KİLİS İLİNDEN BAŞKA BİR İLE: TÜRKİYE’DEKİ SURİYELİLERİN İÇ GÖÇÜ

Öz

Suriye’de savaş ortamının olması insanları göç etme mecburiyetinde bırakmaktadır. Suriye iç savaşının 2011 yılında çıkması Suriyelilerin Türkiye’ye göç etmesiyle sonuçlanmıştır. 22 Aralık 2022 verilerine göre Türkiye’de 3 milyon 543 bin 837 geçici koruma statülü Suriyeli bulunmaktadır. Yaklaşık 88 bini Kilis’te yaşamaktadır. Yerli nüfusa oranı yaklaşık yüzde 60’tır. Fakat bu oranın 2017 yılında yaklaşık olarak yüzde 97 olduğu görülmüştür. Bu çalışmada bariz bir şekilde azalmış olan Suriyeli nüfusun Kilis’ten neden göç ettiği araştırılmıştır. Çalışmanın amacı Kilis’ten ayrılıp gittikleri illerde beklentilerinin karşılanıp karşılanmadığını tespit etmektir. Konuya uygunluğu sebebiyle nitel araştırma yöntemi kullanılarak Kilis’ten göç eden Suriyelilerle mülakat yapılmıştır. Veri toplama aracı olarak yarı yapılandırılmış mülakat oluşturulmuştur. Çalışma kapsamında amaca yönelik örnekleme tekniği kullanılmıştır. Çalışmanın sonucunda Suriyelilerin Kilis’te iş olanaklarının olmamasından dolayı geçinmede problem yaşadıkları, çözümü ise sosyal sermayeleri sayesinde geçinebileceği başka bir yere giderek buldukları görülmüştür. Ayrıca gittikleri yerde her ne kadar geçinebilseler de Kilis’e hissettikleri aidiyeti tam olarak hissetmedikleri sonucuna da ulaşılmıştır. Son olarak Kilis’teki Suriyeliler üzerine çalışmalar yapılmıştır, fakat Kilis’te yaşayıp daha sonra başka bir yere göç eden Suriyelilerin göç etme nedenleri herhangi bir çalışmada ele alınmamış olması özgün değerini ortaya koymaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Göç
• Kilis
• Geçici Koruma Statülü Suriyeliler
• Aidiyet
• Sosyal Sermaye

From Kilis Province to Another Province: Internal Migration of Syrian Refugees in Turkey

Öz

The state of war in Syria forces people to migrate. The outbreak of the Syrian civil war in 2011 resulted in Syrians migrating to Turkey. According to December 22, 2022, data, there are 3 million 543 thousand 837 Syrians with temporary protection status in Turkey. Approximately 88 thousand of them live in Kilis. The ratio to the local population is about 60 per cent. However, this ratio has been observed to be around 97 per cent in 2017. This study investigated why the Syrian, which has significantly decreased, migrated from Kilis. The aim of the study is to determine whether their expectations are met in the provinces when they leave Kilis. Due to its relevance to the subject, interviews were conducted with Syrians who had migrated from Kilis using qualitative research methods. The data collection instrument used was a semi-structured interview. The purposive sampling technique was used within the scope of the study. The result of the research showed that Syrians had problems making a living due to the lack of job opportunities in Kilis, and they found the solution by going to another place where they could make a living thanks to their social capital. In addition, it was also concluded that although they can make a living where they go, Syrians do not fully feel the belonging they feel in Kilis. Finally, although there are studies about Syrians in Kilis, none has addressed the reasons for the migration of Syrians living in Kilis to other places. In this way, the unique value of the study becomes apparent.

Anahtar Kelimeler

• Migration
• Kilis
• Syrians with Temporary Protection Status
• Belonging
• Social Capital

Kaynakça

1. Adıgüzel, Y. (2022). Göç sosyolojisi. Ankara: Nobel Yayıncılık.
2. Anglewicz, P., Kidman, R. & Madhavan, S. (2019). Internal migration and child health in Malawi. Social Science & Medicine, 235, 112389.
3. Anglewicz, P., VanLandingham, M., Manda-Taylor, L. & Kohler, H.P. (2018). Health selection, migration, and HIV infection in Malawi. Demography, 55 (3), 979-1007.
4. Anthias, F. (2006). Belongings in a globalising and unequal world: rethinking translocations. N. Yuval-Davis, K. Kannabiran, & U. M. Vieten (Ed.), The Situated Politics of Belonging içinde (s. 17–31). London: Sage Publishing.
5. Akdemir, İ. O. & İncili, Ö. F. (2013). Şehir morfolojisi ve iktisadi yapı ilişkileri. Sosyal Bilimler Dergisi, 3(6), 79-101.
6. Akkanat, S., Aksoy, M., Yılmaz, N., & Özsoy, S. (2017). Türkiye’de düzensiz göç olgusu: 6458 Sayılı Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanunu bağlamında Gümüşhane örneği. Global Journal of Economics and Business Studies, 6(12), 89-99.
7. Bauman, Z. (2020). Kimlik. Ankara: Heretik Yayınları.
8. Berg, B.L. (2001). Qualitative research methods for the social sciences (4. Baskı). Boston: Allyn and Bacon. Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliği (UNHCR) (1997). Dünya Mültecilerin Durumu 1997-1998: Bir İnsanlık Sorunu. Yeşim Boyacılar, Volkan Çıdam, Çağlayan Orhaner, Nihal Yetkin, Elif Gündoğdu, Simten Coşar & Berk Tercüme Bürosu (Çev.). Ankara: Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliği Yayınları.

