ARİSTOTELES VE HEGEL

Nicolai Hartmann

ARİSTOTELES VE HEGEL

Öz

Hegel’in eserlerinde, sistemin çok geniş alanlara taşıp yayılan mimari yapısının en üst düzeye ulaştığı bir dizi yer vardır. Başta Fenomenoloji’nin son bölümü, Mantık [Biliminin] idea öğretisi, çoğu kez de daha sonraki ders serileri bu tür yerleri ve pasajları gözler önüne getirir. Kişi bakışlarını bu pasajlara özel bir umut ve beklentiyle çevirir doğal olarak. Nitekim çok katmanlı bütünü taçlandıran o kilit-taşı yerleştirilecektir. Gelgelelim, ondan önce pek çok kişinin deneyimlediğini; tam da bu en son, en yüksek olanın dile getirilemeyeceğini, sözlere dökülemeyeceğini, er ya da geç, Hegel de öğrenecektir. En azından kavramsal terimsel açımlamada bütün bu zirveler derinden hayal kırıklığı yaratan niteliktedir.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

Nicolai Hartmann: Kleinere Schriften Band III (Abhandlungen zur Philosophiegeschichte) Aristoteles und Hegel, s 214-252 Walter de Gruyter Verlag, Berlin 1957

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Felsefe

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Nicolai Hartmann ^* Bu kişi benim
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

1 Aralık 2014

Gönderilme Tarihi

15 Ocak 2014

Kabul Tarihi

-

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2014 Sayı: 18

IZ

https://izlik.org/JA45XN32TC

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

Chicago

Hartmann, Nicolai. 2014. “ARİSTOTELES VE HEGEL”. FLSF Felsefe ve Sosyal Bilimler Dergisi, sy 18: 257-83. https://izlik.org/JA45XN32TC.