KURAM İLE PRATİĞİN UYUMU ZORUNLULUĞU: KÜRESELLEŞME SÜRECİNDE POSTMODERNİTE

Öz

Post modern yaklaşım dünyanın küreselleşmesi sürecinde kültürel altyapıyı hazırlayan bir söylemdir. Öteki deyişle post-modernite küreselleşme olgusunun ideolojik ve kültürel yöndür. Küreselleşme olgusu ile postmodern düşüncenin birbirini tamamlayan olgular olduğu iddiası tarihsel süreçlerin içinden sunulabilir. Postmodernitenin bilgi üretmeye, bilime ve düşünmeye ilişkin bir söylem olduğu göz önünde bulundurulursa bilim ve düşünme alanında Antik Yunan’dan 2000’li yıllara dek kuramın ve düşünme metodolojisinin her dönemin siyasetini ve toplumu, öteki deyişle pratiği etkileyebilmesi önemlidir. Post-modernitenin kuramsal boyutu ile küreselleşme pratiğinin etkileşim içinde olması da böyledir. Bir başka deyişle, kuram ve pratik ayrı düşmez. Evrensel bir tüketim kültürü yarattığı iddia edilen küreselleşme ile evrenselliğin ve determinizmin her türlüsünü reddeden postmodernite aslında birbirleriyle çelişmez. Postmodernite küreselleşme olgusunun gizli kuramı olarak çalışmakta denebilir. Bu bulgu Fordist üretimden postfordist üretim geçiş, sosyal devletin çöküşü ve neo-liberal politikaların içinden açıkça görülebilir. Post modern söylemlerin ve küreselleşmenin ekonomi politiğini oluşturan neoliberalizmin aynı dönemlerde yükselişe geçmesi ve her birinin ortak hedefinin ulus devlet olduğu hususu dikkate alındığında küreselleşme ile postmodernite arasında pozitif ve güçlü bir korelasyon olduğu görülebilir.

Anahtar Kelimeler

• fordizm
• küreselleşme
• neo-liberalizm
• post-modernite

The Obligation of Compliance of Theory And Practise: Postmodernity in The Globalizatıon Process

Abstract

Post-modern approach is a discourse that prepares the cultural infrastructure in the process of the globalization of the world. In other words, post-modernity is the ideological and cultural aspect of globalization. The alleged case of postmodern thought and the concept of globalization complement each other, can be submitted through the historical process. Considering that postmodernity is a discourse about producing knowledge, science and thinking in science and thinking, it is important that the concept and its thinking methodology affected the politics and society of and in other words, the practice, in all periods since Ancient Greeks up to 2000s. The interaction between the post-modernity's theoretical aspect and the practice of globalization is similar to this. In other words, theory and practice do not fall apart. Actually, globalization, which is claimed to have created a universal consumer culture and postmodernity which rules out any kind of universality and determinism do not contradict with each other. We can say that postmodernity works as the secret theory of globalization theory. These findings can be seen clearly in a variety of different examples, ranging from the transition from Fordist production to postfordist production, or the collapse of the welfare state and in neo-liberal policies. Considering the mutual rise of the postmodern discourses and the neoliberalism that forms the political economy of globalization, and the fact that each one targets the nation states, one can see that there is a positive correlation between globalization and post-modernism.

Keywords

• fordism
• neo-liberalism
• post-modernity

Kaynakça

1. Ağaoğulları, M. A. (2010). Ulus Devlet ya da Halkın Egemenliği. Ankara: İmge.
2. Ağaoğulları, M. A., & Köker, L. (2011). İmparatorluktan Tanrı Devletine. Ankara: Ezgi. Arı, A. (2006). Küreselleşme ve Kuralsızlaştırma. Çalışma ve Yoplum(10), 23-30.
3. Aydın, H. (2012). Gazzali Felsefesi ve İslam Modernizmine Etkileri. İStanbul: Bilim ve Gelecek.
4. Berlin, I. (2010). Romantikliğin Kökleri. (M. Tunçay, Çev.) İstanbul: Yapı Kredi.
5. Boratav, K. (2015). Dünya'dan Türkiye'ye, İktisattan Siyasete. İstanbul: Yordam.
6. Buchan, P. B. (1994). The East India Company 1749-1800: The Evolution of a Territorial Strategy and The Changing Role of the Directors. Business and Economic History Journal, 23(1), 52-61.
7. Cassier, E. (1984). Devlet Efsanesi. (N. Arat, Çev.) İstanbul: Remzi.
8. Çetin, H. (2001). Devlet, İdeoloji ve Eğitim. Cumhuriyet Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 25(2), 201-211.

9. Çotuksöken, B., & Babür, S. (2000). Ortaçağ'da Felsefe. İstanbul: Kabalcı.
10. Çüçen, A. Ç. (2013). Bilim Felsefesine Giriş. Ankara: Sentez .
11. Eryılmaz, B. (2011). Kamu Yönetimi. Ankara : Okutman.
12. Forti, A. (2008). Modern Bilimin doğuşu ve Düşünce Özgürlüğü. F. Mayor, & A. Forti içinde, Bilim ve İktidar (M. Küçük, Çev., s. 23-37). Ankara: TÜBİTAK.
13. Gilson, E. (2005). Ortaçağ Felsefesinin ruhu. İstanbul: Açılım.
14. Gür, A. (2015). Hristiyanlar ve Şiddet: "Hepsini Öldürün! Tanrı Kendisine ait olanı Bilir! #Tarih Dergisi(9), 34-39.
15. Harvey, D. (2014). Postmodernliğin Durumu. (S. Savran, Çev.) İStanbul: Metis.
16. Hollinger, R. (2005). Postmodernizm ve Sosyal Bilimler: Tematik Bir Yaklaşım. (A. Cevizci, Çev.) İstanbul: Paradigma.
17. Kazgan, G. (2009). Küreselleşme ve Ulus Devlet: Yeni Ekonomik Düzen. İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi.
18. Küçük, S. (2013). Batının Batılılaşması: Zihinsel Dönüşümün Evrensel Kökeni . Sosyal Bilimler Dergisi, 11(2), 431-440.
19. Lyotard, J. F. (1997). Postmodern Durum. (A. Çiğdem, Çev.) Ankara: Vadi.
20. Mahiroğulları, A. (2005). Küreselleşmenin Kültürel Değerler Üzerine Etkisi. Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi(50), 1275-1288.
21. Pirenne, H. (2012). Ortaçağ Avrupa'sının Ekonomik ve Sosyal Tarihi. (U. Kocabaşoğlu, Çev.) İstanbul: İletişim.
22. Rorty, R. (1995). Olumsallık, İroni ve Dayanışma. (M. Küçük, & A. Türker, Çev.) İstanbul: Ayrıntı.
23. Tanilli, S. (2014). Uygarlık Tarihi. İstanbul: Cumhuriyet.