ACEPHALE EŞİĞİNDE DİONYSYAK KARŞILAŞMALAR

Öz

André Masson’un dergi kapağına çizdiği kendisini toplumsal olandan sıyırarak kurban eden hem cellat hem kurban olan başsız insan figürü, metindeki dönüşümün esaslı kaynağıdır. Dinsel bir kutsallıkla değil de toplumsal anlamda artık olarak nitelendirilen her şeyi temsil eden Acéphale Bataille’ın dionisyak yorumlarıyla toplumsallığın kurban edildiği bir noktada kendisini göstermektedir.  Metnin başlangıcında yapılacak Acéphale yorumlaması kurban ritüelleri ve ritüele tanık olanlar ve perfome edenler arasındaki bir yer değişimiyle sergilenecektir. İnsanın kendi içinde gizlediği ve toplumsallığın ardında örtük olarak taşıdığı vahşi canavarımsı yönün kendisini ortaya koyması ve insanın toplumsallıkla toplum dışılık arasındaki eşikte kendi canavarımsı yönleriyle mevcut karşılaşmaları açıklanmaya çalışılacaktır. 

Anahtar Kelimeler

• Acéphale,Bataille,kurban,cellat,izleyici,canavar

Kaynakça

1. Arppe, T. (2009). “Sorcerer’s Apprencites and the ‘Will to Figuration’: The Ambiguous Heritage of the Collége de Sociologie”, Theory, Culture & Society, 26: 117.
2. Bataille, G. (1985). “The Sacred Conspiracy,” Visions of Excess, ed. Allan Stoekl, trans. Allan Stoekl, Minneapolis: University of Minnesota Press.
3. Bataille, G. (1995). Encyclopedia Acephalica, Atlas Press, London.
4. Cömert, B. (1976). Mitoloji ve İkonografi, Meteksan Ltd.Şti.
5. Deleuze, G. (2010). Nietzsche ve Felsefe, çev. Ferhat Taylan, Norgunk, 1. Baskı, İstanbul.
6. Duranay, H. (2013). Acephale, Kült Neşriyat, 1. Baskı, Kocaeli.
7. Hamperl, H. –Laughlin W.S., (1959). Osteological Consequences of Scalping, Human Biology, Vol 31, No 1.
8. Heidegger, (1996), Being And Time, Trans. Joan Stambaugh. State University Of New York Press.

9. Heidegger, (2011). Translation, and the Task of Thinking Essays in Honor of Parvis Emad, edit. by. Frank Schalow, Springer.
10. Herakleitos, (2005). Fragmanlar, çev. Cengiz Çakmak, Kabalcı, İstanbul.
11. Hollier, D. (1988). The College of Sociology (1937-39), trans. Betsy Wing, University of Minnesota Press, Minneapolis.
12. Nietzsche, (1977). Böyle Buyurdu Zerdüşt, Armağan Eden Erdem Üstüne, çev. A. Turan Oflazoğlu, Cem, İstanbul.
13. Nietzsche, (1989). Beyond Good and Evil, trans. P. Kaufmann. New York: Vintage Books.
14. Nietzsche, (2010). Güç İstenci, çev. Nilüfer Epçeli, Say, 1. Baskı, İstanbul.
15. Taburoğlu, Ö. (2007). Dünyevi ve Kutsal Modernlerin Maneviyat Arayışları, Metis, İstanbul.
16. Yücel, Ç. (2015). Dionysos Bayramları ve Şenlikleri, Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, SUSBID, Sayı 3, 2015, s. 125-6