The Idea of “Sceptical Knowledge” in Descartes and Hume

Abstract

Any philosopher who does not want to compromise the certainty, objectivity and universality of knowledge, perceives the sceptical arguments which are put forward by Descartes and Hume as threats against the possibility of knowledge. While Descartes’ sceptical argument brings to light the possiblity of an error which accompanies all our claims of knowledge, Hume’s argument, on the other hand reduces all necessity which is thought to exist between cause and effect into a sceptical contingency. Thus both arguments are seen as obstacles which have to be overcomed in order to establish knowledge. However the present work wishes to show these arguments not as obstacles which we have to overcome but as experiments that allow suspicion and knowledge to live together. Moreover we conclude that these arguments will abolish the assumed sharp edged contrariness between doubt and knowledge and instead of expelling doubt out of knowledge they will show respect to suspicion by making it one of the fundamental elements of knowledge.

Keywords

• Knowledge, Doubt, Descartes, Hume, Evil Demon, Causality

DESCARTES VE HUME’DA “ŞÜPHELİ BİLGİ” FİKRİ

Öz

Bilginin kesinliğinden, nesnelliğinden ve evrenselliğinden ödün vermek istemeyen her filozof, Descartes ve Hume’un ortaya koyduğu şüpheci argümanları, bilginin olanağı için bir tehdit olarak algılamaktadır. Bir yandan Descartes’ın şüpheci argümanı tüm bilgi iddialarımıza eşlik eden hata olasılığını gündeme getirirken, diğer taraftan Hume’un argümanı, neden ve sonuç arasında var olduğu düşünülen tüm zorunluluğu, şüpheli bir olumsallığa indirger. Böylece bu iki argüman bilginin tesisi adına aşılması gereken temel engeller olarak görülür. Ancak mevcut çalışma, bu iki argümanı, aşılması gereken birer engel olarak değil, fakat bilginin şüphe ile birlikte yaşamasına olanak tanıyan birer deneme olarak göstermek ister. Dahası bize göre bu argümanlar; şüphe ile bilgi arasında var olduğu düşünülen keskin karşıtlığı ortadan kaldırır ve şüpheyi bilgiden kovmak yerine, ona hak ettiği saygıyı göstererek şüpheyi bilginin temel bir öğesi haline getirir

Anahtar Kelimeler

• Bilgi, Şüphe, Descartes, Hume, Kötü Cin, Nedensellik.

Kaynakça

1. ARISTOTLE (1995) Categories, The Complete Works of Aristotle Vol.1, ed. by Jonathan Barnes, Princeton University Press,.
2. DESCARTES, Rene (2007) Meditasyonlar, çev. İsmet Birkan, Ankara: Bilgesu Yayıncılık.
3. DESCARTES, Rene (2007) Principles of Philosophy, The Philosophical Writings of Descartes Volume 1, trans. By John Cottingham, Cambridge University Press, Cambridge.
4. HUME, David (1976) İnsanın Anlama Yetisi Üzerine Bir Soruşturma, çev. Oruç Aruoba, Ankara: Hacettepe Üniversitesi Yayınları.
5. HUME, David (2011) A Treatise of Human Nature Vol.1 , ed. by David Fate Norton and Mary J. Norton, Clarendon Press, Oxford.
6. HUSSERL, Edmund (1997) Kesin Bilim Olarak Felsefe, çev. Abdullah Kaygı, Ankara: Türkiye Felsefe Kurumu.
7. KANT, Immanuel (1995) Gelecekte Bilim Olarak Ortaya Çıkabilecek Her Metafiziğe Prolegomena, çev. İoanna Kuçuradi-Yusuf Örnek, Ankara: Türkiye Felsefe Kurumu.
8. KANT, Immanuel (1999) Critique of Pure Reason, trans. by Paul Guyer & Allen W. Wood, Cambridge: Cambridge University Press.

9. PLATON (1986) “Theaitetos” Diayloglar-2. çev. Macit Gökberk, İstanbul: Remzi Kitapevi.
10. PUTNAM Hilary, (1998) Reason, Truth and History, Cambridge University Press, Cambridge.
11. ZELYUT HÜNLER, Solmaz (2003) Dört Adalı, İstanbul: Paradigma Yayınları.