THE IMPACT OF TENDENCY TOWARDS RENEWABLE ENERGY SOURCES ON COMPANY PROFITABILITY

Öz

The transition of companies to renewable energy is aimed at directly contributing to the reduction of global carbon emissions, as the use of fossil fuels is one of the main sources of greenhouse gas emissions. The problem of controlling energy input has paved the way for companies to turn to renewable energy sources, as it is one of the important cost elements in the production stage and plays an important role in terms of environmental impact. This issue has come to the forefront due to our country's high potential in terms of renewable energy resources. In this study, the effect of companies' shift towards renewable energy sources on their financial performance was examined by analyzing the relationship between the Profitability dependent variable and the independent variables of Cash, Leverage, Size, Growth, and TRE (Total Renewable Energy), based on information in reports published by 45 companies that have shifted towards renewable energy sources between 2012-2022. As a result of the analyses conducted in the research, it is observed that the variables of leverage, cash, growth, and size have a significant effect on profitability, while the TRE variable appears to have a negative effect on profitability.

Anahtar Kelimeler

• Renewable Energy
• Sustainability Index
• Financial Performance

YENİLENEBİLİR ENERJİ KAYNAKLARINA YÖNELMENİN FİRMA KARLILIĞINA ETKİSİ

Öz

Fosil yakıtların kullanımı sera gazı emisyonlarının başlıca kaynaklarından biri olması nedeniyle firmaların yenilenebilir enerjiye geçişinin, küresel karbon emisyonlarının azaltılmasına doğrudan katkı sağlaması amaçlanmaktadır. Üretim ayağında önemli maliyet unsurlarından biri olması ve çevreye etki bakımından da mühim bir rol oynuyor olması nedeniyle enerji girdisinin kontrolü sorunu, firmaların yenilenebilir enerji kaynaklarına yönelmesinin de önünü açmıştır. Ülkemizin yenilenebilir enerji kaynakları açısından oldukça yüksek bir potansiyele sahip olması nedeniyle bu konu ön plana çıkmıştır. Bu çalışmada yenilenebilir enerji kaynaklarına yönelmiş olan 45 firmanın 2012-2022 yılları arasında açıklamış olduğu raporlarda yer alan bilgiler baz alınarak firmaların yenilenebilir enerji kaynaklarına yönelmesinin mali performansına olan etkisi Karlılık bağımlı değişkeni ile Nakit, Kaldıraç, Büyüklük, Büyüme ve TYE (Toplam Yenilenebilir Enerji) bağımsız değişkenleri arasındaki ilişki analiz edilerek incelenmiştir. Araştırmada yapılan analizlerin sonucunda kaldıraç, nakit, büyüme ve büyüklük değişkenlerinin karlılık üzerinde anlamlı etkiye sahip olduğu görülmekte, TYE değişkeninin karlılık üzerinde negatif etkiye sahip görülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Yenilenebilir Enerji
• Sürdürülebilirlik Endeksi
• Finansal Performans

Kaynakça

1. Anderson, T. W., Anderson, T. W., Anderson, T. W., & Anderson, T. W. (1958). An Introduction to Multivariate Statistical Analysis (Vol. 2, pp. 3-5). New York: Wiley.
2. Anton, S. G., & Nucu, A. E. A. (2020). The Effect of Financial Development on Renewable Energy Consumption. A panel Data Approach. Renewable Energy, 147, 330-338.
3. Arellano, M., & Bond, S. (1991). Some Tests of Specification for Panel Data: Monte Carlo Evidence and an Application to Employment Equations. The Review of Economic Studies, 58(2), 277-297.
4. Arslan, Z. F. (2022). Yenilenebilir Enerjinin Türkiye Ekonomisine ve işletmelerde üretim Stratejilerine Etkisi. Doctoral dissertation, Bursa Uludag University, Türkiye.
5. Awerbuch, S. (2006). Portfolio-based Electricity Generation Planning. IET Renewable Power Generation, 3(2), 173-190.
6. Balbay, Ş., Sarıhan, A., & Avşar, E. (2021). Dünyada ve Türkiye’de “Döngüsel Ekonomi/Endüstriyel Sürdürülebilirlik” Yaklaşımı. Avrupa Bilim ve Teknoloji Dergisi, (27), 557-569.
7. Berrone, P., Fosfuri, A., & Gelabert, L. (2017). Yeşil aklama işe yarıyor mu? Çevresel eylemler ile çevresel meşruiyet arasındaki ilişkiyi anlamak. İş Etiği Dergisi, 144, 363-379.
8. Bloomberg NEF. (2021). Energy Transition Investment Trends.

