2015 itibariyle AİHM’nin incelediği kadına yönelik şiddet davalarının yalnızca 15 tanesinde başvurucular ayrımcılık yasağının ihlal edildiğini ileri sürmüştür. Bu tespit, uluslararası hukukun kadına yönelik şiddet ile kadına yönelik ayrımcılık arasında kurduğu doğrudan bağın AİHM’ye yapılan başvurulara yansımadığını göstermektedir. Bunun yanı sıra, AİHM’nin önüne çok az sayıda kadına yönelik şiddet davası götürülmüştür. Bu makalede, AİHM’nin önüne gelen kadına yönelik şiddet davası sayısının azlığı ve özel olarak da 14. madde başvurularının çoğunlukla erkekler tarafından yapılıyor olması ile AİHM’nin kadına yönelik şiddet davaları bağlamında ayrımcılık yasağını nasıl değerlendirdiği arasında bir ilişki olup olmadığı araştırılacaktır

Anahtar Kelimeler

• Ayrımcılık yasağı
• kadına yönelik şiddet
• kadına yönelik ayrımcılık
• AİHM
• AİHS

The problem of women’s access to justice before the European Court of Human Rights: Violence against women as gender discrimination in jurisprudence

Öz

Violence against women as gender discrimination in jurisprudence Violence against women is being described as a type of gender discrimination in international law. Till March 2014 only in 15 of cases before ECtHR on violence against women, the applicants adduced prohibition of discrimination. This shows the connection made by international law between violence against women and gender discrimination has not had any effect on the ECtHR case-law. Besides, only a few violence against women cases has brought before the Court. In this article, it will be examined whether there is a connection between fewness of violence against women cases, and especially considering the fact that most of the claims of Article 14 is made by men, and the position of the ECtHR regarding the prohibition of discrimination in violence against women cases

Anahtar Kelimeler

• Prohibition of discrimination
• violence against women
• discrimination against women
• ECtHR
• ECHR

Kaynakça

1. Coker, Donna (1999-2000). “Enhancing Autonomy for Battered Women: Lessons from Nevajo Peacemaking, UCLA Law Review, Vol. 47, No. 1, s. 1-111.
2. European Union Agency for Fundamental Rights (FRA) (2014). Violence Against Women: An EU-wide Survey, Lüksemburg.
3. Johnson, Holly (1998). Rethinking Survery Research on Violence Against Women, içinde DOBASH, R. Emerson, DOBASH, Russell P. (der.), Rethinking Violence Against Women, Sage Publications, California s. 23-53.
4. Goldfarb, Sally F. (2003). “Applying the Discrimination Model to Violence Against Women: Some Reflections on Theory and Practise”, Journal of Gender, Social Policy and Law, Vol. 11, No.2, s. 251-270.
5. Mcquıgg, Ronagh J.A. (2012). “What Potential Does the Council of Europe Convention on Violence Against Women Hold as Regards Domestic Violence”, The International Journal of Human Rights, Vol. 16, No. 7, s. 947-962.
6. Moroğlu, Nazan (2012). “Kadına Yönelik Şiddetin Önlenmesi 6284 Sayılı Yasa ve İstanbul Sözleşmesi”, Türkiye Barolar Birliği Dergisi, S. 99, s. 357-380.
7. Yalçın Sancar, Türkan (2013). Türk Ceza Hukukunda Kadın, Seçkin Yayıncılık, Ankara.
8. Schneıder, Elisabeth M. (2000). Battered Women and Feminist Lawmaking, Yale University Press, London, s. 23.

9. Schwartz, Martin D. (2000). “Methodological Issues in the Use of Survey Data for Measuring and Characterizing Violence Against Women”, Violence Against Women, Vol. 6, No. 8, s. 815-838.
10. Stellıngs, Brande, (1993). “The Public Harm of Private Violence: Rape, Sex Discirimination and Citizenship”, Harvard Civil Rights-Civil Liberties Law Review, Vol. 28, No. 1, s.185-217.
11. Tulkens, Françoise (2007). “Droits de l’homme, droits des femmes. Les roquérantes devant la Cour européenne droits de l’homme”, http://www.ies.be/files/Fr.Tulkens.Notes_de_support_au_cours_du_9_mars_2007.pdf, Son Erişim: 10.05.2013, s. 14-15. AİHM Kararları
12. A/Hırvatistan, Başvuru No. 55164/08, 14.10.2010.
13. Barrow/Birleşik Krallık, Başvuru No. 42735/02, 22.08.2006.
14. D.J./Hırvatistan, Başvuru No. 42418/10, 24.07.2012.
15. D.H. ve Diğerleri/Çek Cumhuriyeti, Başvuru No. 57325/00, 13.11.2007.
16. Eremia/Moldova Cumhuriyeti, Başvuru No. 3564/11, 28.05.2013.
17. Juhnke/Türkiye, Başvuru No. 52515/99, 13.05.2008.
18. Mudric/Moldova, Başvuru No. 74839/10, 16.07.2013.
19. Opuz/Türkiye, Başvuru No. 33401/02, 09.06.2009.
20. Rumor/İtalya, Başvuru No. 72964/10, 27.05.2014.
21. Salmanoğlu ve Polattaş/Türkiye, Başvuru No. 15828/03, 17.03.2009.
22. Savda/Türkiye, Başvuru No. 42730/05, 12.06.2012.
23. Stec ve Diğerleri/Birleşik Krallık, Başvuru No. 65731/01; 65900/01, 12.04.2006
24. Schuler-Zgraggen/İsviçre, Başvuru No. 14518/89, 24.06.1993.
25. Şerife Yiğit/Türkiye, Başvuru No. 3976/05, 02.11.2010.
26. T.M. ve C.M./Moldova, Başvuru No. 26608/11, 28.01.2014.
27. Wessels-Bergervoet/Hollanda, Başvuru No. 34462/97, 04.06.2002.