İNOVASYONUN BELİRLEYİCİLERİ: KÜRESEL İNOVASYON ENDEKSİ ÜZERİNDE BİR ARAŞTIRMA

Ayşegül Baykul

doi:10.29106/fesa.1052116

İNOVASYONUN BELİRLEYİCİLERİ: KÜRESEL İNOVASYON ENDEKSİ ÜZERİNDE BİR ARAŞTIRMA

Öz

Ekonomik büyümeye yol açan mekanizmaları anlama girişimlerinde, ekonomik düşünce okulları doğrudan veya dolaylı olarak yenilik üretmenin önemini vurgulamaktadır. Özellikle Romer (1990) çalışmasından beri modern büyüme literatürü, teknolojik inovasyonları ve Ar-Ge faaliyetlerini büyüme sürecinin merkezine yerleştirmektedir. Bir ülkenin sürdürülebilir ekonomik büyüme sağlaması için inovasyon kapasitesinin tespiti büyük önem taşır. Ülkeler/bölgeler/firmalar arasındaki yenilikçi çıktılarda yaşanan eşitsizlikler nedeniyle, makro düzeyden mikro düzeye kadar yenilikçi kapasitenin artması arkasındaki destekleyici faktörlerin bilinmesini zorunlu kılmaktadır. Bu nedenle, inovasyonun belirleyicilerinin tespiti ile ülkelerin performansının geliştirilmesi mümkün olacaktır. Küresel anlamda yenilikçi kapasitenin tespiti için birçok kuruluş tarafından yapılan endeks çalışmaları mevcuttur. Küresel İnovasyon Endeksi (KİE) bu tür büyük küresel organizasyonların hesapladığı endeksler içinde en kapsamlı olanıdır. Çalışmanın amacı; ülkelerde inovasyonun belirleyicilerinin inovasyon çıktıları üzerindeki etkisini ve bu belirleyicilerin ülkelerin gelir grubuna göre nasıl değişiklik gösterdiğini analiz etmektir. Bu doğrultuda en son yayımlanan 2021 KİE içinde verilerine ulaşabilen 99 ülke ile analiz gerçekleştirilmiş ve öneriler sunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

AKCALI, B. Y., SİSMANOGLU, E. (2015). Innovation and the effect of research and development (R&D) expenditure on growth in some developing and developed countries. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 195, 768-775.
ALEKNAVIČIŪTĖ, R., SKVARCIANY V., SURVILAITĖ S. (2016), The Role of Human Capital for National Innovation Capability in EU Countries, Economics and Culture, 13(01), 114-125.
ALPAYKUT, S., FİRUZAN, A. R. & KUVVETLİ, Ü. (2011). Çok değişkenli kalite kontrolde regresyon düzeltmesi. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 13 (2), 31-41
AL-SUDAIRI, M., SAAD HAJ BAKRY, S H. (2014). Knowledge issues in the global innovation index: Assessment of the state of Saudi Arabia versus countries with distinct development, Innovation, 16:2, 176-183
AY TÜRKMEN M., AYNAOĞLU Y. (2017), Küresel Rekabet Endeksi Göstergelerinin Küresel İnovasyon Endeksi Üzerindeki Etkisi, BMIJ, (2017), 5(4): 257-282
BERMAN, S. (2013). Ideational theorizing in the social sciences since ‘Policy paradigms, social learning and the state’. Governance, 26(2), 217-237.
DIEBOLT C., HIPPE R. (2019). The long-run impact of human capital on innovation and economic development in the regions of Europe, Applied Economics, 51:5, 542-563
DUARTE, M. P., & CARVALHO, F. M. (2020). Portugal in the Global Innovation Index: A panel data analysis (No. 0144). Gabinete de Estratégia e Estudos, Ministério da Economia.