9. Borsa İstanbul. (2014). BİST Sürdürülebilirlik Endeksi Temel Kuralları.
10. Borsa İstanbul. (2019). Sürdürülebilirlik Endeksi Araştırma Metodolojisi.
11. Borsa İstanbul (2024). BİST Sürdürülebilirlik Endeksi.
12. Chava, S. (2014). Environmental externalities and cost of capital. Management science, 60(9), 2223-2247.
13. Cihan, E. (2019). Yenilenebilir Enerji ve Türkiye'de Güneş Enerjisi. Master's thesis, Hasan Kalyoncu Üniversitesi.
14. Climate Bonds İnitiative. (2021). Global Landscape of Climate Finance.
15. Çakmak, N.M. (2018). İdare Huku Açısından Yenilenebilir Enerji. Seçkin Yayınları. 20-53
16. Çelik, A. (2020), Seçilmiş OECD Ülkelerinde Ar-Ge Harcamalarının Makroekonomik Göstergeler Üzerindeki Etkisi, Verimlilik Dergisi, 3, 59-90.
17. Çetin, M. & Ecevit, E. (2018). BİST Sürdürülebilirlik Endeksinin Performans Karakteristiği, Muhasebe ve Finansman Dergisi.
18. Daly, H. E. (1990). Toward Some Operational Principles of Sustainable Development. Ecological Economics, 2(1), 1-6.
19. Deloitte. (2021). Renewable Energy Industry Outlook.
20. Doğan, E., & Doğan, B. Ö. (2021). Finansal Gelişme ve İnovasyon, Türkiye'de Yenilenebilir Enerji Üretimini Artırıyor mu? Turkish Studies-Economics, Finance, Politics, 16(2).
21. Eccles, R. G., & Ioannou, I. (2014). The İmpact of Corporate Sustainability on Organizational Processes and Performance. Management Science, 60(11), 2835-2857.
22. Engerer, H., & Horn, M. (2010). Natural gas vehicles: An option for Europe. Energy Policy, 38(2), 1017-1029.
23. Erdoğan, S., & Şahin, D. (2021). Türkiye’de Yenilenebilir Enerji Politikaları ve Ekonomik Etkileri. Ekonomi Dergisi, 45(2), 112-128.
24. Fisher-Vanden, K., & Thorburn, K. S. (2011). Voluntary corporate environmental initiatives and shareholder wealth. Journal of Environmental Economics and management, 62(3), 430-445.
25. Goodland, R. (1995). The Concept of Environmental Sustainability. Annual Review of Ecology and Systematics, 26, 1-24.
26. Harvard Business Review. (2020). The Comprehensive Business Case for Sustainability.
27. Hertwich, E. G., Gibon, T., & Bouman, E. A. (2015). Integrated Life-cycle Assessment of Electricity-supply Scenarios Proves Environmentally Decisive. Nature Energy, 1(1), 1-5.
28. Hotelling, H. (1931). The Economics of Exhaustible Resources. Journal of Political Economy, 39(2), 137-175.
29. IEA. (2021). Net Zero by 2050: A Roadmap for the Global Energy Sector.
30. IRENA Raporu. (2021). Renewable Power Generation Costs in 2020.
31. İsmiç, B. (2015). Gelişmekte olan ülkelerde Elektrik Tüketimi, Ekonomik Büyüme ve Nüfus İlişkisi. Çankırı Karatekin Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt 5, Sayı 1, S.260.
32. İslamoglu, M. (2019). Gelişmekte Olan Doğu Avrupa Ülkelerinde Kredi Genişlemesi ve Borçlanmanın Ekonomik Büyüme Üzerine Etkileri: Panel Veri Analizi. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 8(4), 3152-3166.
33. Karakaya, E., & Özcan, B. (2023). Kurumsal Sürdürülebilirlik ve Yenilenebilir Enerji Yatırımları. Sürdürülebilirlik Çalışmaları Dergisi, 18(3), 75-92.