9. Bourdieu, P. (1986). The forms of capital. Richardson, J. (Ed.), Handbook of Theory and Research for the Sociology of Education içinde (s.241-258). Westport, CT: Greenwood.
10. Çalışkan, A. & Kaya, G. (2021). Suriyeli mültecilerin sosyo-mekansal kümelenmele rinin izmir özelinde analizi. Meryem Bulut, Ceren Aksoy Sugiyama & Kadriye Şahin (Ed.), The Different Approaches of Academic Disciplines to the Phenomenon of Migration içinde (s.32-56). Ankara: Bilgin Kültür Sanat Yayınları.
11. Çifçi, T. & Dikmenli, Y. (2016). Üniversite öğrencilerinin vatan algısı ve geçmişe dönük değişimi. Electronic Turkish Studies, 11(3), 847-860.
12. GİGM (2017). Türkiye göç raporu. Ankara: T.C. İçişleri Bakanlığı Göç İdaresi Genel Müdürlüğü Yayınları. Göç İdaresi Başkanlığı. (2022, Aralık). Geçici Koruma. Erişim Adresi: https://www.goc.gov.tr/gecici-koruma5638 Erişim Tarihi: 26.12.2022
13. Güreşci, E. (2010). Köyden kente göçün köydeki ve kentteki yansımaları: Akpınar köyü üzerine bir değerlendirme. Sosyal ve Beşeri Bilimler Dergisi, 2(2), 47-55.
14. Harunoğulları, M. (2016). Suriyeli sığınmacıların Kilis şehrindeki mekânsal, kültürel ve ekonomik etkileri. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 9(45), 373-396.
15. Hennink, M., Hutter, I. & Bailey, A. (2011). Qualitative research methods. London: Sage Publications. Kilis’in Nüfusu. (t.y.) https://www.kilis.bel.tr/index.php/2019/04/16/nufus/ Erişim tarihi: 13.05.2024
16. Koçak, Y. & Terzi, E. (2012). Türkiye’de Göç Olgusu, Göç Edenlerin Kentlere Olan Etkileri ve Çözüm Önerileri. Kafkas Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 3(3), 163-184.
17. Koyuncu, A. (2018). Misafirlikten Vatandaşlığa Türkiye’de Geçici Koruma Altındaki Suriyeliler. Middle East Journal of Refugee Studies, 3(2), 171-195.
18. Liu, X. (2010). On the macroeconomic and welfare effects of illegal immigration. Journal of Economic Dynamics and Control, 34 (12), 2547-2567.
19. Maslow, A. H. (1943). a theory of human motivation. Psychological Review, 50, 370-396.
20. Mültecilerin Hukuki Statüsüne İlişkin Sözleşme. (1961, 5 Eylül). T.C. Resmî Gazete (Sayı: 10898). Erişim adresi: https://www.resmigazete.gov.tr/arsiv/10898.pdf Erişim tarihi: 30.12.2022
21. Nassaji, H. (2015). Qualitative and descriptive research: data type versus data analysis. Language Teaching Research, 19(2), 129-132. Doi: https://doi.org/10.1177/1362168815572747
22. Neuman, W.L. (2007a). Toplumsal araştırma yöntemleri: nicel ve nitel yaklaşımlar. Cilt 1. Sedef Özge (Çev.). İstanbul: Yayın Odası.
23. Neuman, W.L. (2007b). Toplumsal araştırma yöntemleri: nicel ve nitel yaklaşımlar. Cilt 2. Sedef Özge (Çev.). İstanbul: Yayın Odası.
24. Özdemir, R. (2018). Mukayeseli hukuk çerçevesinde suriyeli mültecilerin hukuki statüsü. İlahiyat Fakültesi Dergisi, 23(2), 89-113.
25. Sağlam, S. (2006). Türkiye’de iç göç olgusu ve kentleşme. Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları (HÜTAD), 5, 33-44.
26. Sarıteke, İ., Kahraman, Ö. F. ve Aydın, A. (2018). Türkiye’deki Suriyeli nüfusun hukuki statüsü ile ilgili bir analiz. Turkish Studies, 13(7), 383-396.
27. Schütz, A. (2019). Eve dönen. Levent Ünsal (Ed.). Yabancı bir ilişki biçimi olarak ötekilik içinde (s.53-69). Ankara: Heretik Yayınları.
28. Şahin, Y. (2010). Kentleşme politikası. Trabzon: Murathan Yayınevi.
29. Turner, B. S. (2020). Sosyoloji sözlüğü. İstanbul: Pinhan Yayıncılık.
30. Uluslararası Göç Örgütü (IOM). (2013). Uluslararası Göç Hukuku Göç Terimleri Sözlüğü No 31. (2. Baskı). İsviçre: Uluslararası Göç Örgütü. Erişim adresi: https://publications.iom.int/system/files/pdf/iml31_turkish_2ndedition.pdf Erişim tarihi: 26.12.2022
31. Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanunu. (2013, 11 Nisan). T.C. Resmî Gazete (Sayı:28615). Erişim adresi: https://www.mevzuat.gov.tr/mevzuatmetin/1.5.6458.pdf Erişim tarihi: 26.12.2022
32. Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Yönetmelik. (2016, 17 Mart). T.C. Resmî Gazete (Sayı: 29656). Erişim adresi: https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2016/03/20160317-11.htm Erişim Tarihi: 02.01.2023
33. Yılmaz, A. (2014). Uluslararası göç: çeşitleri, nedenleri ve etkileri. Electronic Turkish Studies, 9(2), 1685-1705. https://www.goc.gov.tr/raporlar3 Erişim tarihi: 27.12.2022 https://www.goc.gov.tr Erişim tarihi: 27.12.2022