DUTTA, S., B. LANVIN, S. WUNSCH-VINCENT, E. (2020). Global Innovation Index 2020: Who Will Finance Innovation?. Geneva: World Intellectual Property Organization (WIPO).
EDQUIST, C. (2010). Systems of Innovation Perspectives and Challenges. African Journal of Science, Technology, Innovation and Development 2 (3): 14–45.
FARRAR, D. E., GLAUBER, R. R. (1967). Multicollinearity in regression analysis: the problem revisited. The Review of Economic and Statistics, 92-107
FRANCO, C., & DE OLIVEIRA, R. H. (2017). Inputs and outputs of innovation: analysis of the BRICS: Theme 6–innovation technology and competitiveness. RAI Revista de Administração e Inovação, 14(1), 79-89.
FREIMANE, R., BĀLIŅA, S. (2016).Research and Development Expenditures and Economic Growth in the EU: A Panel Data Analysis. Economics and Business,29(1) 5-11.
FURMAN, J. L., PORTER, M. E., & STERN, S. (2002). The determinants of national innovative capacity. Research Policy, 31(6), 899–933.
GRADSTEIN, M. (2004). Governance and growth, Journal of Development Economics, 73, 505– 518.
HANCIOĞLU, Y. (2016). Küresel inovasyon endeksini oluşturan inovasyon girdi ve çıktı göstergeleri arasındaki ilişkinin kanonik korelasyon analizi ile incelenmesi: OECD örneği. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 16(4), 131-157.
HANCIOĞLU, Y. (2017). Küresel İnovasyon Endeksi Göstergeleri Arasındaki İlişkinin Değerlendirilmesi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9 (20) , 352-365
HONG, J.P. (2017). Causal relationship between ICT R&D investment and economic growth in Korea”, Technological Forecasting and Social Change, Vol. 116, pp. 70-75
HUANG, H., XU, C. (1999). Institutions, innovations and growth. American Economic Review, 89(2), 438-443.
JANKOWSKA, B., MATYSEK-JĘDRYCH, A., & MROCZEK-DĄBROWSKA, K. (2017). Efficiency of national innovation systems: Poland and Bulgaria in the context of the Global Innovation Index. Comparative Economic Research, 20(3), 77-94.
KANWAR, S., EVENSON, R. (2003). Does Intellectual Property Protection Spur Technological Change? Oxford Economic Papers-New Series, 55, 235-264.
KHAN, Z. U., HUSSAIN, A., & IQBAL, N. (2017). Institutions and innovation: Evidence from countries at different stages of development. The Pakistan Development Review, 297-317.
KOSCHATZKY, K., STAHLECKER, T. (2010). New Forms of Strategic Research Collaboration between Firms and Universities in the German Research System, International Journal of Technology Transfer and Commercialization 9(1), 94-110.
KRAMMER, S. M. (2009). Drivers of national innovation in transition: Evidence from a panel of Eastern European countries. Research Policy, 38(5), 845–860.
KURNIAWATI, M. A. (2020). The role of ICT infrastructure, innovation and globalization on economic growth in OECD countries, 1996-2017. Journal of Science and Technology Policy Management.
LEFTWICH, A., SEN, K. (2010). Beyond institutions: Institutions and organizations in the politics and economics of poverty reduction – Thematic synthesis of research evidence. DFID-funded Research Programme Consortium on Improving Institutions for Pro-Poor Growth (IPPG). Manchester. University of Manchester
LUNDVALL, B. Å. (1992). National innovation systems: Towards a theory of innovation and interactive learning. London, UK: Pinter Publishers.
MENDENHALL, W., SINCICH T. (1996), A Second Course in StatisticsRegression Analysis. New Jersey: Prentice Hall. NELSON, R. R. (Ed.). (1993). National innovation systems: A comparative analysis. New York, NY: Oxford University Press on demand
OKRAH, J., HAJDUK-STELMACHOWİCZ, M. (2020). Political stability and innovation in Africa. Journal of International Studies, 13(1), 234-246.
PENÇE, İ., KALKAN, A. VE ÇEŞMELİ, M. Ş. (2019). Estimation of the country ranking scores on the global innovation index 2016 using the artificial neural network method. International Journal of Innovation and Technology Management, 16(04), 1940007.
PRADHAN, R.P., ARVIN, M.B. AND NORMAN, N.R. (2015), “The dynamics of information and communications technologies infrastructure, economic growth, and financial development: evidence from Asian countries”, Technology in Society, Vol. 42, pp. 135-149
RAMADANI, V., ABAZI-ALILI, H., DANA, LP. (2017). The impact of knowledge spillovers and innovation on firm-performance: findings from the Balkans countries. Int Entrep Manag J 13, 299–325.
RODRIK, D. (2000). Institutions for high-quality growth: what they are and how to acquire them. NBER Working Paper 7540.
ROMER, P. M. (1990). Endogenous technological change. Journal of political Economy, 98(5, Part 2), 71-102.
SALAHUDDIN, M., ALAM, K. (2016), “Information and communication technology, electricity consumption and economic growth in OECD countries: a panel data analysis”, International Journal of Electrical Power and Energy Systems, Vol. 76, pp. 185-193
SALA-I-MARTIN, X. (2002). 15 years of new growth economics: what have we learnt? Central Bank of Chile Working Paper 172, 22p
SASSI, S., GOAIED, M. (2013), “Financial development, ICT diffusion and economic growth: lessons from MENA region”, Telecommunications Policy, Vol. 37 Nos 4/5, pp. 252-261
SOHN, S. Y., KIM, D. H., JEON, S. Y. (2016). Re-evaluation of global innovation index based on a structural equation model. Technology Analysis & Strategic Management, 28(4), 492–505.
SOLTES, V., GAVUROVA, B. (2015). Modification of Performance Measurement System in the Intentions of Globalization Trends. Polish Journal of Management Studies, 11(2), 160–170.
SUSENO Y., STANDING C., REZA KIANI-MAVI & JACKSON P. (2020) National innovation performance: the role of human capital and social capital, Innovation: The European Journal of Social Science Research, 33:3, 296-310
TEBALDI, E., ELMSLIE, B. (2008). Institutions, innovation and economic growth. Journal of Economic Development, 33(2): 1-27.
TEBALDI, E., ELMSLIE, B. (2013) Does institutional quality impact innovation? Evidence from crosscountry patent grant data, Applied Economics, 45(7), pp. 887–900.
WANG, C. (2013) Can institutions explain cross country differences in innovative activity?, Journal of Macroeconomics, 37, pp. 128–145.
YU, T. H. K., HUARNG, K. H., & HUANG, D. H. (2021). Causal complexity analysis of the Global Innovation Index. Journal of Business Research, 137, 39-45
ZUHAL M. (2020). Gelişmekte olan ülkelerde ulusal inovasyon kapasitesinin belirleyicileri: panel veri analizi yöntemi. Gümüşhane Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Elektronik Dergisi, 11(Ek), 194-217.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Ekonomi