34. Kaya, H. İ., & Bayraktar, Y. (2019). Hukuki Düzenlemeler, Politika Destekleri ve Mali Teşviklerin Yenilenebilir Enerjinin Gelişimindeki Rolü: Çin Halk Cumhuriyeti örneği. Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 20(1), 164-180.
35. Kolk, A., & Pinkse, J. (2004). Market Strategies for Climate Change. European Management Journal, 22(3), 304-314.
36. KPMG (Klynveld Peat Marwick Goerdeler Firması). (2021). Renewable Energy Tax Incentives Global Guide.
37. Kulözü, A. G. N. (2005). Yenilenebilir Enerji Politikaları: Fransa Örneği. III. Yenilenebilir Enerji Kaynakları Sempozyumu ve Sergisi, Kocaeli.
38. Mckenzie, S. (2004). Social Sustainability: Towards Some Definitions. Hawke Research Institute Working Paper Series, No. 27.
39. Pinkse, J. & Kolk, A. (2010). İklim değişikliği için kurumsal inovasyondaki zorluklar ve takaslar. İş Stratejisi ve Çevre , 19 (4), 261-272.
40. Porter, M. E., & Van Der Linde, C. (1995). Toward a New Conception of The Environment-Competitiveness Relationship. Journal of Economic Perspectives, 9(4), 97-118.
41. PWC. (2021). Net Zero Economy Index 2021.
42. Sohn, J., Lee, J., & Kim, N. (2020). Going Green İnside and Out: Corporate Environmental Responsibility and Financial Performance Under Regulatory Stringency. Sustainability, 12(9), 3850.
43. Soytaş, M. A., Ersoy, İ., Uşar, D. D., & Denizel, M. (2017). Sürdürülebilirlik Yatırımlarının Finansal Performansa Etkisi: TÜRKİYE Örneği. Yönetim ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi.
44. Stubbs, W., & Cocklin, C. (2008). Conceptualizing Financial Sustainability. Accounting, Auditing & Accountability Journal, 21(7), 1042-1062.
45. Tarı, R. & Alabaş, M. (2017), Ar-Ge Harcamaları ve Ekonomik Büyüme Arasındaki İlişki: Türkiye Örneği (1990-2014), AİBÜ Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 17 (2), 1-17.
46. Tekin, H., & Polat, A. Y. (2021). Küresel Finansal Krizin Araştırma- Geliştirme Harcamaları Ayarlama Hızı Üzerindeki Etkisi. Verimlilik Dergisi, (4), 119-131.Tezcan, M. (2019). Eğitim Sosyolojisi, Ankara: Anı Yayıncılık.
47. Thollander, P., & Palm, J. (2012). Industrial Energy Management: Challenges and Opportunities. Energy Efficiency, 6(4), 701-712.
48. Walley, N., & Whitehead, B. (1994). It’s not easy being green. Reader in Business and the Environment, 36(81), 4.
49. Wüstenhagen, R. & Menichetti, E. (2012). Yenilenebilir enerji yatırımı için stratejik seçimler: Kavramsal çerçeve ve daha fazla araştırma için fırsatlar. Enerji politikası, 40, 1-10.
50. Yenioğlu, Z. A., & Ateş, V. (2019). Yenilenebilir Enerji Kullanımındaki Göreceli Etkinliklerin Veri Zarflama Analizi ile Değerlendirilmesi: Türkiye ve Bazı Avrupa Ülkeleri Örneği. Politeknik Dergisi, 22(4), 863-869.
51. Yıldırım, H. H. (2016). Türkiye'de Yenilenebilir Enerji Projelerinin Finansman Yöntemleri.
52. Yıldırım, H.H., Akkılıç, E.M. & Dikici, S.M. (2018), Ar-Ge Harcamalarının Büyümesi ve Dış Ticaret Dengesi Üzerindeki Ekonomik Etkisi: G-20 Ülkeleri Üzerine Bir Uygulama, International Review of Economics and Management, 6 (2), 43-58.
53. Yılmaz, A., & Tunç, H. (2022). Borsa İstanbul Sürdürülebilirlik Endeksi ve Firma Performansı İlişkisi. Finans Araştırmaları Dergisi, 37(1), 55-70.