GELİŞİMSEL BAKIŞ AÇISIYLA “WONDER” FİLMİNİN ANALİZİ

Öz

Araştırma “Wonder” (Mucize) filminin gelişimsel bakış açısıyla analiz edilmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden doküman analizi tekniği kullanılmıştır. Film, Çocuk Programlarına Yönelik İçerik Değerlendirme Formu kullanılarak analiz edilmiştir. Yapılan analiz sonucunda elde edilen bulgularının değerlendirilmesinde içerik analizi türlerinden frekans analizi kullanılmıştır. Filmde en fazla sosyal ve duygusal gelişim alanına yönelik içeriklerin bulunduğu belirlenmiştir. Sosyal ve duygusal gelişim alanına yönelik içerikleri sırasıyla bilişsel/algısal gelişim, model alma, aile yapısı, şiddet, psikomotor gelişim, aile değerleri ve cinsel gelişim alanına yönelik içerikler izlemiştir. Filmde genel anlamda dostluk, sevgi, yardımseverlik, sorumluluk, empati, özeleştiri içeriklerinin yoğun olduğu; bireysel farklılıklara saygı, kendini sevme, iyilik ve aile bağlarını güçlendirici mesajların verildiği, şiddet alanında olumsuz içeriklerin bulunmasının yanı sıra çoğunlukla iyi ve olumlu değerlerin çocuklara model olarak sunulduğu belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• film analizi
• gelişimsel bakış açısı
• çocuk ve sinema

Analysis of the Movie "Wonder" from a Developmental Perspective

Öz

The research was conducted to analyze the Wonder movie from a developmental perspective. Document analysis technique, one of the qualitative research methods, was used in the research. The film was analyzed using the Content Evaluation Form for Children's Programs. Frequency analysis, one of the content analysis types, was used to evaluate the findings obtained as a result of the analysis. It has been determined that the content of the movie is mostly related to social and emotional development. The contents related to social and emotional development were followed by content regarding cognitive/perceptual development, modeling, family structure, violence, psychomotor development, family values, and sexual development, respectively. The content of the film is generally friendship, love, helpfulness, responsibility, empathy, and self-criticism; It has been determined that messages that strengthen individual differences, self-love, kindness, and family ties are given and that in addition to the negative content in the field of violence, mostly good and positive values are presented to children as a model.

Anahtar Kelimeler

• film analysis
• developmental perspective
• children and cinema

Kaynakça

1. Aile ve Sosyal Araştırmalar Genel Müdürlüğü. (2008). Çocuk Programları ve Bu Programlarda Yayımlanan Reklamların İçerik Analizi Araştırması [İnternet]. Erişim adresi: http://ailetoplum.aile.gov.tr/data/54292ce0369dc32358ee2a46/rapor_tum1.pdf
2. Artan, İ. (2001). Cinsel eğitimde televizyonun rolü. Eğitim ve Bilim, 26(120):50-54
3. Austin, E. W., Pinkleton, B. E., Chen, Y. C., & Austin, B. W. (2015). Processing of sexual media messages ımproves due to media literacy effects on perceived message desirability. Mass Communication and Society, 18(4):399-421.
4. Ayduttu, S. (2011). Dizilerin Türk diline olumsuz etkileri. Uluslararası Sosyal ve Ekonomik Bilimler Dergisi, 1(1):31-34.
5. Bandura, A. (1977). Self-efficacy: toward a unifying theory of behavioral change. Psychological review, 84(2):191.
6. Bandura, A. (2006). Autobiography. MG Lindzey & WM Runyan (Eds.), A history of psychology in autobiography (Vol. IX). Washington, DC: American Psychological Association
7. Bandura, A. Ross, D., & Ross, S. A. (1961). Transmission of aggression through the imitation of aggressive models. Journal of Abnormal and Social Psychology, 63:575-582
8. Bandura, A. (1986). Social foundations of thought and action. Upper Saddle River, NJ: Prentice Hall.

