Hastanede Yatan Bireylerin, Hasta Hakları ve Sorumlulukları Konusundaki Bilgi Düzeyleri: Tokat İlindeki Bir Devlet Hastanesi Örneği

Öz

Bu çalışma, insan hakları bağlamında hasta hakları ve sorumluluklarını konu edinmektedir. Araştırma, müracaatçıların, hasta hakları ve sorumlulukları hakkındaki bilgi düzeylerini belirlemeyi amaçlamaktadır. Bunun yanı sıra araştırma, hasta hakları ve sorumlulukları konusunda hastaların sahip olduğu bilgi düzeylerini ve tutumlarını da ortaya koymayı amaçlamaktadır. Çünkü hastaların sahip oldukları hakları bilmemeleri sağlık kuruluşlarında örselenme, ihmal ve istismar edilme; sorumluluklarını bilmemeleri ise sağlık kuruluşlarına sağlık çalışanlarına karşı şiddetin ortaya çıkmasına sebebiyet verdiğini söyleyebiliriz. Araştırmanın evrenini Tokat’ta bir devlet hastanesi oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemi ise ilgili hastaneden hizmet alan 247 hastadan ibarettir. Araştırmanın örnekleme yöntemi basit tesadüfi örnekleme yöntemidir. Her servisten eşit sayıda hasta sayısı amaçlanmış olup, çalışmaya katılmayı kabul eden hastalar ile uygulama gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın elde edilen sonuçlarına göre, hastaların hakları ile sorumlulukları konusundaki bilgi düzeylerinin genel anlamda yüksek düzeyde olduğu tespit edilmiştir.

 

Anahtar Kelimeler

• Hasta,Hak,Sorumluluk,Hasta Hakları

Kaynakça

1. Albayrak, F., (2010), “Türkiye’de İnsan Hakları Yönetimi İl ve İlçe İnsan Hakları Kurulları Üzerine Bir Alan Çalışması”, (Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Hatay. Argon, G., (1997), “Hemşire Hakları”, Ege Üniversitesi Hemşirelik Yüksek Okulu Dergisi, 13, ss. 131-136. Aybay, R. (2015). İnsan Hakları Hukuku, İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları, İstanbul. Aydemir, İ. ve Işıkhan, V., (2012), “Sağlık Bakanlığı’na Bağlı Hastanelerde Hasta Hakları Uygulamalarının Değerlendirilmesi”, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 13, 2, ss. 67-86. Bostan, S., (2008), “Sağlık Çalışanlarının Hasta Haklarına Yönelik Tutumlarının Araştırılması: Farabi Hastanesi Örneği”, Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi, 10, 1, ss. 1-18. Canpolat, S., (2002), “Hasta Hakları ve Etik”, (İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi Yayımlanmamış Tıpta Uzmanlık Tezi), İstanbul. Çeçen, A. (1995), İnsan Hakları. Ankara: Gündoğan Yayınları. Çetinkaya, F. Koçyiğit, N. ve Emiroğlu, A., (2013), “Hasta Hakları ve Ermenek Devlet Hastanesi Hastalarının Hasta Hakları Bilgi Düzeyi Üzerine Bir İnceleme”, KMÜ Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 15, 25, ss. 79-84. Emini, E. M., (2004), “Hak Kavramı”, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 12, ss. 203-216. Erdem, Ö. ve Akgün, H. S., (2018), “Hasta ve Sağlık Çalışanlarının, Hasta Hakları Konusunda Bilgi Düzeyleri: Bir Müdahale Çalışması”, Sakarya Tıp Dergisi, 8, 3, ss. 518-524. Ersoy, N. ve Aydın, E., (1994), “Tıbbi Etikte Özerklik ve Özerkliğe Saygı İlkesi”, Tıbbi Etik Dergisi, 2, ss. 71-74. Hekimoğlu, M. M., (2002), “1982 Anayasasına Göre İnsan Hakları Kavramı”, Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5, 7, ss. 53-70. Kaya, M., (2017), “Doğal Hak Kavramı Bağlamında Hobbes ve Spinoza”, Kesit Akademi Dergisi, 3, 9, ss. 175-188. Kuçuardi, İ., (2016), İnsan Hakları: Kavramları ve Sorunları. Ankara: Türkiye Felsefe Kurumu. Mengüşoğlu, T. İnsan Felsefesi.(2. Baskı). İstanbul, Doğu Batı Yayınları, 2017., Ankara Milli Eğitim Bakanlığı, (2011), Adalet İnsan Hakları, MEB Yayınları, Ankara Oğan, Hasan (2017) Sağlık Çalışanlarına Yönelik Her Boyutuyla Şiddet / Çalıştay, Birinci Baskı Eylül 2017, Türk Tabipleri Birliği Yayınları, Ankara Özdamar, K. (2015). Paket Programlar İle İstatistiksel Veri Analizi. Nisan Kitapevi, Ankara. Sağlık Bakanlığı, (1998), “Hasta Hakları Yönetmeliği”, Resmi Gazete, 01.08.1998, Sayı: 23420. Soysal, A. ve Kuşçu, F. N., (2018), “Hasta Hakları: Üniversite Öğrencileri Üzerinde Bir Uygulama”, Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 7, 1, ss. 102-111. Tanrıverdi, H., (2012), “Hastaların, Hasta Hakları Konusundaki Farkındalık Düzeylerinin İncelenmesi”, Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 16, 3, ss. 101-122. Taşçı, K. D., (2007), “Doğum Yapan Hastaların Aldıkları Bakımı Hasta Hakları Açısından Değerlendirmeleri”, Atatürk Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi, 10, 3, ss. 26-33. Taylan, H. H. ve Baydoğan, T., (2015), “Hasta ve Yakınlarının Hasta Hakları ve “Hasta Hakları Birimi” Hakkındaki Bilgi Düzeylerinin ve Faydalanma Durumlarının Araştırılması”, Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 14, 55, ss. 248-256. Topbaş, M. Özlü, T. Çan, G. ve Bostan, S., (2005), “Hekimler Hasta Haklarını Ne Kadar Biliyor. Bir Tıp Fakültesindeki Asistan Ve İntörn Hekimlerin Bilgi Düzeyi” Tıp Hukuku Etiği Tarihi Dergisi, ss. 81-85. TTB, (2019) Sağlıkta Şiddet Tablosunda Değişen Bir Şey Yok! ( http://www.ttb.org.tr/haber_goster.php?Guid=67d3d212-9232-11e7-b66d-540034f819c (Erişim tarihi: 03.09.2019). Turhan, A., (2013), “İnsan Hakkı Kuşakları Arasındaki Tamamlayıcılık İlişkisi”, İnönü Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 4, 2, ss. 357-378. TÜİK, (2019) Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi Sonuçları 2018, http://www.tuik.gov.tr/PreHaberBultenleri.do?id=30709, Erişim tarihi:19.08.2019). Tümer, A. R. Karacaoğlu, E. ve Akçan, R., (2011), “Cerrahide Aydınlatılmış Onam İle İlgili Sorunlar ve Çözüm Önerileri”, Ulusal Cerrahi Dergisi, 27, 4, ss. 191-197. Zubaroğlu Yanardağ, M. (2016), “Hasta Hakları Kurul Üyelerinin Hasta Haklarına Bakışı: İstanbul İli Örneği”, Toplum ve Sosyal Hizmet Dergisi, 27, 2, ss. 29-46.