Öz

Le sens du mot philosophie est l’amour de la Sagesse. La philosophie est l’ensemble du savoir désintéressé. Par la définition de Descartes “toute la philosophie est comme un arbre, dont les racines sont la Métaphysique, le tronc est la Physique, et les branches qui sortent de ce tronc sont toutes les autres sciences. Le philosophe qui aime la Sagesse cherche les raisons et principalement les raisons dernières des choses. “Dieu donne la Sagesse à qui Il veut. Or, à quiconque la Sagesse est donnée, un Grand bien est donné. (Mais) ne s’amendent que ceux doués d’esprit.” (Genisse:269) Notre Prophète dit “penser une heure est meilleur que de prier un an, en d’autres termes soixant ans”. L’Histoire de la philosophie est nécessaire pour les facultés de Théologie. D’autre part, la leçon d’introduction de la Philosophie doit également être intégrée, dans tous les programmes de licence.

Anahtar Kelimeler

• Dieu
• verset
• prophète
• hadis
• philosophie
• philosophe
• Sagesse.

FELSEFE VE HİKMETE DAİR

Öz

Felsefe kelime anlamıyla hikmet sevgisidir. Felsefe yarar gözetmeyen bilginin tamamıdır. Descartes’in tanımıyla “Bütün felsefe, kökü metafizik olan, gövdesi fizik ve bu gövdeden çıkan dalları diğer bütün ilimleri oluşturan bir ağaç gibidir.” Hikmeti seven anlamına gelen filozof, nedenleri özellikle olayların son nedenlerini araştıran kimsedir. “Allah Hikmeti dilediğine verir, hikmet verilene ise pek çok hayır verilmiş demektir. Ve bunu ancak üstün akıllılar anlar.” (Bakara 269) Peygamber Efendimiz “bir saat düşünmek, bir yıl ibadet etmekten-diğer bir ifadeyle 60 yıl ibadetten hayırlıdır” buyurmaktadır. Felsefe Tarihi İlahiyat Fakülteleri için zorunludur. Ayrıca bu fakültelere bir de Felsefeye Giriş dersi konulmalıdır.

Anahtar Kelimeler

• Allah
• ayet
• Peygamber
• hadis
• felsefe
• filozof
• hikmet.

Kaynakça

1. • Aclûnî, Keşfü’l-Hafa ve Müzîlü’l-İlbas, Amma İştehera Mine’l-Ehadis Alâ Elsinetinnas, cilt I, Beyrut 1351
2. • André Lalande, Vocabulaire Techni que et Critique de la Philosophie, Paris 1980
3. • Aristoteles, Metafizik, çev. Doç.Dr. Ahmet Arslan, C1, İzmir 1985
4. • Bedia Akarsu, Felsefe Terimleri Sözlüğü, Ank. 1979
5. • Buhari, Sahih-i Buhârî ve Tercümesi, çev. Mehmet Sofoğlu, cilt 15, İst. 1989
6. • Elmalılı Muhammet Hamdi Yazır, Hak Dini Kur’an Dili, sadeleştirenler: Doç. Dr. İsmail Karaçam ve Arkadaşları, cilt 2, İstanbul, Tarihsiz
7. • Étienne Gilson, Orta Çağda Felsefe, çev. Ayşe Meral, İst. 2007
8. • Fahreddin Er-Razi, Tefsir-i Kebir, çev. Prof.Dr. Suat Yıldırım ve arkadaşları, cilt 3, Ankara 1988

9. • Gazâlî, İhyau Ulûmi’d-din, çev. Ahmet Serdaroğlu, cilt I, İst. 2011
10. • Heinz Heimsoeth, Felsefenin Temel Disiplinleri, çev. Takiyettin Mengüşoğlu, İstanbul 1986
11. • İbn Mace, Sünen-i İbn Mace, çev.Haydar Hatipoğlu, cilt 10, İst. Tarihsiz
12. • İsmail Fennî, Lugatçe-i Felsefe, İst. 1341
13. • İsmail Hakkı Uzunçarşılı, Osmanlı Tarihi, cilt 4, ikinci kısım, Ankara
14. • Kâtip Çelebi, Keşfüz-Zünun an Esmaid-Kütüp Vel-Funun, cilt I, İst. 1971
15. • Kâtip Çelebi, Mizan-ül Hak fi İhtiyari’l-Ehakk, İst. 1286
16. • Mâtürîdî, Te’vilatü Ehl-i Sünnet, tahkik yapan. Fatma Yusuf el-Hıyemî, cilt 1, Şam, 2003
17. • Mehmet İzzet, Millî Mecmua, cilt 4, sayı 40, İst. 1341
18. • Paul Foulquié, Dictionnaire de la Langue Philosophique, Paris 1992
19. • Pierre Hadot, İlk Çağ Felsefesi Nedir? Çev. Muna Cedden, Ank. 2011
20. • Tirmizi, Sünen-i Tirmizi, çev. Osman Mollamemetoğlu, cilt 4, İst. Tarihsiz