9. Bergelson, E., Amatuni, A., Dailey, S., Koorathota, S., & Tor, S. (2019). Day by day, hour by hour: Naturalistic language input to infants. Developmental Science, 22(1):12715. doi: https://doi.org/10.1111/desc.12715
10. Brasel, S. A., & Gips, J. (2011). Media multitasking behavior: concurrent television and computer usage. Cyberpsychol Behav Soc Netw. 14(9):527–534
11. Calvert, S., & Kotler, J. (2003). Lessons from children‟s television: The impact of the children‟s television act on children‟s learning. Journal of Applied Developmental Psychology. 24:275-335.
12. Carrier, L. M., Rosen, L. D., Cheever, N. A., & Lim, A. F. (2015). Causes, effects, and practicalities of everyday multitasking. Special issue: Living in the “Net” Generation: Multitasking, Learning, and Development. Dev Rev. 35:64–78
13. Çaplı, B. (2001). Televizyon karşısında çocuk: Türkiye örneği. Onur B., Editör. 3. Ulusal Çocuk Kültürü Kongresi: Dünyada ve Türkiye’de Değişen Çocukluk; 16-18 Ekim 2000; Ankara: Çocuk Kültürü Araştırma ve Uygulama Merkezi Yayınları, 215-228.
14. Doğan, M. (1991). Türkiye’de aileye ve aile fertlerine tesirleri açısından kitle yayın araçları. Türk Aile Ansiklopedisi. Ankara: AAK Yayınları.
15. Eisenberg, N. & Fabes, R. A. (1998). Prosocial development. Damon W, Eisenberg N, editors. Handbook of child psychology, Social, emotional, and personality development 5th ed. New York: John Wiley.
16. Göçen, G. (2011). Televizyonun konuşma eğitimine etkileri [Yüksek lisans tezi]. Sakarya: Sakarya Üniversitesi.
17. Henry, J. (1997). Reflections of girls in the media: A two-part study on gender and media. Summary of key findings. Kaiser Family Foundation, Menlo Park, CA; Children Now, Oakland, CA.
18. IMDB (2017). https://www.imdb.com/title/tt2543472/fullcredits?ref_=tt_ov_wr#writers/
19. Kapıcıoğlu, İ. (2008). Üniversite öğrencilerinin şiddet algısı [Yüksek lisans tezi]. Konya: Selçuk Üniversitesi.
20. Karasar, N. (2015). Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım
21. Krebs, D. L. (1970). Altruism-an examination of the concept and review of the literatüre. Psychological Bulletin, 73:258-303.
22. Media Smarts. (2019). Television’s Impact on Kids. http://mediasmarts.ca/television/televisions-impact-kids
23. Miles, M. B., & Huberman, A. M. (2002). The Qualitative Researcher’s Companion. Sage, Thousand Oaks.
24. Mix, K. S. (2009). How Spencer made number: First uses of the number words. Journal of Experimental Child Psychology, 102(4):427–444. doi: https://doi.org/10.1016/j.jecp.2008.11.003
25. Öğretir, A. D. (2009). Televizyonun okul öncesi çocuklara etkileri: Aile değerlendirme ölçeği ve televizyon izleme süreleri üzerine bir araştırma. e-Journal of New World Sciences Academy, 4(3):881-891.
26. Pahad, A., Karkare, N. & Bhatt, M. (2015). Influence of reality television shows on society. Social Science, 5(4):703-705.|
27. Pinkleton, B. E., Austin, E. W., Chen, Y. C., & Cohen, M. (2013). Assessing effects of a media literacy-based ıntervention on US adolescents’ responses to and ınterpretations of sexual media messages. J Child Media, 7(4):463-479.
28. Tavşancıl, E., Aslan, A. & Sözel, E. (2001). Yazılı ve diğer materyaller için içerik analizi ve uygulama örnekleri. İstanbul: Epsilon Yayınları.
29. Tian, J., Braithwaite, D. W., & Siegler, R. (2020). Distributions of textbook problems predict student learning: Data from decimal arithmetic. Journal of Educational Psychology. 1-29.
30. Tombul, I. (2006). Kültürel yozlaşmanın göstergesi olarak televizyonda dilin kullanımı: Televizyon sunucuları örneği [Yüksek lisans tezi]. İzmir: Ege Üniversitesi.
31. Üstündağ, A. (2020). Çocuk ve ekran. Dijital medya ve çocuk gelişimi. Ankara: eğiten kitap
32. Üstündağ, A. (2019). Gençlerin model aldıkları televizyon karakterleri. Akademik İncelemeler Dergisi 14(1):27-50. https://doi.org/10.17550/akademikincelemeler.427334
33. Wikipedia (2017). https://en.wikipedia.org/wiki/Wonder_(film)#Production
34. Yıldırım A. & Şimşek, H. (2013). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayınevi.