The Constitution of the Self through Language on the Basis of the World and the Other

Öz

This study explores the constitutive role of language in the formation of human selfhood and examines how the self is articulated through its relation to the world and the other. Language is not merely a tool for conveying thoughts; it is a fundamental medium for interpreting the world, establishing relations with others, and structuring self-awareness. Following the linguistic turn of the 20th century, language moved to the center of philosophical inquiry, with thinkers such as Wittgenstein, Russell, and Chomsky offering deeper insights into the nature of mental processes and linguistic meaning. In this context, the concept of intentionality—the capacity of both mind and language to be directed toward objects—plays a central role in analyzing the self. The acquisition of language is shown to shape selfhood not only through inner awareness (self-consciousness) but also through linguistic access to the world and dialogical engagement with others. This study is situated within the discipline of philosophical anthropology, which seeks to ground an understanding of the human being not solely as a biological or psychological entity, but as a meaning-producing, relational, and reflective subject. Accordingly, the self is conceptualized as not merely individual, but one that is formed on the ground of language through its relationship with the world and social interaction. Thus, the relationship between the self, the world, and the other is not prior to language but emerges through it.

Anahtar Kelimeler

• Self
• Language
• The World
• Intentionality
• The Other

Benliğin Dünya ve Öteki Temelinde Dil ile Kuruluşu

Öz

Bu çalışma, insan benliğinin oluşumunda dilin kurucu rolünü ele almakta ve benliğin, dünya ve ötekiyle ilişkisi bağlamında nasıl biçimlendiğini tartışmaktadır. Dil yalnızca düşünceleri aktaran bir araç değil, aynı zamanda dünyayı anlamlandırma, ötekiyle (the other) ilişki kurma ve kendilik bilincini yapılandırma sürecinin temel unsurudur. 20. yüzyıldaki dilsel dönüşle birlikte dil, felsefi düşüncenin merkezine yerleşmiş; Wittgenstein, Russell ve Chomsky gibi düşünürler aracılığıyla zihinsel süreçlerin ve dilin doğası daha derinlemesine ele alınmıştır. Bu bağlamda, yönelimsellik (intentionality) kavramı, hem zihnin hem de dilin nesnelere yönelim kapasitesi olarak benlik analizinde belirleyici bir yer edinmiştir. Dilin kazanımıyla birlikte içsel farkındalığa (özbilinç) ek olarak, benliğin dil aracılığıyla hem dünyaya açılarak hem de sosyal etkileşim ile nasıl kurulduğu irdelenmiştir. Bu çalışma aynı zamanda felsefi antropoloji disiplini içinde konumlanmakta; insanı, yalnızca biyolojik ve psikolojik bir varlık olarak değil, düşünen, anlam üreten ve ilişki kuran bir özne olarak temellendirmeyi amaçlamaktadır. Benliğin yalnızca bireysel değil, dünya ile ilişki ve toplumsal etkileşim içinde, dil zemininde oluşan bir yapı olduğu savunulmaktadır. Böylece benlik, dünya ve öteki arasındaki ilişkinin dili aşan değil, dil aracılığıyla kurulan bir örüntü olduğu ileri sürülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Benlik
• Dil
• Dünya
• Yönelimsellik
• Öteki

Destekleyen Kurum

Destekleyen kurum bulunmamaktadır.

Etik Beyan

Çalışma bilimsel ve etik kurallara uygun bir şekilde hazırlanmıştır.

Teşekkür

Teşekkür bulunmamaktadır.

Kaynakça

1. APA (2018). Mind. APA Dictionary of Psychology içinde. https://dictionary.apa.org/mind (16.03.2025).
2. APA (2018). Perception. APA Dictionary of Psychology içinde. https://dictionary.apa. org/mind (16.03.2025).
3. Aristoteles (2023). Retorik (F. Akderin, Çev.). Say Yayınları.
4. Austin, J. L. (1962). How to do things with words (J. O. Urmson & M. Sbisà, Eds.). Oxford University Press.
5. Austin, J. L. (1979). Performative utterances. In J. O. Urmson & G. J. Warnock (Eds.), Philosophical papers (pp. 232-252). Calderon Press.
6. Brentano, F. (1874/1995). Psychology from an empirical standpoint (A. C. Rancurello, D. B. Terrell, & L. L. McAlister, Trans.). Routledge.
7. Chalmers, D. J. (2024). Bilinçli zihin: Temel bir teori arayışı. (G. Erol, Çev.). Fol.
8. Chomsky, N. (1957). Syntactic structures. Mouton.

9. Chomsky, N. (1965). Aspects of the theory of syntax. MIT Press.
10. Chomsky, N. (2018). Dil ve zihin. (A. Kocaman, Çev.). BilgeSu.
11. Coşkun, S. (2014). Dil-düşünce ve dünya ilişkisi bakımından öznellik, bireysellik ve kimlik. Kaygı. Bursa Uludağ Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Felsefe Dergisi, 23, 87-102.
12. Çifteci, V. (2022). İnsan doğası üzerine bir inceleme: Benliği nasıl ele almalıyız? MetaZihin: Yapay Zekâ ve Zihin Felsefesi Dergisi, 5(2), 137-152. https://doi.org/10.51404/ metazihin.1187382.
13. Çifteci, V. & Yılmaz Çifteci, N. (2025). Dil ve benlik ilişkisi: Afazinin benlik üzerindeki etkileri. Psikoloji Çalışmaları – Studies in Psychology, 45(1), 64-78. https://doi. org/10.26650/SP2024-1476780.
14. Doğru, S. G., & Dombaycı, M. A. (2023). Dünya ve dil: Dilsel görelilik düşüncesinin felsefi değerlendirmesi. FLSF (Felsefe ve Sosyal Bilimler Dergisi), 35, 87-112. https://doi.org/10.53844/flsf.1244176.
15. Descartes, R. (1996). Meditations on first philosophy (J. Cottingham, Trans.). Cambridge University Press. (Original work published 1641).
16. Fink, B. (2020). Lacancı özne (K. Güleç, Trans.). Encore Yayınları.
17. Grice, H. P. (1975). Logic and conversation. In P. Cole & J. L. Morgan (Eds.), Syntax and semantics: Vol. 3. Speech acts (pp. 41–58). Academic Press.
18. Guignon, C. B. (2008). Otantik olmak: Kişisel gelişim üzerine felsefi bir analiz. (A. Tüzer, Çev.). Lotus Yayınevi.
19. Hegel, G. W. F. (1807/1977). Phenomenology of spirit (A. V. Miller, Trans.). Oxford University Press.
20. Heidegger, M. (1927/2006). Varlık ve zaman (K. Durukan, Trans.). Paradigma Yayıncılık.
21. Heidegger, M. (1971). On the way to language (P. D. Hertz, Trans.). Harper & Row.
22. Husserl, E. (1970). The crisis of European sciences and transcendental phenomenology (D. Carr, Trans.). Northwestern University Press.
23. Husserl, E. (1960). Cartesian meditations: An introduction to phenomenology (D. Cair- ns, Trans.). Martinus Nijhoff Publishers.
24. James, W. (1890/1983). The principles of psychology (Vols. 1–2). Harvard University Press.
25. Kant, I. (1781/1998). Critique of pure reason (P. Guyer & A. W. Wood, Trans.). Cambridge University Press.
26. Kant, I. (1785/2002). Ahlak metafiziğinin temellendirilmesi (İ. Kuçuradi, Çev.). Türkiye Felsefe Kurumu.
27. Lacan, J. (2004). Écrits: The first complete edition in English (B. Fink, Trans.). W. W. Norton & Company.
28. Lycan, W. G. (2022). Dil felsefesi: Güncel sorunlar, çözümler ve tartışmalar. (R. L. Aysever, Çev). Say Yayınları.
29. Lycan, W. G. (1995). Consciousness. MIT Press.
30. Martinich, A. P. (1996). Introduction. In A. P. Martinich (Ed.), Philosophy of language (pp. 3–19). Oxford University Press.
31. Piaget, J. (1954/2000). The construction of reality in the child. Routledge.
32. Plato. (2002). Phaedo (G. M. A. Grube, Trans.). Hackett Publishing.
33. Russell, B. (1905). On denoting. Mind, 14(56), 479–493. https://doi.org/10.1093/ mind/XIV.4.479.
34. Russell, B. (1919). “Descriptions” in Philosophy of Language (A. P. Martinich, Ed.). (pp. 208-214). Oxford University Press.
35. Russell, B. (2017). Felsefe sorunları (V. Hacıkadiroğlu, Çev.). Say Yayınları.
36. Scheler, M. (1988). İnsanın kozmostaki yeri. (T. Mengüşoğlu, Çev). Yaprak Yayınları.
37. Searle, J. R. (1983). Intentionality: An essay in the philosophy of mind. Cambridge University Press.
38. Searle, J. R. (2004). Mind: A brief introduction. Oxford University Press.
39. Solomon, C. R. (2020). Akılcılıktan varoluşçuluğa: Varoluşçular ve 19. yüzyıldaki kökleri (R. Kuldaşlı, Çev.). Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
40. Sorabji, R. (2020). Benlik: Bireysellik, yaşam ve ölüme dair antik ve modern görüşler. (B. Bora, Çev.). alBaraka.
41. von Humboldt, W. (1836). Über die Verschiedenheit des menschlichen Sprachbaues und ihren Einfluss auf die geistige Entwicklung des Menschengeschlechts. Druckerei der Königlichen Akademie der Wissenschaften.
42. Wittgenstein, L. (2020). Felsefi soruşturmalar (H. Barışcan Çev.). Metis Yayınları.
43. Wittgenstein, L. (2016). Tractatus Logico-Philosophicus (O. Aruoba, Çev.). Metis Yayınları.
44. Yalçın, Ş. (2011). Ben neyim?. Beytulhikme: An International Journal of Philosophy, 1(2), 27-38.