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Ayşegül Baykul ^*
0000-0002-7581-9972
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

31 Mart 2022

Gönderilme Tarihi

1 Ocak 2022

Kabul Tarihi

11 Şubat 2022

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2022 Cilt: 7 Sayı: 1

DOI

https://doi.org/10.29106/fesa.1052116

IZ

https://izlik.org/JA65YB82XN

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Baykul, A. (2022). İNOVASYONUN BELİRLEYİCİLERİ: KÜRESEL İNOVASYON ENDEKSİ ÜZERİNDE BİR ARAŞTIRMA. Finans Ekonomi ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 7(1), 52-66. https://doi.org/10.29106/fesa.1052116

AMA

1.Baykul A. İNOVASYONUN BELİRLEYİCİLERİ: KÜRESEL İNOVASYON ENDEKSİ ÜZERİNDE BİR ARAŞTIRMA. FESA. 2022;7(1):52-66. doi:10.29106/fesa.1052116

Chicago

Baykul, Ayşegül. 2022. “İNOVASYONUN BELİRLEYİCİLERİ: KÜRESEL İNOVASYON ENDEKSİ ÜZERİNDE BİR ARAŞTIRMA”. Finans Ekonomi ve Sosyal Araştırmalar Dergisi 7 (1): 52-66. https://doi.org/10.29106/fesa.1052116.

EndNote

Baykul A (01 Mart 2022) İNOVASYONUN BELİRLEYİCİLERİ: KÜRESEL İNOVASYON ENDEKSİ ÜZERİNDE BİR ARAŞTIRMA. Finans Ekonomi ve Sosyal Araştırmalar Dergisi 7 1 52–66.

IEEE

[1]A. Baykul, “İNOVASYONUN BELİRLEYİCİLERİ: KÜRESEL İNOVASYON ENDEKSİ ÜZERİNDE BİR ARAŞTIRMA”, FESA, c. 7, sy 1, ss. 52–66, Mar. 2022, doi: 10.29106/fesa.1052116.

ISNAD

Baykul, Ayşegül. “İNOVASYONUN BELİRLEYİCİLERİ: KÜRESEL İNOVASYON ENDEKSİ ÜZERİNDE BİR ARAŞTIRMA”. Finans Ekonomi ve Sosyal Araştırmalar Dergisi 7/1 (01 Mart 2022): 52-66. https://doi.org/10.29106/fesa.1052116.

JAMA

1.Baykul A. İNOVASYONUN BELİRLEYİCİLERİ: KÜRESEL İNOVASYON ENDEKSİ ÜZERİNDE BİR ARAŞTIRMA. FESA. 2022;7:52–66.

MLA

Baykul, Ayşegül. “İNOVASYONUN BELİRLEYİCİLERİ: KÜRESEL İNOVASYON ENDEKSİ ÜZERİNDE BİR ARAŞTIRMA”. Finans Ekonomi ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, c. 7, sy 1, Mart 2022, ss. 52-66, doi:10.29106/fesa.1052116.

Vancouver

1.Ayşegül Baykul. İNOVASYONUN BELİRLEYİCİLERİ: KÜRESEL İNOVASYON ENDEKSİ ÜZERİNDE BİR ARAŞTIRMA. FESA. 01 Mart 2022;7(1):52-66. doi:10.29106/fesa.1052116

İNOVASYONUN BELİRLEYİCİLERİ: KÜRESEL İNOVASYON ENDEKSİ ÜZERİNDE BİR ARAŞTIRMA

İNOVASYONUN BELİRLEYİCİLERİ: KÜRESEL İNOVASYON ENDEKSİ ÜZERİNDE BİR ARAŞTIRMA

Öz

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

Ayrıntılar

Birincil Dil

Konular

Bölüm

Yazarlar

Yayımlanma Tarihi

Gönderilme Tarihi

Kabul Tarihi

Yayımlandığı Sayı

DOI

IZ

Kaynak Göster

Cited By

DEVLET DESTEKLİ SOSYAL İNOVASYON POLİTİKASI: ALMANYA ÖRNEĞİ

Innovation for Economic Growth: G7 vs E7

Exploring Innovation Performance in OECD Countries: The Impact of Economic, Institutional, and Social Factors

Küresel Performans Göstergelerinin Toplulaştırma Teknikleri ile Entegrasyonu

Ar-ge ve inovasyonun ihracat performansına etkisi: konya tarım makineleri sektörü örneği